Microsoft HoloLens – iPhone 8 Glass – Worlds BEST magician(dynamo) in India

મિત્ર વિપુલભાઈના બ્લોગની માણવા જાણવા જેવી વાતો. આપને માટે તેમના આભાર સહિત સાદર.

"સુરતી ઉંધીયુ"

.

Microsoft HoloLens

.

iPhone 8 Glass

.

Worlds BEST magician(dynamo) in India

.

CLICK FOLLOWING LINK FOR AUDIO

એક સલાહ, નમ્રભાવે અને નતમસ્તકે

.

મોટા અક્ષરો વાંચવા માટે નીચેના ફોટા ઉપર ક્લિક કરો

View original post

ચંદુ ચાવાલાનો પાનનો ગલ્લો(૬) મિસ્ટર રાઈટ ટાઈમ

 

ચંદુ ચાવાલાનો પાનનો ગલ્લો()

મિસ્ટર રાઈટ ટાઈમ

 *

સાસ્ટરી ટુ ટૈયાર છે ને? કે ટારે ટાં આવીને ટું  ઢીમે ઢીમે ડારી કરે, પછી આરામથી અરધો કલાક સાવર લેટો લેટો ફિલમના સોંગના રાગડા તાને, કપરા બડલે, પછી ટારું ચોખઠું મોરામાં મુકે, કાનમાં હાંભરવાના મશીનના બોરિયાં ઘાલે. પછી ચશ્માની હોધા હોધ કરે. ટારા માઠાના બેં પાંચ વારમાં પચ્ચીહ વખત કાંસ્કી મારહે. એ બઢું મારે મારે બગાસાં ખાટા જોયા કરવાનું! આજે આ બઢ્ઢુ બંઢ. પઠારીમાંથી નીકરીને સીધા કપરા પે’રીને ટૈયાર ઠૈ જા. ટારા ડેઇલી રૂટિન માટે આપની પાહે જરાબી ટાઈમ નઠી. મોર્નિંગમાં એક્ઝેટલી નાઈન ટ્વેન્ટી ફાઈવે પૂજાની આરટી શરુ ઠહે. બરાબર સારા નવ વાગે આરટી પૂરી. ટાઈમ એટલે ટાઈમ. ડો.કેડાર ઈઝ વેરી પંક્ચ્યુઅલ ઇન હિસ ટાઈમ. હું હમના જ આવું છું. હું સાટ બાવને નીકરું છું, મારા ફોનના જીપીએસ પરમાને આઠ ને ટેર મિનિટે ટારા બારનામાં આવી પહોંચીશ. સાસ્ટરી, માય એસ્ટિમેટેડ એરાઈવલ ટાઈમ ટુ યોર હાઉસ ઇસ એઇટ ઠરર્ટિન. એને ટાં મારા જીપીએસના એસ્ટિમેટ પરમાને બરાબર પોના નવવાગે પહોંચી જઈશું. મેં આપના બઢ્ઢા સુરટી દોસ્ટોને સોલિડ નોટિસ આપી ડીધી જ છે. બરાબર એઇટ ફોર્ટીફોરે એના ઘરનો ડોર બેલ વગારવાનો છે. નો મોર ડેશી ટાઈમ.

આજે અમારે અમારે સુરતી મિત્ર ડો. કેદારને ત્યાં જવાનું હતું. અમારા ચંદુભાઈની વાત સાચી હતી. અમારો દોસ્ત ડોક્ટર કેદાર એના ટાઈમ અને કામમાં ખૂબજ પંક્ચૂઅલ.

લો, પહેલાં તો હું તમને અમારા સ્કુલ કોલેજના ફ્રેન્ડ ડોક્ટર કેદારની આછી ઓળખાણ કરાઉં.

ડો. કેદાર અમારો સ્કુલ સમયનો દોસ્તાર. અમે પ્રાયમરી સ્કુલ અને હાઈસ્કુલમાં પણ સાથે ભણેલા.  કોલેજના બે વર્ષ પણ સાથે જ કરેલા. કેદાર નાનપણથી જ સમય પાલનની બાબતમાં ખૂબ જ ચીકણો. એમાં એ જરાએ બાંધછોડ નહિ કરે. ઘણાં એને “ટાઈમ જડસુ” પણ કહે. એના બાપુજીનું કતારગામના રસ્તે એક નાનું મંદિર. બાપુજી તો માંડ પાંચ સાત ચોપડી ભણ્યા હશે અને નાનપણથી જ મંદીરની સેવામાં લાગી ગયેલા. થોડી યજમાનવૃત્તિ કરી લે. ખાસ આમદાની નહિ. જેમ કથાઓમાં આવે તેવા જ બાપ દીકરા ખરેખર “ગરીબ બ્રાહ્મણ”.

પણ એમનો દીકરો, અમારો કેદાર, ખૂબજ હોંશીયાર. ફ્રીશીપ અને સ્કોલરશીપમાં જ ભણતો. હમેંશાં હસતો ચહેરો. ખાસ બોલવાનું  જ નહિ. માત્ર સાંભળવું જ. પણ જ્યારે એ કંઈ પણ બોલે ત્યારે એટલું ને એવું જોરદાર બોલે કે સામેની વ્યક્તિ બોલવાનું શું તો શું, પણ બીજું વિચારવાનું પણ બંધ કરી દે અને મંત્રમુગ્ધ બનીને સાંભળ્યા જ કરે.

ઘણીવાર કેદારની વાતનો મુખ્ય મુદ્દો ટાઈમ મેનેજમેન્ટ રહેતો. એ કાયમ કહેતો ટાઈમ ઈસ લાઈફ. મેનેજીંગ ટાઈમ મીન્સ મેનેજીંગ લાઈફ. જેટલો ટાઈમ બરબાદ કરીયે એટલી લાઈફ બરબાદ. જો આપણે સમય સાચવીયે તો સમય આપણે સાચવે. સમયપાલન, શિસ્ત-પાલન, ફરજ-પાલન એ દરેકની જિંદગીના આધાસ્તંભ છે.  સમયની બાબતમાં ખાસ કરીને આપણા દેશીઓ બીલકુલ બેફિકરા છે એ વાત આંતરરાષ્ટ્રીય સ્તરે જાણીતી છે. એક દુખદ વાસ્તવિક્તા એવી પણ છે કે ભારતીયોના સમય પાલન  મજાકનો વિષય બની ગયો છે. ઈન્ડિયામાં અને અહીં અમેરિકામાં પણ ઈન્ડિઅન પ્રોગ્રામોમાં સમયનું ઠેકાણું જ નહિ. જો કોઈ પ્રોગ્રામ પાંચ વાગે શરૂ થવાનો હોય તો પ્રમુખ કે મુખ્ય મહેમાન જ ઘરમાંથી છ વાગે નીકળે. એવા બે ત્રણ દાખલા અમને ખબર કે એ ઓર્ગેનાઈઝરને ઘાંટાઘાટ કરીને તતડાવી આવેલો. એઓ બિચારા શું કહે? લોકો જ મોડા આવે. અમારે શું, ખાલી ખૂરશી સામે બધા નાટક કરવા? એમની વાતો પણ મુદ્દાની. કેદારનો હમેશનો આક્રોશ “ઈન્ડિયન ટાઈમ” શબ્દ પર રહેતો. અમે એના એકના એક લેક્ચરથી કંટાળી જતા. અમે રાત્રે સાત વાગ્યે મળવાના હોઈએ તો ભલે આઠ વાગ્યે મળીયે પણ એને તો નવ વાગ્યે મળવાના છીએ એમ જ કહીએ. એ બરાબર નવ વાગ્યે આવે એટલે કહીયે અમે પાંચ મિનિટ પહેલાં જ આવ્યા. એને બિચારાને મોડા પડ્યાનો અહેસાસ કરાવી ગરીબ બ્રાહ્મણ પાસે ઘડિયાળ તો ક્યાંથી હોય! રસ્તામાં આવતી હોટલની અને એક બે દુકાનોની ધડિયાળથી જ એની નિયમિતતા સચવાતી.

એ કોલેજના પહેલા વર્ષમાં હતો ત્યારે એના લગ્ન થઈ ગયેલા. એમનું લગ્ન જીવન તો એમના M.B.B.S બીજું વર્ષ પુરું કર્યા પછી શરુ કરેલું. એ અમારા સમયના ઈન્ટર સાયન્સના વર્ષ પછી  અમદાવાદ મેડિકલ કોલેજમાં ચાલ્યો ગયેલો અને અમારો સંપર્ક લગભગ સદંતર જ છૂટી ગયેલો. એના લગ્નમાં અમે બધાએ ભેગા થઈને દાણચોરીના ગઠીયા પાસે ખરીદીને જેન્ટસ અને લેડિઝની સરસ ઘડિયાળ આપેલી. જોકે અડધા ભાગના પૈસા ચંદુભાઈના જ હતા. એ ડોક્ટર થઈ ગયો એ સમાચાર મળેલા પણ પછી શું થયું તે ખબર જ નહિ. કેદાર ભૂલાઈ ગયેલો. અમે અમેરિકામાં પથારા નાંખેલા.

દશેક વર્ષ પહેલાં, ચંદુભાઈના કોઈ વેવાઈની સર્જરી હતી. ચંદુભાઈ હોસ્પિટલમાં આંટાફેરા કરતાં હતા અને ડોક્ટર કેદારને વ્હાઈટકોટમાં ફરતા જોયા. ચંદુભાઈ જબરા સોસિયલ. રસ્તે ચાલતા દેશીને હલ્લો હાઈ કરીને ઓળખાણ કાઢે. ઈન્ડિયન એટલે સ્વાભાવિક રીતે જ હલ્લો કેમ છૉ પછી સીધો અને પહેલો સવાલ તમે ક્યાંના? વર્ષો વીતી ગયા પછી શરીરની ભુગોળ અને ચહેરાના નકશા બદલાઈ જાય. દેશી ડોક્ટર જોઈને ચંદુભાઈ એની સાથે વાતે વળગ્યા. ડોક્ટર તમે ક્યાંનાં?

“આઈ એમ ફ્રોમ સુરત. એન્ડ યુ?”

સુરત શબ્દ આવે એટલે અમારા ચંદુભાઈના બ્રેઈનની સર્કિટમાં સિગ્નલોની લાલ ભૂરી લાઈટ ઝબૂકવા માંડે. “અઈલા ટુ ટો મારો કેડાર; મિસ્ટર રાઈટ ટાઈમ ટો નૈ?” ચંદુભાઈ કેદારને “મિસ્ટર રાઈટ ટાઈમ” કહેતા.

“યસ મિસ્ટર ચદુચટાકિચા, આઈ એમ યોર વન એન્ડ ઓન્લી  કેદાર મિસ્ટર રાઈટ ટાઈમ”.

બસ પછી તો પંચાવન સાંઠ વર્ષ પહેલાની સ્કુલની,  તે સમયના શિક્ષકોની, અરે સ્કુલ બહાર ઉભા રહેતા  અને લારીવાળાઓની પણ એ બન્નેએ વાત તાજી કરી દીધી. ‘તને સાંભરે રે, મને કેમ્ વિસરે રે’ ગાઈને બન્ને એ દોઢ બે કલાકમાં વિતેલા પંચાવન વર્ષો ઓગાળી નાંખ્યા.

બીજે જ દિવસે ડો.કેદારને અને અમારી સુરતી ગેન્ગને ચંદુભાઈએ એમને ઘેર બોલાવીને અમારા બધા સુરતી મિત્રો સાથે પરિચય કરાવ્યો.  માત્ર એક જ સ્કુલમાં સાથે ભણેલામાં માત્ર હું, ચંદુભાઈ, ડોક્ટર અને અમારો મંગુ મોટેલ હતા બાકીના બધા સુરતી તો ખરા પણ એમને કેદાર સાથે કોઈ પૂર્વ પરિચય નહિ. પછી તો અમે અવારનવાર મળતા રહેલા.

અહિ આવીને કેદારે એનેસ્થેસિઓલોજીમાં એમ.ડી. કરેલું. એમાં એ ડબલ ડીગ્રી મેળવીને મેડિકલ કોલેજમાં ડિન પણ બનેલા. હવે તો એ પણ નિવૃત્ત થઈ ગયા હતા.

આજે એમનો ગ્રાન્ડસન જય પણ એના જેવો જ એનેસ્થેસીયોલોજીસ્ટ થયો હતો. બસ એ ખૂશીમાં એને માટે એણે પોતાને ઘેર ભગવાનની પૂજા રાખી અને પાર્ટી રાખી  હતી. અમારે એમને ત્યાં મોડામાં મોડું નવ વાગ્યે પહોંચવું જ પડે એમ હતું.

અમારો દોસ્ત આટલો મોટો ડોક્ટર થયો પણ બીલકુલ નમ્ર અને વિવેકી. ડાઉન ટુ અર્થ. પણ એક જ પ્રોબલેમ, જીવનની બધી ઘટનાઓ પ્લાન પ્રમાણે થવી જોઈએ અને તે પણ નિર્ધારિત સમય મુજબ જ થવી જોઈએ. એવો દુરાગ્રહ. અમારે એને ત્યાં જેમ બને તેમ વહેલા પહોંચવાનું હતું. એના આ સદગુણને મંગુ મોટેલ મોટામાં મોટો દુર્ગુણ કહેતો.

અમે બધા આરામથી ઊઠવા અને ધીમે ધીમે કામ કરવાવાળા સૂર્યવંશી સુરતીઓ દોડાદૉડી કરીને બરાબર ટાઈમસર પોણા નવ વાગ્યે એના ઘરના મોટા રૂમમાં ગોઠવાઈ ગયા. એકનું એક લેક્ચર તો સાંભળવું ન પડે!  બ્રાહ્મણે નવ વાગ્યે પૂજા શરૂ કરવાની હતી. એનો ગ્રાન્ડસન ડો.જય અને એની અમેરિકન ડોક્ટર વાઈફ જેની પણ દેશી વસ્ત્રોમાં પૂજાને પાટલે બેસી ગયા હતાં. નવને ટકોરે પૂજા કરાવનાર મહારાજ દેખાતાં ન હતા. અમારા કેદારનું છટક્યું. સૂટ સાથે જ પાટલા પર પલાંઠી વાળીને બેસી ગયા અને ”સ્વસ્તિનઃ ઈન્દ્રો” તથા ‘આનો ભદ્રાહા ક્રતવો’ થી પૂજા શરૂ કરી દીધી. એ પણ બ્રાહ્મણના દીકરા. એને બધું જ આવડે. નવને દશ મિનિટે મહારાજ પધાર્યા. કેદારે પૂજા ચાલુ રાખી. નમસ્કાર કરી મહારાજને સોફા પર બેસવા ઈશારત કરી. બરાબર સાડા નવ વાગ્યે આરતી પૂરી થઈ. સૌથી પહેલો પ્રસાદ અને દક્ષિણા એ મહારાજને આપી. મહારાજ બિચારા ભોંઠા પડી ગયા. એમણે બધાના જેવો ચીલાચાલુ જવાબ આપ્યો, “ડોક્ટર સાહેબ ટ્રાફિકને કારણે મોડું થયું”

“ભલે મોડું થયું, પણ અસત્ય બોલવાની જરૂર નથી. મેં ફોન મેપમાં જોયું હતું. ટ્રાફિક લાઈન ગ્રીન હતી. ધેર વૉઝ નો ટ્રાફિક.”

ડોક્ટરનો પચાસ વર્ષનો દીકરો રાજ પણ એના આ સ્વભાવથી કંટાળતો. એ ફ્લેસીબીલિટિમાં માનતો અને બાંધછોડ કરી લેતો. એ ડોક્ટર નહોતો થયો. અને બિઝનેશમાં પડ્યો હતો. એ અમેરિકન શેરીનને પરણ્યો હતો. એનો દીકરો જય ડોક્ટર થયો અને એ પણ બાપની જેમ અમેરિકન ને પરણ્યો હતો. કુટુંબની બે મહિલાઓ અમેરિકન હતી. એટલે સમય પાલન એમને માટે સ્વાભાવિક હતું એમ કહીયે તો ચાલે.

પ્રસાદ પછી બરાબર બાર વાગ્યે લંચ હતું. અને વચ્ચે બે કલાકનો અમારો સોસિયલ અવર એ અમારો સિવિલાઈઝ્ડ પાનનો ગલ્લો હતો.  ડોક્ટર કેદાર જૂદા જૂદા ટોળામાં હલ્લો હાય કરતાં ફરતા રહેતા હતા. અમેરિકન ટોળાં વધારે હતાં. એને એનો દીકરો વહુ, પૌત્ર, પૌત્રવધુ ફરી ફરીને મહેમાનોને સાચવતા હતા.

 અમે દેશીઓ વિશાળ ગાર્ડનના એક ખૂણા પરના ટેબલ બેસીને ટ્રંપે શું કરવું જોઈએ અને મોદીએ શું કરવું જોઈએ એ ચર્ચા કરતા હતાં. જો ભારત પાકિસ્તાન વચ્ચે યુદ્ધ થાય તો અમેરિકા તો પાકિસ્તાનને જ પડખે રહે તો આપણે શું કરવું?  કેટલાકને ચિંતા હતી કે જો ટ્રંપ આપણને કાઢી મૂકશે તો શું થશે? ક્યાં જઈશું? હવે તો આપણું સુરત પણ આપણું નથી રહ્યું, ચરોતર સૌરાષ્ટ્રના ઈમિગ્રાંટ્સે પચાવી કાઢ્યું છે. મૂળ સુરતીઓની તો પીપૂડીયે નથી સંભળાતી. અરે! વાગતી હોય તો સંભળાયને?  તો કોઈક સધ્યારો આપતું કે ચિંતા કરવાની જરૂર નથી. અમેરિકા દેશ ઈમિગ્રાન્ટનો બનેલો છે. કાયદેસર આવેલાને કશું જ ના થાય. તો બીજા એક ડોસાને ચિંતા હતી કે ગવર્નમેન્ટ તો કાઢી નહિ મૂકે પણ આપણા બ્રાઉન દેશીને તો ધોળીયાઓ અને કાળીયાઓ બધાજ ગોળીએ ચઢાવે. મંગુ મોટેલ કહે ડોસાઓ માટે તો એ સુખનો દિવસ. એના છોકરાઓ રોજ રોજ માનસિક રીતે મારે તેના કરતાં એકવાર ભડાકે દઈ દે એટલે શાંતિ.

અમારા ચતુર ચોકસીએ ડહાપણ ડોહ્ળ્યું. જૂઓ આ પાર્ટીમાં આપણાં દેશીઓ કરતાં અમેરિકન વધારે છે. આપણે એમની સાથે ભળી જઈને બેસવાને બદલે જૂદો ચોકો કરીને ખૂણામાં ભરાયા છીએ. પેલી બાજું મોદીના ટાંટિયા ખેંચવા વાળા ચરોતરપટેલ અને  કાઠીયાવાડી બાપુઓ અને ઠકોરનું ટોળું બેઠું છે. તો બીજી બાજું મોદી ભક્તો બેઠા છે. આપણને જ જૂદા પડવાનો શોખ છે. આ ચંદુકાકાને તો હુરટ વગર બીજું કઈ દેખાતું જ નથી. બસ જૂદા દેખાઈએ ને જાતે છૂટા પડીયે એટલે એવું જ થવાનું.

ટારો બાપ અને ડાડો હુરટી ઉટો ને ટું મુંબઈ જઈને થોરા ડારા રઈલો એટલે હુરટી મટી ગીયો? જા કોઈ શીવસેના વાલો મલે ટો એની હાથે જઈને બેસ.

એટલામાં કેદાર અને એમના પત્ની જયશ્રીબહેન અમારી પાસે આવીને બેઠા. અમારી વાતનો વિષય બદલાયો.  કેદાર અમારી પાસેની એક ખૂરશી પર બેઠો. સામેની ખુરશી પર પગ લંબાવ્યા.

“ડોક્ટર, જ્યારે એનેસ્થેસિયા શોધાયું ન હતું ત્યારે શું થતું?” મંગુ મોટેલે સવાલ પૂછ્યો.

ડોકટરે જવાબ આપ્યો. “જો મંગુ; એ સમયે તારા પર કોઈ સર્જરી કરવી હોય તો એનેસ્થેસિયાની જરૂર જ ના પડે. એક નિડલ બતાવે એટલે જ મંગુ બેભાન. જો બેભાન ના થાય તો ચાર બોટલ પીવડાવીને ચાર બ્યુટિફુલ ડાકણ તારા હાથ પગ પકડી રાખીને ડોક્ટરને જે કાપા કાપી કરવી હોય તે કરી લે. ક્યાં તો તને કાંઈ જ ખબર ના પડે, ક્યાં તો બરાડા પાડતો જ મરી જાય. આઈ એમ જ્સ્ટ જૉકિંગ. ૫૦૦ B C પહેલાં ઓપિયમ એટલે કે અફીણ, કે દારુ ઘેન લાવનારી દવા તરીકે વપરાતું. ઉપરાંત Indian Hemp એટલેકે શણનો કે ભીંડીની જાતનો છોડ જેમાંથી મળતો કેફી પદાર્થમાંથી પણ, ઘેનની દવા બનતી. એ કઈ પણ ન બનતું ત્યારે વાઢકાપ વખતે, દરદીને ટાઈટ બાંધી રાખતા હતા. ઈ.સ.૫૨૭માં રાજા ભોજના મસ્તકની સર્જરી સમયે પોતે પોતાના પર સંમોહનવિદ્યા અને ભાનમાં આવવા સંજીવનીવિદ્યા વાપરી હતી. પછી મોગલ સમયમાં દારુ વપરાતો હતો. પછી ૧૮૫૦ના અરસામાં ક્લોરોફોર્મનો વપરાતો થયો.

રસિક વાતો થતી હતી અને લંચ કોલ થયો. સમયના આગ્રહી ડોક્ટરે વાત વચ્ચેથી કાપી અને બધાને કહ્યું લેટ્સ ગો ફોર લંચ.

હેવી લંચ પછી ચંદુભાઈને બપોરે એનેસ્થેસિયા જેવી અસર વર્તાતી હતી. મેં ડ્રાઈવ કરી એમને ઘેર ઉતાર્યા. એમનો એક ગ્રેટગ્રાન્ડસન કે જેને હમણાંજ લાઈસન્સ મળ્યું હતું તે ઉત્સાહથી મને મારે ઘેર મૂકી ગયો.

The truth about mobile phone and wireless radiation – Make calls with your fingertips – Happy Madras Week at Kasivinayaga Mess!

આભાર સહિત રિબ્લોગ્ કરું છું. ખુબ સરસ કલેક્શન છે.
પ્રવીણ શાસ્ત્રી.

"સુરતી ઉંધીયુ"

.

The truth about mobile phone and wireless radiation

.

Make calls with your fingertips

.

Happy Madras Week: At Kasivinayaga Mess!

.

CLICK FOLLOWING LINK FOR AUDIO

उन्होंने हमारी बीबी को नहीं देखा है

.

મોટા અક્ષરો વાંચવા માટે નીચેના ફોટા ઉપર ક્લિક કરો

View original post

Raag Kirwani – રાગ કિરવાની

saraswat

Raag Kirwani

Raga Kirwani is a south indian raga, assumed to have originated from the Carnatic system of music. It is a sampoorna raga. Songs in Kirwani raga have a meloncholy, heart-rending and sentimental feel. It is a harmonic minor raga with moods of love, devotion and sadness.

This raga is used in a great number of bhajans.
Moods: Shringar, Vir, Nostalgia

Jaati – Sampurna – Sampurna

Aaroh:   S  R  g  m  P  d  N  S’

Avaroh:  S’  N  d  P  m  g  R  S

Pakad:    ‘d  ‘N  S  R  g  m  P  d  P

Time – Anytime in Monsoonmidnight)

There is no strict VadiSamavadi, but Re, ga and dha are important.

Related ragas: Pilu Thaat: Kirwani cannot be fit into one of Bhatkhande‘s thaats;. Bhatkhande himself did not list it as such.[1]

******

FILM SONGS BASED ON RAG KIRWANI

Mera Dil Yeh Pukare Aaja

Ye Raat Bheegi Bheegi

Ye Raten Ye Mausam Nadi Ka Kinara

Neend Na Mujhko Aye

Kahe Jhum Jhum Raat Ye Suhani

  • Film – Love Marriage Year – 1959
  • Music Director(s) – Shankar, Jaikishan Singer(s) – Lata Mangeshkar

Tumhi Mere Mit Ho

  • Film – Pyase Panchhi Year – 1961
  • Music Director(s) – Kalyanji / Anandji
  • Singer(s) – Suman Kalyanpur, Hemant Kumar

Main Pyar Ka Rahi Hun

Yad Na Jaye, Bite Dinon

  • Film – Dil Ek Mandir Year – 1963
  • Music Director(s) – Shankar, Jaikishan Singer(s) – Mohd. Rafi

Ankhon Se Jo Utari

  • Film – Phir Wohi Dil Laaya Hoon Year – 1963
  • Music Director(s) – O.P. Nayyar Singer(s) – Asha Bhosle

Pukarta Chala Hun Main

  • Film – Mere Sanam Year – 1965
  • Music Director(s) – O.P. Nayyar  Singer(s) – Mohd. Rafi

Beqaraar Dil, Tu Gaye Jaa

Geet Gata Hun Main Gunagunata Hun Main

  • Film – Laal PathharYear – 1971
  • Music Director(s) – Shankar, Jaikishan Singer(s) – Kishore Kumar

Meri Bhigi-Bhigi Si Palakon Pe Rah Gaye

Kya Karun Sajani (a.k.a. Ka Karoon Sajani)

  • Film – Swami  Year – 1977
  • Music Director(s) – Rajesh Roshan Singer(s) – Yesudas,

 

Anewala Pal, Janewala Hai

Ek Radha Ek Meera

  • Film – Ram Teri Ganga Maili Year – 1985
  • Music Director(s) – Ravindra Jain Singer(s) – Lata Mangeshkar

Tose Naina Lage (a.k.a. Javeda Zindagi)

  • Film – Anwar Year – 2006
  • Music Director(s) – Pankaj Awasthi Singer(s) – Kshitij, Shilpa Rao

non-film song

Shola Tha Jal Bujha Hun

Para Para Hua Pairahan-E-Jaan

  • Ghulam Ali

E Husn-E-Beparvah Tujhe Shabnam Kahun, Shola Kahun

Be-Sabab Baat Badhaneki Zaroorat Kya Hai

  • Singh

 

 

REVERSAL 49 – રિવર્સલ ૪૯

REVERSAL 49

REVERSAL1

રિવર્સલ ૪૯

 ‘અરે, હાંભળો છો?’

‘તું ફોન પર વાત કરે છે અને હું ફોન પર બરાબર સાંભળું છું. પ્લીઝ, બુમાબુમ ના કર. તારો અવાજ બધાને જ સંભળાય છે. હવે હું કાંઈ આપણા બેઝમેન્ટની ઓફિસમાં નથી કે તારે બુમ પાડવી પડે. અત્યારે મારી સાથે ક્લાયન્ટ છે.’

‘કોણ છે? જે હોય તેને ટૂંકમાં પતાવો. અગર એને પાછા કાલે બોલાવજો. ઈમ્પોર્ટન વાત કરવાની છે. કોણ ક્લ્યાયન્ટ છે?’

‘મેરીલીન’

‘મેરીલીન મનરો વળી ક્યાંથી જીવતી થઈને તમારી ઘરાક બનવા આવી.’

‘અરે! ડાર્લિંગ તું ધીમું બોલ. એ મેરીલીન મનરો નથી પણ મિસિસ મેરીલીન વાઘેલા છે. મારી સામે જ બેઠેલી છે. પ્લીઝ જરા ધીમે બોલ.  હું બોલું તે એને ન સંભળાય એટલો ધીમે બોલું છું પણ તારા બરાડા તો સામે બેઠેલીને પણ સંભળાય છે.’

‘એને ખબર તો પડવી જોઈએ ને કે આ સામે બેઠેલા પટેલ તો પરણેલા છે; અને ચાર જુવાન છોકરાના બાપ છે.’  

‘અરે અરે, ચાર છોકરાંની મારી મનોકામના પર તેં ઓન્લી “વન ઈઝ ફન” કરીને આઈસ કોલ્ડ વૉટર રેડી દીધું હતું.  ચાર ક્યાંથી આવ્યા બાકીના ત્રણ તો મેં એડપ પણ નથી કર્યા. આપણે ત્યાં હાઉસકિપર પણ નથી રાખી કે કેલિફોર્નિયાના એક્ષ ગવર્નર આર્નોલ્ડ સ્વેર્ઝ્નેગ્ગ્નર્ની જેમ છોકરા બનાવવાની ગરબડ કરું. તારે જો ઈચ્છા હોય તો આપણે આપણા ટોનીને ભાઈ બહેનની ગિફ્ટ આપીએ. હજુ આપણે જુવાન છીએ.’

‘શરમાવ હવે.  ચાંપલાશ છોડો અને પેલી મિસીસ મેરીલીન વાઘેલાને વહેલી રવાના કરો. એની હિસ્ટરી તો આખા અમેરિકાને ખબર છે. મને એના પર, જરા યે  વિશ્વાસ નથી. વાઘેલા તો એનો ચોથા નંબરનો હતો. એ વીડો થઈ તે પહેલાં જ પાંચમો શોધતી હતી. તમારે એના પર દયા ખાઈને પાંચમા થવાની જરૂર નથી.  એને ફિટાંઉસ કરી જલ્દી આવો.’

‘હમણાં ખૂબ કામ છે. મોડેથી રાત્રે વાત કરીશું.’

‘ના હમણાં ને હમણાં જ; અને અત્યારે જ. હું બાપાને પણ  ફોન કરીને બોલાઉં છું. આપના દીકરાના જીવનનો સવાલ છે.’

‘શું થયું ટોનીને? વ્હોટ હેપન? ઈઝ હી ઓલરોઈટ? આઈ એમ કમિંગ.’

૦૦૦૦

‘બાપા બેસો. ને વિનોદ, તમે મારી પડખામાં નહિ. મારી સામે બેસો. જરા વડીલની મર્યાદા રાખતા શીખો.’

‘માયા બીજી વાત છોડ આપણા ટોનીને શું થયું? બે દિવસ પછી વિકેન્ડમાં તો આવવાનો હતો? કંઈ પ્રોબ્લેમ છે? તબીયત બગડી છે? એક્સિડન્ટ થયો છે? હોસ્પિટલમાં છે? કોઈએ કિડનેપ કર્યો છે? શું થયુ?’

‘બાપા બહુ મોટો પ્રોબ્લેમ છે. આપણી ઈજ્જતનો સવાલ છે.’

‘ઓહ! તબીયતનો સવાલ કે સલામતીનો સવાલ નથી ને? બસ ઈજ્જતની વાત તું નિરાંન્તે બાપા સાથે બેસીને ડિસ્કસ કર્યા કરજે. તમે બન્ને ઈડિયા બોર્ન છો. હું અને ટોની અમેરિકન બોર્ન છીએ. અમારી ઈજ્જત જૂદી જ હોય છે. હું ઓફિસમાં જાઉં છું. મિસિસ વાઘેલા સાથેનું કામ હમણાં જ પતાવવું પડે એમ છે. રાત્રે મને બધી વાત સમજાવજે.’

‘બાપા આ તમારા અનાડીને સમજાવો કે અહિ મૂંગા મુંગા બેસીને વાત કરું તે સાંભળી લે.’

‘વિનોદ બેટા, જરા બેસ એ શું કહેવા માંગે છે તે તો સાંભળ? એ મુંઝાતી હોય કે ટોનીની કોઈ સમસ્યા હોય તો કંઈક તો કરવું જ પડેને?’

‘કેટલો બધો જુલમ. મિસિસ વાઘેલા ઓફિસમાં મારી રાહ જૂએ છે. બિચારીએ હમણાં જ મિસ્ટર વાઘેલાની દિવસ ક્રિયા પતાવી. હવે બિચારીને નવો સંસાર માંડવાનો છે. પણ તે પહેલાં એના એકાઉન્ટનું ક્લિયરન્સ કરવાનું છે.’

‘મિસિસ  વાઘેલાની દિવસક્રિયા પણ કરજો. બસ (????) ચોંટાડીને આ ચેર પર બેસી જાવ નહિતો…તો જોવા જેવી થશે.’

‘ચાલ તારી વાત શરૂ કર.’

‘ગઈ કાલે આખી રાત મને ઊંઘ ના આવી. ટોનીએ રીના સાથે લફરૂં કેમ કર્યું એના જ વિચાર આવ્યા કરતા હતા.’

‘મને જગાડવો હતો ને?’

‘ચૂપ.’

‘આજે સવારથી હું રીના એકલી પડે તેની રાહ જોતી હતી. લંચ ટાઈમે એકલી પડી. મેં એને કહ્યું ચાલ આજે આપણે બે બહાર જઈને લંચ લઈએ.’

‘પછી તમે બન્ને લંચ લેવા ગયા. લંચ લીધું. પાછા આવ્યા અને રીના ટોનીની ગર્લફ્રેન્ડ છે અને બન્ને મેરેજ કરવાના છે એ કહેવા માટે બાપાને અને મને દોડાવ્યો. થેન્ક્યુ. તારી વાત પૂરી. મિસિસ વાઘેલા મારી રાહ….’

‘પૂળો મૂકો મિસિસ વાધેલા પર…’

‘હલ્લો, મોના! ધીસ ઈઝ માયા.….ટેલ મિસિસ વાધેલા, મિસ્ટર પટેલ ઈઝ વેરી બીઝી. કમ ટુમોરો. વી હેવ ફેમિલી ઈમર્જન્સી.’

‘વ્હોટ, વ્હોટ હેપન મિસિસ પટેલ?’

‘નન ઓફ યોર ડેમ બિઝનેશ. ડુ, એઝ આઈ સે. ગેટ રીડ ઓફ વાઘેલા વીચ.’

‘અરે અરે! સ્ટાફ સાથે આમ વાત ના થાય.’

‘મારી વાત સાંભળવાની ચિંતા નથી અને વાઘેલા વાઘેલા કર્યા કરો છો. હું શું કહેતી હતી તે પણ ભૂલી ગઈ.’

‘તમે બન્ને લંચ લેવા ગયા.’

‘મેં તો એને માટે ઘણું મંગાવ્યું પણ એણે તો માત્ર સલાડ જ લીધું. બાકીનું મારે પૂરું કરવું પડ્યું.’

‘એટલે તને એસિડીટી થઈ એમને?’

‘તમે ચૂપ રહેશો? મેં એને પૂછ્યું તને ટોની ગમે છે? શરમાયા વગર કહી દીધું “ઓહ વેરી મચ. હેન્ડસમ અન્ડ સેક્સી”.

‘મેં એને પૂછ્યું, ટોનીને તુ ગમે છે. તો કહે “મારામાં ન ગમવા જેવું શું છે?” ક્યારથી એ તારો બોય ફ્રેન્ડ છે?

‘તો કહે. ટોની? માય બોયફ્રેન્ડ? નો, હી ઈઝ નોટ માય બોયફ્રેન્ડ.’

‘ઓહ તો તું એની ગર્લ ફ્રેન્ડ નથી? એક વાત પૂછું તારો કોઈ બોય ફ્રેન્ડ છે ખરો?’

‘તો નફ્ફટની જેમ કહે પહેલા બે હતા, બન્ને દેશી નક્કામાં નીકળ્યા. નાવ માય બોયફ્રેન્ડ ઈઝ બિલ. બિલ પીટરસન. વેરી હેન્ડસમ એન્ડ મોસ્ટ ચાર્મિંગ ફ્રેન્ડ. વીઆર સીરીયસ નાવ’

‘મને તો હાશ થઈ ગઈ. આપણા ફેમિલીમાં રીના વાળંદ ના ચાલે. મેં એને માટે ડબલ ડિલ્ક્ષ ફાલુદો મંગાવ્યો. બેટી કેલરી કાઉન્ટરે ના પીધો, મારે પૂરો કરવો પડ્યો. મને પૂછે “તમને ખબર છે કે એની ખાસ ફ્રેન્ડ કોણ છે?”

‘મેં કહ્યું હા એની. બોસ ફેન્ગ ચિબુડી.’

‘નોપ્પ.’

‘તો કોણ? તને ખબર છે?’

‘યેસ. પણ ટોનીએ ફેમિલીમાં કોઈને પણ કહેવાની ના કહી છે. સર્પ્રાઈઝ આપવાનો છે, એટલે તો મારે એને લેવા જવાનું છે.’

‘મેં એને કાલાવાલા કર્યા કે આઈ એમ હિઝ મધર. મને તો કહેવાય.’

‘ના તમને તો ખબર ન જ પડવી જોઈએ એવું કહેતો હતો. એની ખાસ ખાસ ફ્રેન્ડ એની સાથે જ આવવાની છે.  કંઈ બીગ એનાઉન્સમૅન્ટ કરવાનો છે એવું પણ કહેતો હતો. આખી વાત તો મને પણ ખબર નથી. અને ખબર હોય તો પણ તમને તો કહેવાય જ નહિ. સરપ્રાઈઝ એટલે સરપ્રાઈઝ.’

‘રીના તો માને જ નહિ. હું તો મા છું. મારો તો જીવ અકળાય. છેલ્લે મારે એને કહેવું પડ્યું કે મને કહેશે તો હું તને રોઝિમેમ પાસે બીગ રેઇઝ અપાવીશ અને બોનસ પણ.  તોયે માની નહિ. મેં એને ધમકાવી તને ફાયર કરીશ. તો કહે આન્ટી આપણે તો ફ્રેન્ડ પહેલા, જોબ પછી….. આજ કાલના છોકરાઓને કાંઈ પડી જ નહિ. જોબની પણ પડી નહિ. પણ બાપા મેં આંખમાં પાણી સાથે એનો હાથ મારા હાથમાં લઈને પુછ્યું કે એ “ખાસ”ના કોઈ સગાને તું ઓળખતી હોય તો એટલિસ્ટ એનું નામ સરનામુ તો કહે.’

‘રીના વાળંદ એની ગર્લ ફ્રેન્ડ નથી એટલું પૂરતું નથી? એ કોઈ પણ છોકરી સાથે હોય એટલે તરત જ કૂદી પડે કે એની ગર્લફ્રેન્ડ છે અને તારા ઘરની વહુ બનવાની છે. પછી એણે કહ્યું?

‘ના એ જરા પણ બોલી જ નહિ.’

‘પછી મેં એની દેખતાં સીધો ટોનીને જ ફોન કર્યો. તો ટોનીને બદલે એની “ખાસે” જ ફોન ઉપાડ્યો. એણે મારું નામ જોયું હશે તે ગુજરાતીમાં જ વાત કરવા માંડી. “મમ્મી, હું મુમતાઝ બોલું છું” ટોની શાવર લે છે.” હું વધારે વાત કરું તે પહેલા તો તમારા દીકરા ટોનીએ ફોન લઈ લીધો “મૉમ, અત્યારે જ અમે એરપોર્ટ પર જવા નીકળીએ છીએ અને મારો ફોન એરોપ્લેન મૉડ પર મુકું છું. ત્યાં આવ્યા પછી ઘણી વાતો કરવાની છે. રીનુડીને મેસેજ આપજો કે અમને એરપોર્ટ પર લેવા આવી રહે. પ્લેઈન ટાઈમસર છે. બાય મૉમ લવ યુ.” અને ફોન કટ થઈ ગયો. રીનાએ પણ મેસેજ સાંભળ્યો. મને કહે અત્યાર સૂધી મને માય ડિયર રીનુ કહેતો હતો અને હવે તમારો ટપુડો મને રીનુડી કહે છે. મારા હાથના ઝપેટા ખાવાનો થયો છે. પછી રીનાએ શું લવારા કર્યા તે મેં સાંભ્ળ્યા જ નહિ. હું તો “મુમતાઝ”માં જ અટવાઈ ગઈ. બાપા મને એમ કે હું વાળંદ કાઢું. પણ વાળંદને બદલે અલ્લાહ વાળી મુમતાઝ ભરાઈ. બલરું કાઢતાં ઊંટ ભરાયું, બાપા આ મુમતાઝ એટલે….ના ના એના કરતા તો રીના સારી. મુમતાઝ, મુમતાઝ, મુમતાઝમાં ખોવાઈ ગઈ અને રીના તો થેન્ક્યુ આન્ટી ફોર લંચ કરીને ઉભી થઈ ગઈ. આપણો ટોની કઈ ભેરવાઈ ગયો લાગે છે. શું કરીશું?’

‘આપણે શું કરવાનું? છોકરો રાજી તેમાં આપણે રાજી. તું શું કામ ચિન્તા કરે છે. આખી વાત જાણ્યા વગર ખોટા વિચારે કેમ દુઃખી થાય છે?’

‘કાલે વાતો કરીશું. હું જઈશ. મારે રોઝિને મેડિસીન આપવાનો સમય થયો છે. હું જઈશ કાલે વાત.’

‘ચાલ માય ડિયર હું પણ જઈશ મિસિસ વાઘેલા….’

‘વાઘેલા વાઘેલા વાઘેલા કરવાનું છોડો, એ રૂપાળીને તો મોનાએ ક્યારની વદા કરી દીધી અને તમારો સ્ટાફ પણ ઘર ભેગો થઈ ગયો. બેસો અને વાત કરો.’

‘મારે એ ઈસ્લામિક ટેરરિસ્ટ મારા ફેમિલીમાં ન જોઈએ. ઇવન ટ્રંપને પણ ઈસ્લામિક નથી ગમતા. ઈસ્લામિક અમેરિકામાં નહિ. ઈસ્લામિક મારા ઘરમાં નહિ. આપણે આપણા પ્રેસિડન્ટની ફિલિંગ તો સમજવી જોઈએને?’

‘આપણાથી એવું ડિસ્કિમિનેશન ના થાય. એ ગુનો કહેવાય.’

‘આ માયા પટેલની એમપ્લોયમેન્ટ ઓફિસ નથી કે એમ્પ્લોયી હાયર કરવાની છે. આ તો ડોમેસ્ટિક ડોટર ઈન લૉ હાયર કરવાની છે. અમેરિકાના સુપ્રિમ કોર્ટ જજની જેમ આખી જીંદગી માથે ઠોકાવાની છે.  નૉ મિન્સ નૉ.’

‘પણ મિયાં બીબી રાજી તો ક્યા કરે માયા કાજી?’

‘હું ભૂખ હડતાલ પર ઊતરીશ.’

‘અને ક્લોઝેટમાં બેસીને રોજ ચાર વાર ઉપવાસના પારણા કરીશ.’

‘મને ચીઢવવાનું માંડી વાળો નહિ તો જોવા જેવી થશે. તમારે આખી જીંદગી ઉપવાસ કરવા પડશે.’

‘માય ડાર્લિંગ માયા, આપણો ટોની હવે નાદાન નથી. હી ઈઝ એન ઍડલ્ટ. પોતાની જાતે જે ભણવું હોય એ ભણીને પોતાના પગ પર ઊભો રહેતો થયો છે. એના જીવનના ડિસીસન એણે જ લેવાના છે. સમય બદલાયો છે. કાલે એ આવશે. એ શું વાત કરવાનો છે એ પણ વી ડોન્ટ નો. આઈ એમ પ્રાઉડ ઓફ માય સન.’

‘પ્રાઉડ તો હું પણ છું. કોઈ અમેરિકન હોય તો કદાચ ચલાવી લઉં, પણ આપણા ઘરમાં નમાઝ?’

‘ટોની ક્યાં આપણી સાથે કાયમ રહેવાનો છે? ચિંતા છોડ. હજુ ચિંતા કરીને ઘરડા થઈ જવાની આપણી ઉમ્મર નથી. હવે તો લાઈફ એક્ષ્પેકન્ટન્સી પણ વધી છે. એ હિસાબે તો આપણે અડધે પણ આવ્યા નથી. અત્યારે તો લાઈફ એન્જોય કરવાનો ટાઈમ છે. ભૂલી જઈએ તે પહેલાં થોડી પ્રેક્ટિસ કરી લઈએ’

‘હા વાત તો પાછી એની એ જ. છોડો મને. વળગવાની જરૂર નથી.’

‘પ્લીઈઈઈઝ હની.’

‘નો પ્લીઝ એન્ડ નો હની.’

‘જો વાંધો ના હોય તો મીસીસ વાઘેલાને ફોન કરૂ? ફોનથી પણ થોડું કામ થશે. એની સાથેનું કામ પુરું થયું નથી.’

‘બેશરમીની પણ હદ થઈ ગઈ. ચાલો ચેન્જ કરીને શાવર લો. ડિનર લઈને સૂવાનો સમય થશે. મારા ભાગ્યમાં તમારી સાથે આખી જીંદગી લમણાંઝિંક કરવાનું લખ્યું હશે એટલે જ મારા પપ્પામમ્મીયે આ યુનિક પટેલ પરિવાર શોધી કાઢ્યું. ચાલો હવે મુડ આવશે તો જોયું જશે. પહેલા ખાઈ લઈએ. મને ટેન્સન હોય ત્યારે બહુ ભૂખ લાગે છે.’

(ક્રમશઃ)

ગુજરાત દર્પણ મે ૨૦૧૭.

The Other Pair, Short Film – PLASTIC ROADS – Anatomy of the human body

મારા બ્લોગના વ્હાલા મિત્રો શ્રી વિપુલ દેસાઈના સુરતી ઉંધીયાથી અપરિચીત તો નથી જ. અને આપે અનેકવાર મુલાકાત લીધી જ હશે. આજે ફરીવાર આપને માટે એમની પોસ્ટ રિબ્લોગ કરું છું.
*
મારું કામ તો શેઠીયાને ત્યાંના જમણવારમાં પિરસણીયા જેવું છે. રસોઈ બીજાની અને હું આગ્રહ કરીને જમાડું. તમે ભલે એકવાર ખાધું હોય તો બીજીવાર ખાઓ માણો.
*
આજના મજાના જોક્સ ઉપરાંત માહિતી સભર વિડીયો જોવાનું ચૂકશો નહિ. ખાસ તો એનેટોમીનો વિડિયો તો બે વાર જોવો જોઈએ.
*
તો આભાર સહિત આપને માટે રજુ કરું છું આજનું “સુરતી ઉંધીયું”********

"સુરતી ઉંધીયુ"

.

The Other Pair, Short Film

.

PLASTIC ROADS

.

Anatomy of the human body 

આ વિડીયો શરીરની રચના જાણવા માટે ખુબ જ અગત્યનો છે. છતાં જેમને શરીરના કાપેલા અંગો જોવાની શુગ હોય તેમણે આ વિડીયો જોવો નહિ. થોડીવાર જોઈ લે જો, ગમે તો આગળ વધજો.

.

CLICK FOLLOWING LINK FOR AUDIO

છોકરી જોવા ગયો-ધીરુભાઈ સરવૈયા

.

મોટા અક્ષરો વાંચવા માટે નીચેના ફોટા ઉપર ક્લિક કરો

View original post

બાહુબલી ૨ (Film Review)

કેટલું બધું સામ્ય છે મહાભારત અને બાહુબલીમાં? માણો આરાજુલ બહેનનો બેલેન્સ રિવ્યુ.
સબળ પાત્રો અને ફિલ્મની સબળી માવજત છતાં તેની અધધધ લંબાઇના લીધે તો ફિલ્મનો ઉતરાર્ધ માંડ માંડ સહ્ય બને છે. વર્ષો પહેલા જોયેલી બી.આર ચોપ્રાની મહાભારત સીરિયલના દ્રશ્યો નજર સમક્ષ તાદ્રશ્ય થાય તો નવાઇ નહીં. ટોળાબંધ માણસો પર તુટી પડતા સૈનિકો, સૈનિકો પર વરસાદની ઝડીની જેમ વિંઝાતા બાણો કે હાથીઓની ચિંઘાડ, ભલ્લાલદેવનું ગદા યુધ્ધ, બાહુબલિની તીરંદાજી એ બધુ જ જાણે એક વાર જોઇ ગયા હોય એવી અનુભૂતિ થાય કારણકે લગભગ આ બધું જ એ સીરિયલની અદ્યતન ટેકનિકથી સુધરેલી આવૃત્તિ જેવું લાગે છે.

રાજુલનું મનોજગત


હાં…………શ !

છેલ્લા બે વર્ષથી ઉદ્ભવેલા કન્ફ્યૂઝન  “બાહુબલિ કો કટપ્પાને ક્યોં મારા ?” નો જવાબ આખરે બાહુબલિ ૨- ધ કન્ક્લુઝનમાં  મળી ગયો અને કેટલાય લોકોની ચટપટીનો અંત આવ્યો. અને આ સવાલનો જવાબ મેળવવા તો થિયેટરમાં જાણે રીતસરનો ધસારો જ થયો. જે રીતે સવાલને લટકતો રાખીને રાજામૌલિએ બે વર્ષ રાહ જોવડાવી એના જવાબમાં બાહુબલિ-૨ ધ કન્ક્લુઝ ફિલ્મને એસ.એસ. રાજામૌલિએ અત્યંત વિશાળ ફલક પર રજૂ કરી છે. આ ફિલ્મ એના ભવ્ય સેટ્સ અને સ્પેશિયલ ઇફેક્ટસના લીધે તો થીયેટરમાં જોવી પડે એ વાત પણ નક્કી.

ફિલ્મને જો બારીકીથી વિચારીએ તો ઘણી બધી જગ્યાએ મહાભારતની કથાના અંશ અને તેના પાત્રોની ખુબી અને ખામીઓ દેખીતી નજરે પડશે. મહાભારતની જેમ જ્યેષ્ઠ ભાઇના બદલે રાજ્યનું શાસન સંભાળી શકે એવા કર્મનિષ્ઠ અને ધર્મનિષ્ઠ નાનાભાઇના હાથમાં રાજ્યની ધૂરા સોંપવાનું નક્કી થયા પછી જે કાવાદાવા રચાય છે, જે ષડયંત્ર રચાય છે એવા તમામ કાવાદાવા અને ષડયંત્ર  અહીં બાહુબલિ-૨ માં જોવા મળશે.

પુત્ર પ્રેમમાં અંધ અને શારીરિક રીતે અપૂર્ણ ધુતરાષ્ટ્ર  બિજલદેવ-ભલ્લાદેવના…

View original post 713 more words

કાવ્ય ગુંજન ૪૭

આપણા કવિમિત્રોના “રોમેન્ટિક” કાવ્યો

s-gandhi
સુરેન્દ્ર ગાંધી
most-sexiest-and-hot-photos-of-south-indian-actress.img

માશૂકા 

                         મનમન્દીરીયે થયો એના પાયલ નો રણકાર

                     એની પ્રીત ની સુરાવલી છઁછેડે હ્રદય વીણા ના તાર

                    નજરાય રંગભૂમિ આંગણે, બની કોક રાત રળિયામણી

                    ટીખળ કરી લલચાવે, તો ય લાગે લલના લજ્જામણી

                      લહેરો પર ખુશી ની તરવરે ચેહરો એનો ચંચળ

                       આંખ થી આંખ મળે , સરકે જરા જો આંચલ

                       અનોખી અદા ને વળી મારકણા નયન

                  લલચાય ચુંબન, કરવાને નાજુક ગાલ પર શયન

                   ધનુષ ની પણછ જેવી, માદક કમર ની લચક

                         સાચવું હોશ, જો આપે થોડી મચક

                      ચોતરફ છે ગુંજારવ એના અનુરાગ નો

                        કરશે ખુશી થી કુરબાની પરવાનો

                          દોષ ન કાઢે કોઈ આગ નો

                        ShamaParvana

***********************************************

ચમન

*ચીમન પટેલ ‘ચમન’/૭એપ્રિલ’૧૭

 

મારી સાઈટ

પ્રેમાંધ!

હું તો પ્રેમાંધ છું ઉભી રહે કહું એક વાત સારી

બનાવે જો સુકાની તો પાર ઉતારું નાવ તારી!

અરે! ચલ, પડશે ચંપલ, લાગી રહ્યો બડો નટખટ!

સરી ગઈ, છબી રહી ગઈ! વિતે છે દિન ઝટપટ!

*****

દૂર એક સ્ત્રી પંજાબી સાડીમાં મારી તરફ આવી રહી છે, એને જોતાં જ મારા મગજમાં એક કવિતા સ્ફુરી આવે છે!

એ નારી!

Ruhani Sharma (3)

કો’ હશે એ નારી?

સાડી જેની અડપલાં કરે છે અનિલથી!

ધીમા પગ ભરતી, તેજ રેખા પ્રસરાવતી!

કો’ હશે એ નારી?

અરે, એ આવી નજીક મુજ થકી!

નયન નિહાળે વદન ગુલાબ સમ

 થયા કર્ણ તીવ્ર સુણવા ઓષ્ઠગાન!

અહો, એ વદી!

બોલ મીઠા સાંભળવા મળ્યા મને જેના

છલકાઈ ગઈ આંખો ત્યાં અશ્રુથી એના!

સમય નથી સમજાવવાનો ભેદ આ સહુને,

હતા હર્ષાસું પતિમિલનના બહુ દિન પછી!

 *ચીમન પટેલ ‘ચમન’/૭એપ્રિલ’૧૭

ફેસબુકીયો પ્રેમ

આપ ફેસબુકમાં ફસાયા છો? લપેટાયા છો? તો શ્રી મુકેશ રાવલની વાંચવા જેવી રસિક વાત.

MukeshRaval

સિન-૧ : સવારમાં…..
“ચલો જાગો હવે…. હમણાં સાત વાગશે… લોકો ક્યારનાય આવી ગયા છે ફેસબુક પર…”

“ઓહ….. ઉભી રહે હું “ગુડ મોર્નિંગ” ની પોસ્ટ મુકી દઉં… પછી બ્રશ કરુ છંુ..”

“જો જો પહેલા મારી ગુડ મોર્નિંગની પોસ્ટ જોઇ લેજો…એક સરખી ના મુકાઇ જાય…”

“ના ના હું તો વોટ્સએપ માં આવલા મેેસેજ જ ફોરવર્ડ કરુ છુ… તારી પોસ્ટની કોપિ નથી કરતો.”

સિન -૨ : કલાક બાદ નાહી ધોઇને બ્રેકફાસ્ટ ટેબલ પર…

“આ જોયુ તે…. ચાર પાંચ જણા તો રાત્રેય સુતા લાગતા નથી… ફેસબુક પર જ હોય, જ્યારે જોઇએ ત્યારે..”

“હા, મને તો રોજ એ ચાર પાંચ જણા જ સહુથી પહેલા ગુડ મોર્નિંગ કહે છે…”

“એમ??? હાળા મારા પાકા ફ્ર્ેન્ડ છે તોય મારામાં ક્યારેય ગુડ મોર્નિંગ કહેવા ડોકાતા પણ નથી….”

“ના હોય!!!! પણ છે સારા … કાયમ મારા વખાણ જ કરતા હોય…”

સિન-૩ : લંચ ટાઇમ
“ડિશમાં બધુજ જરા વધારે પિરસજે… ફેસબુકમાં મુકવા ફોટા સારા આવે..”

“સારુ… પણ તમારા માટે મેં આ…

View original post 895 more words

ચંદુ ચાવાલાનો પાનનો ગલ્લો(૫)

ચંદુ ચાવાલાનો પાનનો ગલ્લો(૫)

જેક્પોટ

કહેવાય છે કે નસીબદારના કામમાં ભૂત રળે. અમારા ચંદુભાઈને ત્યાં ધનના ઢગલા; તેમાં કોઈકને કોઈક કારણે વધારો થતો જ રહે. હમણાં જ બે વીક પહેલાં અમારા ચંદુભાઈ સિનિયર સીટીઝનની બસમાં એટલાન્ટિક સીટી ગયા હતાં. બસમાં બેસતાં પહેલાં મનમાં ને મનમાં ગણપતિ બાપાના ફેમિલીને એટલે કે એમની બન્ને વાઈફ સિદ્ધિ અને બુદ્ધિને અને બન્ને સુપુત્રો, લાભ અને શુભને પણ પ્રણામ કરી લે. અમારા ચંદુભાઈને બસમાં બધા વયસ્કો સાથે જાત જાતના ગપ્પાબાજી કરવાનું ગમે. બસ ચાલુ થાય એટલે મહાલક્ષ્મી માતકી જય પણ બોલાવે. ઘણાં લાંબા સમય પહેલાં મને એઓ કેસિનોમાં ખેંચી ગયા હતા. મને કાર્ડ ગેઇમ્સ પહેલેથી જ આવડે નહિ. સ્લોટમાં કે કોઈ પણ જાતના ગેમબ્લિંગમાં પણ રસ નહિ. હું તો લોટરી પણ ના લઉં કે બિંગો પણ ના રમું. આમ છતાં સમરમાં એટલાંટિક સીટી જવાનું ગમે.  મને બોર્ડવોક પર ફરવાનું ગમે. લોસ વૅગાસ પણ ત્રણ ચાર વાર ગયો છું. પણ ગેમબ્લિંગ માટે નહિ પણ રોજીંદી જીંદગીમાંથી બહાર નીકળીને વેકેશન માણવા જ. ઝ્ળહળાટ વાળા જીવનનો રંગ અને શો જોવાના ગમે.

બે વીક પહેલાં મને એમની સાથે જવા માટે આગ્રહ હર્યો હતો. મેં એમની સાથે જવાનું ટાળ્યું હતું.  કેસિનોમાં જઈ આવ્યા પછી તે રાતે સાડા બાર વાગ્યે મારા પર ફોન આવ્યો.

‘સાસ્ટરી જાગે છે?’

“ના”

‘ટો બે મિનિટ જાગ ને મારી વાટ હાંભરી લે, પછી ઉંઈગા કર. જાગવું નઈ હોય ટો ઉંઘમાં પન મારી વાટ હાંભરી લે. પછી કે’ટો નઈ કે મેં ટને ઈન્વિટેશન નઈ આઈપું. આ સનડે એ મારે ટાં સટ્યનારાયનની કઠા રાખી છે. ટુ સાલો બામનનો દીકરો છે. તારા ડાડાજી મારે ટાં કઠા કરવા આવટા. ટું સાલો નવરો છે, કઠા કર્ટો હોય ટો બે પૈહાની આવક ઠાય, એ બાને ભગવાનનું નામ પન બોલાય. ભંગાર વાર્ટા લખવામાં ટને હું મલે? મને કઠા કરવાવારો બામન નથી મલતો.  ચાર કલાક માઠા કૂટ કરી ટારે આપના પટેલ મા’રાજનો પટ્ટો લાઈગો.’

‘મારે મિટિંગમાં જવાનું છે. કથા પૂરી થયે પ્રસાદ માટે આવી પહોંચીશ.’

‘ટુ સાલો જૂઠ્ઠો બામન છે. સટ્યનારાયનની કઠામાં ની આવવા માટે પન અસટ્ય બોલટાં શરમ નઠી લાગટી? ટુ કે’દાડાનો કોઈ પાર્ટીનો કે ક્લબનો મેમ્બર છે કે મિટિંગમાં જવાનો છે. કઠાના દિવસે બપ્પોરથી આવવાનું છે.’

ચંદુની વાઈફ મને મોટાભાઈ તરીકે માન આપે. બળેવને દિવસે આરતી ઉતારી રાખડી બાંધે. એને કોઈ સગ્ગો ભાઈ નહિ. વળી ચંદુની જેમ જ એ પણ અમારા મહોલ્લાની જ દીકરી. આમ આ સંબંધે જ્યારે ચંદુનું છટકે ત્યારે ‘સાલા’ની ગાળાગાળી પર આવી જાય. ચંદુ મારા કરતાં નાનો પણ મને ચંદુભાઈ કહેવાની ટેવ અને એ મને હંમેશા પ્રેમના દાવા ટેઠળના અધિકારથી સાસ્ટરી ટુ-ટાંથી જ વાત કરે. હું જો એની સાથે ‘ચંદુ’ તરીકે વાત કરું તો એ એકદમ સીધો થઈ જાય. તે દિવસે મને ખરેખર ઊંઘ આવતી હતી. મારાથી કહેવાઈ ગયું.

‘ચંદુ પ્લીઝ મને ઊંઘ આવે છે. આઈ હેવ હેડેક. કાલે વાત કરીશું.’

બીજે દિવસે સવારે ચંદુભાઈ ટપકી પડ્યા. બીલકુલ સીધી વાત.

‘પ્રવીણભાઈ આઈ એમ સોરી મેં રાત્રે તમને ડિસ્ટર્બ કર્યા.’

‘ઈસ્ટ ઓકે ચંદુભાઈ. કથાનું શું છે?’

‘જ્યારે કોઈપણ ઊમળકો આવે એવી વાત હોય ત્યારે પહેલી વાત તમને જ કહું છું.’

‘ચાલો વાત કરો.’

‘સાસ્ટરી ગઈ કાલે કેસિનોમાં ગઈલો, ટને ટો ખબર છે કે મને પચ્ચીસ પૈહાના સ્લોટમાં ઈન્ટરેસ્ટ નૈ. એ આપના સ્ટેટસ બા’રની વાટ. બઢા ડોસલાની જેમ વારકામાં વીસ ડોલરના ક્વાટર લઈને બેસીએ ટો ઈજ્જટનું પાની પાની ઠઈ જાય.’

કુતરાની (ચંદુભાઈની) પૂંછડી ઓરિજીનલ કર્વ પર ગોઢવાઈ ગઈ.

‘મારો ડારો બૌ હારો ની લાગેલો. રોલેટ ટેબલ પર અડીહો ડોલરનો ધૂમારો કરી લાખેલો. અજુ વઢારે ધુમારો ઠઈ જટે પણ કરશન ડોહા મારી પાહે આઈવા. એને બાઠરૂમ જવું ઉતું. પન એકલા જટાં ગભરાય. કેસિનોમાં જો ભૂલા પરી જાય ને બસ ચાલી જાય ટો? એને બાઠરૂમ લઈ ગીઓ. બસમાં જવાનો ટાઈમ પન થઈ ગૈલો. એ બાઠરૂમમાં અંડર ગીયા. હું બા’ર પાહેના સ્લોટ મશીનના ટેબલ પર કરશન ડોહાની રાહ જોતો બેઠો. મારા ગજવામાં બે ટન ક્વાટર પરેલા ઊટા. એક ક્વાટર સ્લોટ મશીનની અંડર નાંખીને બટન ડબાવી ડીધું. ગેસ વ્હોટ. ડિકરા  સાસ્ટ્રી ટુ માનહે નઈ. મારો ડારો ફરી ગીયો. મશીન પર લાલ લાઈટ ફરવા લાગી. ગેસ કેટલા લાઈગા.’

‘એક હજાર?’

‘હાવ બુધ્ઢુ છે. એક હજારમાં લાઈટ ની ફરે. એ મશીન પર્નો જેક પોટ લાઈગો. ટુ હન્દ્રેડ ફોર્ટી ફોર ઠાઉઝન્ડ. મને ટો કરસન ડોહાનું બાઠરૂમ લઈ જવાનું પૂન્ય લાઈગું. દોહાને કીધું કે ‘ આપને મોરેથી જઈહું. લિમોઝિન મૂકી જહે. બિચારા ડોહાને હમન ની પરે, પણ જેકપોટ લાગે એટલે બધા કાગરીયા કરવા પરે. પાછી ટેક્ષની રામાયન. છેક રાટે દહ વાગે લિમોઝીન મને ને ડોહાને ઘેર મૂકી ગઈ. લિમોમાંથી જ બે ટન વાર ટને ફોન કઈરો પન ટુ ટો ઉપારે જ નઈ.’

‘ટને ટો ખબર કે કંઈ ફાયડો થાય ટીયારે કઠાનો જલસો ટો કરવો જ પરે. મેં લિમોમાંઠી જ બે ટન બામન ને ફોન કઈરા કે કથા કરવી છે પન બધ્ઢા બુક થઈ ગૈલા. ચાર કલાક માઠા કૂટ કરી ટારે પટેલ મા’રાજનો પટ્ટો લાઈગો.’

વાતના તાણા વાણા ગોઠવાઈ ગયા. મેં આગળ કહ્યું તે પ્રમાણે કહેવાય છે કે નસીબદારના કામમાં ભૂત રળે. અમારા ચંદુભાઈને ત્યાં ધનના ઢગલા તેમાં કોઈકને કોઈક કારણે વધારો થતો જ રહે. એમને માટે તો લાખ બે લાખ એ કાંઈ મોટી વાત ના કહેવાય. ચંદુ ઉદાર દિલનો માણસ ચેરિટિમાં પાછો ના પડે. એની સાથે બસમાં જેટલા ગયેલા એ બધાને કથામાં બોલાવ્યા હતા. કરશન ડોસાને માટે ખાસ આસન તૈયાર કરાવેલું. એની તહેનાતમાં બે ગ્રાન્ડ કીડ્સને રાખેલા. કથા માટે પટેલ મા’રાજને બોલાવેલા.

હવે અમારા સર્કલમાં જ્યારે કથા હોય ત્યારે માત્ર યજમાન કથામાં પાટલે બેસે. સાથે એકબે વયસ્ક ભાવિક મહિલાઓ બેસીને કથા સાંભળે કે પ્રસાદ સમારે, બ્રાહ્મણને જોઈતી કરતી સામગ્રી આપે. બાકી અમે પંચાતિયા વયસ્કો એપેટાઈઝરની પ્લેટ સાથે બેઝમેન્ટ કે બેકયાર્ડમાં પાનનો ગલ્લો શરૂ કરી માત્ર ગામ પંચાત જ નહિ પણ વિશ્વ પંચાત કરતા હોઈએ. (એક વાર આવી જ કથામાં બહાર વાડમાં વાત મારા મારી સૂધી પહોંચેલી. ચંદુભાઈ ચાવાલા અને સાહેબ એક જ ન્યાતના ચંદુભાઈની અટક પણ ચાવાલા એક લાજપોરનો મુછળો પટેલ. અર્થ વગરની ચડસા ચડસીમાં છોકરાઓ લડી પડેલા. મોટોએ છૂટા પાડેલા.)  કેટલાક જુવાનિયાઓ બીજા રૂમમાં ફૂટબોલ જોતાં હોય.

પટેલ મહારાજ એટલે ખરેખર તો અમારા જૂના મિત્ર પરભુ ભટ્ટ. એ જ્યાં નોકરી કરતા હતા ત્યાં એ પટેલ તરીકે જ ઓળખતાં. હજુ પણ અમેરિકામાં ઘણાં લોકો એવું માનનારા છે કે ઈન્ડિયન એટલે પટેલ જ. પરભુ ભાઈએ રિટાયર્ડ થયા પછી યજમાનવૃત્તિનો ટેક્ષ ફ્રી બિઝનેશ શરૂ કરી દીધેલો. એમના ભાવિક યજમાનો પણ મોટાભાગે પાટિદાર જ. એમણે એક ડિંડવાણું કે જુઠ્ઠાણું વહેતું મુકેલું. પટેલ યજમાનોને ત્યાં એ અવશ્ય કહેતા કે મારા દેહમાં પણ પટેલનું લોહી વહે છે. એમના મધરના દાદા એક આંખે કાણાં હતા. બ્રાહ્મણની કોઈ કન્યા મળી નહિ એટલે એ ગામની એક લંગડાતી પટેલ કન્યાને પરણી ગયેલા. ન્યાતે એમને ન્યાત બહાર મુકેલા. પણ એમના પટેલ સસરાજીનો આખા ગામમાં ખૂબ મોટો મોભો. ગામના બુલી, જાત જાતની ગુંડાગીરી. બ્રાહ્મણોએ ન છૂટકે પાછા ન્યાતમાં લેવા પડેલા. એમને પટેલપણાનું ખૂબ ગૌરવ. આવી સાચી ખોટી વાતોના તડાકાને કારણે યજમાનવૃત્તિમાં સરસ ઝામી ગયેલા. ઘરાક પ્રમાણે પડિકા બાંધે. કોઈકને ત્યાં કથા પાંચ કલાક ચાલે તો કોઈને ત્યાં માત્ર નામમંત્રથી અડધો કલાકમાં કથા પૂરી થાય. એમણે બે કથા ટૂંકાવીને ચંદુભાઈનો પ્રસંગ સાચવી લીધો.

પરભુપટેલ ભટ્ટ અમારા સુરતી મિત્ર મંડળમાં અવાર નવાર દેખા દે. એ જેક ઓફ ઓલટ્રેડ મહારાજે કથા પૂરી થયે પ્રસાદ આરોગતાં આરોગતાં ઓડિયન્સને પાનના ગલ્લામાં વાળી દીધું. સબ્જેક્ટ હતો દાનવૃત્તિ અને ધર્મભાવના.  પેટભરીને પરભુએ ચંદુભાઈને બિરદાવ્યા. પરભુએ કોઈ જૂનો પ્રસંગ યાદ કરીને કહ્યું કે છેલ્લી કથામાં એને પાંચસો દક્ષિણા આપી હતી. આ વખતે તો એક હજાર આપવાના છે.

ચદુએ એકદમ મનમાં ગણત્રી કરીને એણે કહ્યું ‘આ વખતે પરભુએ મિત્ર તરીકે મફત કથા કરવાની ઓફર કરી હતી પણ બ્રાહ્મણ પાસે મફત ધર્મકાર્ય ન કરી શકાય એટલે મેં ખૂબ આગ્રહ કર્યો ત્યારે એકહજાર રૂપિયા લેવાનું સ્વીકાર્યુ. પણ હું એને એકહજાર રૂપિયાને બદલે બે હજાર રૂપિયાની નવી નોટ આપીશ. ઈન્ડિયા જશે ત્યારે કામ લાગશે. પરભુ ભેરવાયો. ચંદુ એને દરેક કથામાં સવાસો ડોલર આપતો. કથાના મંડળ અને આરતિમાં સહેજે બીજા બસો ત્રણ સો ડોલર તો મળી જતા. બે હજાર રૂપિયા એટલે તો ત્રીસ એકત્રીસ ડોલર. સત્યનારાયણ કથા કરનાર અને કરાવનાર વચ્ચે દક્ષિણા બાબતમાં કોઈ જ વાત થઈ ન હતી પણ ગપ્પાબાજી જ ચાલતી હતી. પછી તો એમાં જશભાઈ ઉમેરાયા. એણે શરૂ કર્યું…. સૌથી વધારે ધાર્મિક પ્રજા અમારા પટેલ લોકો જ છે.

જશભાઈ પટેલ મૂળ આણંદ પાસેના ગામડાના. એમની ડંકીન ડોનટની સાત આઠ દુકાનો. બે ત્રણ હોટલમાં પણ પાર્ટનર્શીપ. ઉદાર હાથે દાન પણ આપે અને આપેલા દાનની મુક્ત મને જાહેરાત પણ કરે. એનો હેતુ તો સારો કે એ જેમ દાન આપે તેવું જ બીજા પણ આપે. એણે મારા તરફ આંગળી ચીંધીને કહ્યું ‘બ્રાહ્મણ લોકો માત્ર દાન લેવામાં જ માને છે. આ શાસ્ત્રીએ કોઈ પણ દિવસે કોઈજાતનું દાન આપ્યું નથી.’

ચંદુભાઈ મને વર્ષોથી ઓળખે. એ મારી વ્હારે આવ્યા.

‘શાસ્ત્રી કોઈ જાતનું દાન લેતો નથી, અને દાન આપતો પણ નથી. વિચિત્ર માણસ છે. એ કોઈની પાસે લોન પણ લેતો નથી. દેવું કરીને ઘી પીવાનો ચાર્વાક સિધ્ધાંત એટલે કે ક્રેડિટને એ ડિસક્રેડિટ માને છે. તદ્દન અનપ્રેકટિલ પરસન છે. એને દાન શબ્દ જ નથી ગમતો. ભેટ અને દાન શબ્દ અને ભાવનામાં આસમાન જમીનનો ફેરછે. એની સાથે એ ચર્ચામાં ઉતરવા જેવું જ નથી.’

મોટેભાગે હું પાનના ગલ્લા ટાઈપની વાતોમાં મૂંગા રહેવાનું જ પસંદ કરું છું. પરભુપટેલ ભટ્ટે પણ ઝંપલાવ્યું. એણે કહ્યું મારા ઘણાં યજમાન પટેલ છે. સ્વામિનારાયણ મંદિરોમાં ખૂબ દાન આપે છે. પણ મને દક્ષિણા આપવામાં ભાવતાલ કરે છે. કેટલાક પટેલ દર વિકેન્ડમાં મંદિર જાય છે અને મંદિરથી આવ્યા પછી તેઓ ડ્રિન્ક પણ લે છે, એઓ લિકર સ્ટોર ચલાવે છે.  કેટલાક પટેલો તેમની મોટેલમાં પણ જે અનીતી ચાલે છે તેમાં આંખ બંધ કરીને કમાણી કરતા રહે છે. આ બધું જ સ્વામિનારાયણની શિક્ષાપત્રી બહારની વાત છે. ઘણાએ માંસાહાર, દારૂ, ગુટકા, જુગાર ચાલુ જ રાખ્યા છે. માત્ર મહિલાઓના આગ્રહને કારણે જ જાય છે.  આ ચંદુભાઈની જેમ કેસીનો ગેમબ્લિંગમાં પૈસા મેળવે છે અને ગુમાવે છે. નોનવેજ ફૂડ વગર તો ચાલતું જ નથી. પ્રમુખસ્વામિનું જીવન દરેક ભક્તોને વ્યસન મુક્તિ કરાવવામાં પૂરું કર્યું. કદાચ ગિલ્ટ ફિલિંગને કારણે જ પટેલો દાન કરતાં હશે. જે હોય તે. આપ સૌ ગમે તે માર્ગે કમાતા રહો અને કમાણીના એટલિસ્ટ દશ ટકા બ્રાહ્મણોને આપતા રહો. આ ચંદુભાઈ  પણ એ નિયમ લેવાના છે.’

ચન્દુભાઈએ તરત ફેસલો જણાવી દીધો. ‘એ ઈસ્લામિક કાનૂન છે. હું તો મારી મરજી પ્રમાણે જ આપું છું. ઇન્ડિયામાં કોઈક ગરીબ વિધવાને આપવા જેવું આપવામાં માનું છું. કોઈ વિદ્યાર્થીને મદદ કરવા જેવું હોય તેને મદદ કરવામાં માનું છું. અમેરિકામાં કેટલાક ફેમિલી એવા છે કે જેમની પાસે હેલ્થ ઈન્સ્યુરન્સ તો છે પણ એમની પ્રિમિયમ ભરવાની શક્તિ નથી એમને પણ મદદની જરૂર છે, એને પણ મદદ કરવી જોઈએ. હું શું કરું છું શું નથી કરતો એ મારો બિઝનેશ છે.’

પાનના ગલ્લાની વાતો અંગત લાગણી દુભાય એ કક્ષાએ પહોંચે તે પહેલાં ધાર્મિક વિષય પર ચંદુએ પૂર્ણ વિરામ મૂકી દીધું. ‘ઈટ્સ ડિનર ટાઈમ. લેટ્સ એન્જોય ડિનર.’

એણે પરભુપટેલ ભટ્ટ્ને પાંચસોએક ડોલર અને બે હજાર રૂપિયાની એક નવીનોટ દક્ષિણામાં આપી. એની સાથે બસમાં જે જે આવ્યા હતા તેમને બધાને સો સો ડોલર આપ્યા. પાંચ હજાર કરસનકાકાને આપ્યા અને દશહજાર એના સિનિયર એસોસિયનને આપ્યા.

(કમશઃ)

Previous Older Entries

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 1,142 other followers

Please Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 1,142 other followers