ગીત – પ્રકાશ પરમાર (‘સન્ડે ઈ.મહેફીલ’)

સૌજન્યઃ

‘સન્ડે ઈ.મહેફીલ’

UttamGajjar

..ઉત્તમ ગજ્જર.. 

ગીત

પ્રકાશ પરમાર

.1.

ગળતું નાક ને ફાટલી ચડ્ડી;

મારે મન દીલ્લીની ગદ્દી!

બાનો પાલવ, મીઠાં સપનાં ને વરસાદી હોડી,

ભીની પથારી કરી શરમથી દેતો મોં સંતાડી.

કાચના ટુકડા, ખાલી બાકસ, પેન તુટેલી,

લખોટીઓ, ફીલમના ફોટા, મોંઘી મુડી;

સૌને માટે હોય ભલે એ રદ્દી!

ગળતું નાક ને ફાટલી ચડ્ડી;

મારે મન દીલ્લીની ગદ્દી!

ઈત્તાકીત્તા, ચલકચલાણી, પીપળે સંતાકુકડી;

ભય સંગાથે ભુતની આંબલી એકલી એકલી રમતી.

દાદાજીની મુછો નીચે પરીઓ કેવી હસતી!

રાક્ષસ, રાજા, રાજકુંવરની વાતો ગમતી.

એ રાક્ષસની બેટી કેવી લગતી ભદ્દી!

ગળતું નાક ને ફાટલી ચડ્ડી;

મારે મન દીલ્લીની ગદ્દી!

નાસતાંનાસતાં નાસ્તો થતો, વાળું બપોર ઉભડકઉભડક;

ચોક વચાળે ડંગોરાનો ઘોડો કુદતો તબડકતબડક.

ગાય કોની વીયાશે પહેલી એની થતી રકઝક,

સળવાળા ને બાદબાકીની વચ્ચે ઝરતી ચકમક.

ઘંટ નીશાળની છુટ્ટી હવે રહે શી વદ્દી?

ગળતું નાક ને ફાટલી ચડ્ડી;

મારે મન દીલ્લીની ગદ્દી!

ધુળમાં પગલી પીચકારીમાં ભરી છલોછલ હોળી,

ગામતળાવે ડુબકી, વડલે ઉંધી ટીંગાટોળી.

ભેરુબંધોની ટોળી લઈને ફરતી ગીલોલગોળી,

ચડે પતંગ આકાશે લુંટવા થતી દોડાદોડી.

કો’ક તો પછી આપો મારી કપાઈ ગયેલી ફુદ્દી!

ગળતું નાક ને ફાટલી ચડ્ડી;

મારે મન દીલ્લીની ગદ્દી..!

.2.

પાંદડાંએ ખરવાનો નન્નો ભણ્યો અને કુંપળને ફુટવાનાં ઓરતાં,

છણકો કરીને તેથી કુંપળ બોલી : ‘નહીં ખરતાં તે પાન બધાં ચોરટાં!’

ઝાડ જેવું ઝાડ જ્યારે ખુરસી થઈ જાય, ‘નહીં ખરવા’ ને ‘ફુટવા’ની હોડ લાગે,

પોતીકા સંબંધો હડસેલી બધ્ધામાં આગળ થવાની જ દોડ લાગે!

રઘવાયાં પંખીઓ માળો કરવાને હવે ફ્લેટમાં બખોલોને શોધતાં.

પાંદડાંએ ખરવાનો નન્નો ભણ્યો અને કુંપળને ફુટવાના ઓરતાં,

છણકો કરીને તેથી કુંપળ બોલી : ‘નહીં ખરતાં તે પાન બધાં ચોરટાં!’

ઝાડ પણ મુંગું મુંગું પંપાળે વેદના, આ વાત પર હસવું કે રોવું?

સીમેન્ટના જંગલમાં જેમતેમ એણે પણ જાળવ્યું છે ઝાડ જેવા હોવું.

લાગી આવે છે સાલું ફુલો પણ જાણે ફ્લાવરવાઝમાં જ મ્હોરતાં!

પાંદડાંએ ખરવાનો નન્નો ભણ્યો અને કુંપળને ફુટવાના ઓરતાં

છણકો કરીને તેથી કુંપળ બોલી : ‘નહીં ખરતાં તે પાન બધાં ચોરટાં!’

 

.3.

પંખીને હોય કેવું સારું!

મનગમતાં ઝાડની મનગમતી ડાળ પર બેસી શકે એ પરબારું!

ઝાડનેય નથી હોતું મારુંતારું!

કાગડોય અહીં બેસી ક્રાંઉ… ક્રાંઉ.. કરતો ને બુલબુલ પણ અહીં બેસી બોલે,

પારેવાં જોડ કરે વ્હાલની ઉજાણી એની મસ્તીમાં ડાળ આખી ડોલે;

તડકો કે છાંયડો, ફળ-ફુલ-કાંટા, અહીંયાં તો બધ્ધું સહીયારું.

પંખીને હોય કેવું સારું!

ક્યાંથી આવો છો? તમે કેવાં છો? એવું તો પંખીઓ કોઈને ના પુછે,

માણસ જેવું નથી કે આંસુનાં કારણ પહેલાં પુછે ને પછી લુંછે.

એટલે તો કેટલાય માણસને નડી રહ્યું માણસ હોવાનું અંધારું.

પંખીને હોય કેવું સારું!

મનગમતાં ઝાડની મનગમતી ડાળ પર બેસી શકે એ પરબારું!

ઝાડનેય નથી હોતું મારુંતારું….!!

 

.4.

ચાલો, થોડુંક માણસ માણસ રમીએ!

ઈશ્વર ઈશ્વર બહુ થયું; હવે સાલસ સાવ નીખાલસ રમીએ!

ટીલાંટપકાં, હોમ-હવન ને બાધાઆખડી બહુ કર્યાં,

પાપપુણ્યના નહીં દેખાતા વહીવંચાથી ખુબ ડર્યા;

ભાર બધોયે હળવો કરીને ‘હાશ’ને બાથમાં ભરીએ.

ચાલો, થોડુંક માણસ માણસ રમીએ!

ઈશ્વર ઈશ્વર બહુ થયું; હવે સાલસ સાવ નીખાલસ રમીએ!

ભવ્ય મન્દીર મહાલયોની બંદી એમને માફક આવી,

કંઈ જ નહીં કરીને રળવાની લાલચ એમને ખુબ જ ફાવી;

                         પરસેવાના પમરાટથી બંધ આંખોને ખુલ્લી કરીએ!

ચાલો, થોડુંક માણસ માણસ રમીએ!

ઈશ્વર ઈશ્વર બહુ થયું; હવે સાલસ સાવ નીખાલસ રમીએ!

 

.5.

વેલાને નામે અમે વાડ જ ઉછેરી, હવે કાંટા આવ્યા છે એને ઝેરી;

ચોગમ ઉંચેરી દીવાલ ચણીને અમે વાડની જ બાંધી દીધી દેરી!

લોકનું તો શું કે’છે એની માને… તાયફાથી એવા એ તો ભરમાશે,

ધુમાતું ઉંબાડીયું ચાપશું જરીક ત્યાં તો વાંહેથી મોર એ થાશે.

પછી દાઢીમાં તણખલું નાંખે તક જોઈને એ જ પરખંદો ઝવેરી!

ચોગમ ઉંચેરી દીવાલ ચણીને અમે વાડની જ બાંધી દીધી દેરી!

સમજણની રાખે અહીં કોણ દરકાર, જ્યારે હૈસો-હૈસોના ઢોલ વાગે,

સારાનરસાનો ભેદ ગામના ગોંદરેથી જ મુઠ્ઠી વાળીને પાછો ભાગે,

ઉપરઉપરથી લોક સારીપો રાખે ક્યાં અંદરથીયે સમજે છે વેરી?

વેલાને નામે અમે વાડ જ ઉછેરી, હવે કાંટા આવ્યા છે એને ઝેરી!

.6.

સળગે મારે હૈયે હોળી!

પીચકારીઓ ભરી ભરી આવે ઘેરૈયા ટોળી!

સાજન વેરી ઝંખે તુજને મારું અંગેઅંગ,

તારા વીના મુજને લાગે ફીક્કા સઘળા રંગ;

રાખશે ક્યાં લગ કોરી મુજને? દે તારામાં બોળી.

સળગે મારે હૈયે હોળી!

ભરચક ઘમરક રંગ વચાળે રંગવીહોણી હું,

આવ, વહેલો આવ મને જોઈએ કેવળ તું;

જોગણ બનીને જાચું સાવ સુની મારી ઝોળી.

સળગે મારે હૈયે હોળી!

.7.

છોકરી હવે માથાબોળ ન્હાય છે;

માવતરની ચીંતા વધી જાય છે!

ડુંગરનો ભાર બધો રુદીયામાં દાબી રાખે વહેતા પવન જેવું મન,

કોળેલાં કેસુડાં જેવું જ ખીલ્યું છે સાવ ભડકીલું એનું ગવન;

ખીલેલાં ફુલની સોડમની જેમ એય હવે મઘમઘ થાય છે!

છોકરી હવે માથાબોળ ન્હાય છે.

માવઠું કમોસમી આવી પડવાની બીક છાતીમાં ફાળ થઈ આવે,

કૈં પણ વાવ્યું નથી એવી ભોમ કોળે ને નીંદામણ દોથો ઉગી આવે;

આગામી અવસાદો સાંભરી સાંભરી ભીતરથી એ તો તરડાય છે!

માવતરની ચીંતા વધી જાય છે!

 

.8.

અમને બહુ ભાવી, બહુ ભાવી;

આ વરણાગી સાંજ રુમઝુમ રુમઝુમ આવી.

આછો કેફ આંખોમાં આંજી મનભર હરપળ લાવી,

નાગરવેલનાં કુણાં પાનની કુંપળ સાથે લાવી!

મ્હેક્ભીનો ગજરો એની ચોટલીએ વીંટળાવી;

આ વરણાગી સાંજ રુમઝુમ રુમઝુમ આવી.

ઉડતી ગોરજ, ઝાલરટાણું, માળો શોધતાં પંખી;

પરસાળના સુના હીંચકાએ ઠેસ પગની ઝંખી.

અવાવરું ઓરડાને ખોલવા કોઈ લગાડો ચાવી,

આ વરણાગી સાંજ રુમઝુમ રુમઝુમ આવી.

.9.

શામળીયાને શ્વાસ ચડ્યો છે, ગોવર્ધન ઉંચક્યાનો;

‘વેન્ટીલેટર’ પર રાખ્યો છે એને સૌથી છાનો છાનો.

ગોકુળીયામાં સોપો પડી ગ્યો મુંઝવણને સરનામે,

‘ઈ.સી.જી’ ને ‘ઈકો’ કરાવી ‘લેબ’ નામના ધામે;

હૃદયકંપ આવે પછી માણસ ક્યાં રહે છે અહીંયાંનો ?

શામળીયાને શ્વાસ ચડ્યો છે, ગોવર્ધન ઉંચક્યાનો;

‘વેન્ટીલેટર’ પર રાખ્યો છે એને સૌથી છાનો છાનો.

મારી ઠેકડાં શીકે ચડી હવે માખણ નહીં ખવાશે,

મારી ધુબાકો જમનામાંથી દડુલો નહીં લવાશે;

ગર્વ બધોયે ગળી જવાનો કાળી નાગ નાથ્યાનો,

શામળીયાને શ્વાસ ચડ્યો છે, ગોવર્ધન ઉંચક્યાનો;

‘વેન્ટીલેટર’ પર રાખ્યો છે એને સૌથી છાનો છાનો.

.10.

હરી, આવો કાં બોલાવો…!

જોવા તમને મારે લેવો ભવ-ભવનો ચકરાવો?

પાકેલી કેરીની સોડમ હું સંતાડું કેમ?

અક્ષત ઝંખના મળવાની હવે ગોપીત રાખું કેમ?

હરુંભરું તમને થવાનો મેં કીધો દાવો,

હરી, આવો કાં બોલાવો…!

મંદીર, દેરી, મહાલયો શી હવેલીઓ પણ ઠાલી,

આરાધન, કીર્તનનાં ગાણાં લાગે ખાલી ખાલી;

હોવાપણાની સાચુકલી એક ધજા ફરકાવો,

જોવા તમને મારે લેવો ભવ-ભવનો ચકરાવો?

હરી, આવો કાં બોલાવો!

પ્રકાશ પરમાર

સર્જકસમ્પર્ક :

પ્રકાશ પરમાર,

A-301, પારસમણી એપાર્ટમેન્ટ, બેજનવાળા કૉમ્પ્લેક્સની પાછળ, તાડવાડી, રાંદેર રોડ, સુરત-395 005 eMail : lightmoonthesir@gmail.com Mobile : 9925022959

facebook : https://www.facebook.com/prakash.parmar.942?fref=search

@@@

‘સન્ડે ઈ.મહેફીલ’ના આ ગીત–ગઝલ અંકના અતીથી સમ્પાદકો સુરતના યુવાગઝલકારો ભાઈ શ્રી ગૌરાંગ ઠાકર – (gaurang_charu@yahoo.com) અને ભાઈ શ્રી સુનીલ શાહ (sunilshah101@gmail.com)નો ખુબ ખુબ આભાર..

..ઉત્તમ ગજ્જર..                                   

@

‘સન્ડે ઈ.મહેફીલ’ – વર્ષ : તેરમું – અંક : 394 – 18 February, 2018

‘ઉંઝાજોડણી’માં સાભાર અક્ષરાંકન : શ્રી સુનીલ શાહ sunilshah101@gmail.com

@@@

Have you ever visited : http://www.gujaratilexicon.com  ?

More than 3,47,10,000 Gujarati Language lovers have visited http://www.gujaratilexicon.com
More than 91,80,000 have visited Digital Bhagwadgomandal 
http://www.bhagwadgomandal.com
More than 9,82,000 have visited Lokkosh
http://lokkosh.gujaratilexicon.com

More than 8,66,000 have visited Global-Gujaratilexicon
http://global.gujaratilexicon.com

@@@@@@@@@

કાવ્ય ગુંજન ૫૧.

કાવ્ય ગુંજન ૫૧.

આભાર સહિત ફેસબુક પરથી તફડાવેલી મિત્રોની રચનાઓ.

Sanjay Smita Gandhi

કોઈને લીફ્ટ મળી ગઈ…ને કોઈ દાદરા ચડી ગયા,
કોઈએ સંઘર્ષ કર્યો, કોઈને સુખો સહેલાઈથી જડી ગયા..

કોઈનું પેટ વધી ગયું તો કોઈના વાળ ખરી ગયા…
ઉંમર સાથે વધતા વર્ષો… આપણી સાથે કળા કરી ગયા..

દરેકના શું સપના હતા ને દરેક શું બની ગયા….
પરિસ્થિતિ પ્રમાણે બધા પોતપોતાના રસ્તે પડી ગયા..!

સંજય ના એ સોનેરી દિવસો બહુ ઝડપથી સરી ગયા..,
યાદ બનીને મનના ખૂણે એ ડીપફ્રીજ થઈને ઠરી ગયા..

-સંજય

*****************************

Asmita Atul Shah

છે શરમના શેરડાની વાત …

ધરતીમાં ઉગ્યું છે લીલેરું ઘાસ અને ક્ષિતિજે મળવાની આશ ..
ધરતી અને આભનો આમતો મેળ કોઈ નહિ પણ વરસીને આપે ઉપહાર
છે શરમના શેરડાની વાત ..

સલોની સાંજ અને બાંકડો ઝગમઘે ફૂલો વેરાયાની વાત ..
રાત અને રાણીનો સહિયારો સંપ અને ફોરમ વેરાય ચોપાસ ..
છે શરમના શેરડાની વાત

મનગમતી નાર અને ગાલે એના ખંજન છે આંખોથી હસવાની વાત..
આમ જુઓ તો મનના આ મેળ બધા તો ય ખેલ કેવા રચાય સંગાથ ..
છે શરમના શેરડાની વાત …

પ્રેમમાં ડૂબી જવું અને પ્રેમમાં તરી જવું છે વસંત અને પાનખરની વાત
આમ જુવો તો મૂળ એનું એ જ છે મોસમ બદલાયાની વાત
છે શરમના શેરડાની વાત

અસ્મિતા

***********************************

Surendra Gandhi

 

આરઝૂ ઇતની સી હૈ, હો જાયે ઉનસે મુલાકાત

કેહની હૈ રાઝે ઉલ્ફત ઔર ખુલુસે વફા કી બાત 

સઁવાર દું ઝુલ્ફે ઉનકી, ચમકા દું વોઃ ચેહરા

માંગ ઉનકી સજા દું, હો  ઉનકે દિલ મેં અપના બસેરા 

ખુદાઈ આપ મેં મેહસૂસ કરનેકી હો ગઈ હૈ આદત 

ફરિશ્તા ક્યાં મુઝે બનાયા, ઔર કી ચાહત કી ઈબાદત 

ખો જાયેં એક દુજે મેં,ઢૂંઢ ન પાયે હમ જહાં વાલે

સદીયાં સાથ ચલેંગે, હોંગે રાહબર આલમે ઉજાલે

સુરેન્દ્ર ગાંધી

ચંદુ ચાવાલા અને ભોલેનાથની ભાંગ

પ્રવીણ શાસ્ત્રી

ચંદુ ચાવાલા અને ભોલેનાથની ભાંગ

‘સાસ્ટ્રી ટને યાડ છેને કે આજે મંગુની મૉટેલ પર હાંજે બરાબર પોના પાંચે પોંચવાનું છે. ડર વખટે ટારે લીઢે જ મોરું ઠાય છે. હું ટારે ટાં બરાબર ચાર ને વીસ મિનિટે આવી પોંચીશ. ટું બરાબર ચારને પંડરે તારા ઘરની બાર ઊભો રે’જે. આપને મિસ્ટર રાઈત તાઈમ દાક્તર કેડાર આવે ટે પેલ્લા ટાં ગોઠવાઈ જવાનું છે.’

અમારા ચંદુ ચા વાલાનો એઝ-યુઝવલ ફોન હતો.

મોટે ભાગે જ્યારે જ્યારે અમારી સુરતી ગેંગ ભેગી થવાની હોય કે પાર્ટી હોય ત્યારે એ મને મારે ઘરેથી લઈ જતા હોય છે. આજે મંગુની રાગિણી આન્ટીની પંચ્યાસીમી બર્થડે હતી. મંગુ સાથે સગપણતો કંઈ જ નહિ પણ મંગુની મમ્મીની ખાસ સુરતી બહેનપણી. નામાંકિત ગાયનેકોલોજીસ્ટ. પોતાની પ્રાઈવેટ હોસ્પિટલ. દર વર્ષે ઉનાળામાં બે-ત્રણ વીક માટે યુરોપ અમેરિકા કોઈ ને કોઈ મેડિકલ કોન્ફરન્સમાં હાજરી આપે. આ વખતે શિયાળામાં કેલિફોર્નિયામાં ક્યાંક આવ્યા હતા. ત્રણ દિવસ માટે ન્યુ જર્સી આવ્યા હતા. જ્યારે આવે ત્યારે મંગુને ત્યા જ એ રહે. એમની બર્થ ડે વેલેન્ટાઈ ડે ને દિવસે હતી. મંગુએ એમની સર્પ્રાઈઝ બર્થ ડે નું ગોઠવ્યું હતું. પણ સરપ્રાઈઝ જેવું કશું રહ્યું નહિ. હરખપદુડા કહો કે બીગ માઉથ કહો, કરસનદાદાએ રાગિણી આન્ટિને ફોન કરીને ભાંગડો વાટી દીધો હતો. એમણે મંગુને ફોન કરીને કહ્યું હતું કે આજે મારી પણ બર્થ ડે છે. એકાદ સારી નાની કેરેટ કેઇક મારે માટે પણ લઈ આવજે.  અમારા કરસનદાદાની બર્થડે વર્ષમાં બે ત્રણ વાર આવે. છેલ્લા બે-ત્રણ વર્ષથી એમની ઉમ્મર એ છન્નુ વર્ષની જ કહે. હવે અમે એવા ટેવાઈ ગયેલા કે અમને પણ કાંઈ જ ફેર ન પડે. એ પચ્ચીસના હોય કે પંચાણુંના. ગમે તેની બર્થડે હોય, એને માટે એક નાની કેરેટ કેઇકની વ્યવસ્થા રાખીએ જ; અને “હમ ભી અગર બચ્ચે હોતે…નામ હમારા હોતા કરસનદાદા….” ગાઈ નાંખીયે. એમના કહેવા પ્રમાણે જીવનનો દરેક દિવસ, બર્થડેના આનંદનો બની રહેવો જોઈએ. એટલે એક વર્ષના ભૂલકાની હોય કે સ્વર્ગસ્થ ગાંધીબાપુની જન્મ જયંતિ હોય; જ્યાં ઉજવણી હોય ત્યાં નોટિસ ફટકારી દે મારે માટે કેરેટ કૅઇક લઈ આવજે. આજે આન્ટીની બર્થડેમાં પણ કેરેટ કેઇકની જોગવાઈ રાખેલી જ.

ડો. રાગિણી આન્ટીએ લગ્ન ન કરેલા એટલે એમના ખાનગી કે જાહેર લવ-લફરાની રસપ્રદ ગોસીપ, એમના હાઈસ્કુલના સમયથી માંડી આજ સુધીની જિંદગી દરમ્યાન ગવાતી રહી છે; પણ એની એમને જરાયે પડી પણ નથી. એમના જ શબ્દોમાં કહીયે તો એમણે “પતિ” નામનું પ્રાણી પાળ્યું ન હતું. આજુબાજુ સારા મિત્રો હોય તો પતિની જરૂર જ નથી. મેં જેજે બચ્ચાઓને જન્મ કરાવ્યો છે તે બધા જ મારા બાળકો છે. એટલે બાળકોની પણ ખોટ વર્તાથી નથી.

આન્ટીનો સ્વભાવ હસમુખો અને માયાળુ. આન્ટિનો ઠસ્સો પણ ભારે. હેર સ્ટાઈલ ઇંદિરા ગાંધી બ્રાન્ડની. યુવાન પ્રેગ્નન્ટ યુવતીઓને સરસ સલાહ આપે, એમના પતિઓને પણ હસતાં રમતા પ્રેગ્નનસી દરમ્યાન સેક્સની વજ્ઞાનિક સમજ અને સ્પષ્ટ ભાષામાં જરુરી માર્ગદર્શન પણ આપે. ધમકાવેયે ખરા. મોટાભાગના યુવાનીયાઓના લફરાં એની પત્ની પ્રેગનન્ટ હોય ત્યારે જ થાય. અલી તારા સનમને સાચવજે હોં.  

પોતાના રોમાન્ન્સની અફવાની વાત આવે ત્યારે હસતાં હસતાં સામેથી પુછે કે ચાલ બતાવ, હમણાં હું કયા ડોક્ટર સાથે ‘ચાલુ’ છું? બે ચાર ડોક્ટરના નામ બોલી જાય. સામે બેઠેલો ભોંઠો પડી જાય. અમારા ચંદુને એમને માટે ખુબ જ આદર. દર વર્ષે એ ડો. રાગિણી આન્ટીને હજાર ડોલરનો ચેક ગરીબ ગર્ભવતી મહિલાઓની સારવાર માટે આપી દે. બસ એના હિસાબ કિતાબની કંઈ જરૂર પણ નહિ.

આજે એમની બર્થડે પાર્ટીમાં જવા ચંદુભાઈ મને લેવા સમયસર આવી પહોંચ્યા અને અમે માત્ર પંદર મિનિટ્માં મંગુની મોટેલ પર સમયસર પહોંચી ગયા. એની મોટેલમાંનો પાર્ટીહૉલ ખીચોખીચ ભરેલો હતો. હું ન ઓળખતો હોઉં એવા ઘણાં સુરતીઓ ડો.રાગિણી આન્ટીને મળવા આવ્યા હતા. ઘણાં નવા આવેલા સુરતીઓ સાથે મારી નવી ઓળખાણ થઈ.  ડો. રાગિણીએ પંચ્યાસીની ઉમ્મરે પણ પોતાના શરીરની ભૂગોળ અને મગજના દરવાજા પચાસની વયના જ સાચવી રાખ્યા હતા. ઉમ્મરની કોઈ અસર જ નહિ.

આન્ટી હાથમાં વાઈન ગ્લાસ લઈને એક ગ્રુપમાંથી બીજા ગ્રુપમાં ફરતા હતા. કોઈ વાંકા વળીને પગે લાગે તેને આશિષ આપતા. ગ્લાસ ટેબલ પર મૂકી કોઈને હગ કરતાં તો કોઈની સાથે હસ્તધૂનન કરતા. બધા અમારા મિસ્ટર રાઈટ ટાઈમ ડોકટર કેદારની રાહ જોતા હતા. કેદાર કોઈ દિવસ મોડો પડે જ નહિ. સમયસર ન આવે એ ચિંતાની વાત થઈ જાય.

કેદાર કરસનદાદાને લઈને આવવાનો હતો. ગઈ કાલે મહાશિવરાત્રી હતી. કેદાર દરવર્ષે મહાશિવરાત્રીએ શિવલિંગની પૂજા અને અભિષેક કરતો. ઘીના કમળ ચડાવતો. કરસનદાદા હકથી કેદારને ત્યાં પહોચી જતા અને રાત ત્યાં જ રોકાઈ જતા. ગઈકાલે પણ એમને ત્યાં જ રોકાઈ ગયા હતા. એમને લઈને આવવાનું હતું એટલે આજે મિસ્ટર રાઈટટાઈમ દશ મિનિટ મોડો આવ્યો. એણે ખુલાસો કર્યો કે છેલ્લી ઘડીએ કરસનદાદાએ આન્ટિ માટે વેલેન્ટાઈન બુકે લાવવાનું ફરમાવ્યું. ત્રણ ફ્લોરિસ્ટને ત્યાં રખડાવ્યો ત્યારે એની પસંદનો બુકે મળ્યો એટલે મોડું થયું. ‘આઈ એમ વેરી સોરી ફોર બીઇંગ લેઇટ.’ કરસનદાદાએ આન્ટિને હેપી બર્થ ડે માય સ્વીટ વેલેન્ટાઈન કહીને બુકે આપ્યો. આન્ટિએ હગ કરીને દાદાને ગાલ પર ચમચમતી મીઠ્ઠી કિસ પણ કરી. દાદા અને કેદાર આવ્યા એટલે પાર્ટીની ચીલાચાલુ રસમ શરૂ થઈ. સંગીત, એપેટાઈઝર અને સોસિયેલાઈઝેશન, કરસનદાદાની એઝ યુઝવલ છન્નુમી બર્થડેની કેરેટ કેઇક અને આન્ટિમાટેની રમ કેઇક કપાઈ. ડેન્સ અને ડિનર પત્યા પછી અમારી અસલની ટોળકીએ, આન્ટિ સાથે બેસીને ગપ્પાબાજીનો ગલ્લો શરુ કરી દીધો.

દર મહાશિવરાત્રિએ કરસનદાદા કેદારને ત્યાં કેમ પહોંચી જતા તેનું રહસ્ય હસતાં હસતાં કેદારે છતું કર્યું. મહાશિવરાત્રિને દિવસે કેદાર ખાસ ભાંગ જેવો જ પ્રસાદ બનાવતો. આપણા કરસનદાદા વાડકા બે વાડકા ચઢાવી દેતા અને એમને ચઢી પણ જતા. જાણે ભાંગ ચઢી હોય એમ ઊંઘમાં જ હસતા હસતા બેસુરા રાગમાં ‘ખઈકે પાન બનારસવાલા’ ગાયા કર્યું અને વચ્ચે વચ્ચે લવારા કરતા રહ્યા. ‘વૉન્ડા નર્સકી ઐસી કી તૈસી… હું તો કાલે ડો.રાગિણીને પ્રપોઝ કરવાનો છું.

‘કેદાર તું જુઠ્ઠો છે. હું ઉંઘમાં બોલતો જ નથી. મારી છાપ બગાડે છે. એ દુર્વાસામુની થઈ ગયા. શ્રાપ આપતા હોય એમ કહ્યું કે ‘બસ હવે કોઈ દિવસ તારે ત્યાં રાત રોકાઈશ નહિ.’

કેદારે કરેલી આ વાત સાંભળતાં જ પંચ્યાસીના આજન્મ કુંવારિકા રાગિણીદેવી એક હાથ કમ્મર પર મુકીને, નખરાળી અદામાં આંગળી ધરીને કરસનદાદાની સામે ઉભા રહી ગયા. “કમોન દાદાજી, ગેટ ઓન યોર નીઝ એન્ડ પ્રપોઝ મી. આઈ એમ વૅઇટિંગ ફોર યોર પ્રપોઝલ, પ્લીઝ, પ્લીઝ  હની, પ્લીઝ દાદાજી, પ્રપોઝ; માય ફિંગર ઈઝ વૅઇટિંગ ફોર યોર ડાયમંડ રિંગ”

કરસનદાદાએ ઓપન બારનો લાભ ઉઠાવ્યો હતો પણ અત્યારે તો સોબર હતા. બિચારા શરમાયા અને ભોંઠા પડ્યા. આમતો તેઓ પ્રસંગોપાત હાર્ડલિકર પણ લેતા અને પોતાને સંભાળી શકતા. કબુલ્યું કે કદાચ કેદારની ભાંગની અસર હશે. પછી તો એમણે ભાંગના આયુર્વેદિક ફાયદા જણાવવા માંડ્યા. એકવાર કોઈક કારણસર મારી ભૂખ ઉડી ગઈ હતી. ખાવાની રૂચી જ થતી ન હતી. અમારા વૈદરાજે ભાંગચુર્ણ આપ્યું. તેઓ કહેતા હતા કે ભાંગ લેવાથી એટલી બધી ભૂખ લાગે છે કે ગમે તેટલો ખોરાક લેવાથી પણ ધરાઈ ન જવાય. ભાંગ ભૂખ લગાડનાર અને પાચક હોવાથી અજીર્ણ, અતિસાર અને અમુક તરેહના જીર્ણ મરડામાં ફાયદો કરે છે. ક્ષયની ખાંસી, મોટી ઉધરસ અને દમમાં તે આક્ષેપનિવારક હોવાથી ઘણી કીમતી ઔષધિ ગણાય છે. ચિંતા અને થાકને લીધે થતા માથાના દુખાવામાં તે ઘણો ફાયદો કરે છે. કહેવાય છે કે દારૂ  માણસને નિર્લજ્જ બનાવે છે, અફીણ એદી બનાવે છે, ગાંજો ધૂની બનાવે છે, પણ ભાંગ કલ્પનાશક્તિને ઉત્તેજે છે. કલાકાર કે શાસ્ત્રી જેવા લેખકો જો ભાંગ પીને લખે તો હમણા જે અધ્ધરતાલ લખે છે તેમાં કલ્પનાના સારા રંગો પૂરી શકે. દાદાએ મને લપેટમાં લેવાનો પ્રયાસ કર્યો. મેં તો મારી જિંદગીમાં ભાંગનું એક ટીપું પણ મોમાં મુક્યું નથી. મારી મદદમાં મંગુ આવ્યો.

‘દાદા, ભાંગ પીધેલ માણસ ખૂબ લવારા કરે. કોઈ અમારા આન્ટિને પ્રપોઝ કરે અને આન્ટિ ના કહે તો  વિશ્વસુંદરી ઐશ્વર્યાને પરણવાની વાતો પણ કરે ને?’

‘મંગુ, ચૂપ મર.’ મંગુએ ચૂપ મરવાને બદલે આન્ટિને પૂછ્યું ‘આન્ટિ, દાદાને ફાયદો થતો હોય એવા ભાંગના ફાયદા બતાવો ને?’

‘દાદાએ જો ડાયમંડ રિંગ આપીને મને પ્રપોઝ કર્યું હોત તો હું એમને કહેતે કે વૈદો તો એવું પણ માનતા હતા કે ભાંગ વીર્ય ઘટ્ટ બનાવે છે અને સ્તંભન કરે છે. પાતળી ધાતુવાળાને ભાંગ થોડા પ્રમાણમાં લેવાથી ફાયદો થાય છે. દાદાને હું તો ન ગમી પણ બીજી કોઈ સુંદરી સાથે સહશયનનો પ્રસંગ આવે તો આ માહિતી એમને કામ લાગશે. આન્ટિ પણ દાદાને લપેટમાં લેવાના મૂડમાં હતાં. આજે બધા દાદાની પતંગ ઉડાવવામાં પડ્યા હતાં.

દ્દાદાએ સિરિયસ થઈને ભાંગના ફાયદાઓ બતાવ્યા. ભોલાનાથ મહાદેવજીનું પ્રિય પીણું ભાંગ. ભાંગપાન કરીને મહાધ્યાનમાં સરી જતા. એટલે જ સાધુબાવાઓ ભાંગ ગાંજો ચડાવીને સમાધીમાં લાગી જતા.

ભાંગ પરથી વાત તાડી અને નીરા પર વળી.

સુરત નજીકના ભીમરાડ ગામમાં મારું મોસાળ. રસ્તામાં ઘણાં ખજુરાના ઝાડ. મેં ખજુરા ઉપર ગડિયા લટકાવેલાં જોયા છે. રસ્તામાં એક પારસીબાવાનું તાડીનું પીઠું પણ હતું. સુરતમાં ભાજીવાળી પોળને નાકે દારુ-તાડીની દુકાન હતી. અત્યારે પણ સુરતમાં દારુવાલા તાડીવાલા પારસી મિત્રો છે જ. અમે જ્યારે હાઈસ્કુલમાં હતાં ત્યારે શિયાળાની સવારે ચાર વાગ્યે ઊઠીને, શેરી મહોલ્લાના સાતઆઠ મિત્રો, સાઈકલ પર હોપપુલ પર પહોંચી જતાં. પ્લના ત્રણ ચાર રાઉન્ડ દોડતા. દોડ્યા પછી ચોક બજારમાં નીરા કેન્દ્ર હતું ત્યાં વહેલી સવારે તાજો નીરો પીતા. હવે ખબર નથી કે સુરત કે ગુજરાતમાં નીરો પીવાય છે કે નહી.

ભાંગની વાત પરથી તાડી નીરો અને દારૂબંધી અને ગુજરાતની ગાંધીનીતિ પર મંગુ અને દાદાજી કાયમ આખડ્યા કરતા હતા. પણ વાત મૅરવ્હાના (marijuana) પર થંભી. અમારો કેદારે કહ્યું કે ‘અમેરિકામાં અમુક સ્ટેટમાં એના પર સદંતર બંધી છે. એનું બીજું નામ કેનાબીસ (Cannabis) છે. એમાં જે સાઈકોટ્રોપિક કેમિકલ્સ છે તે બ્રેઈન ફંકશન, મૂડ અને બિહેવિયર એટલેકે વર્તણુંક પર અસર કરે છે, કેટલાક સ્ટેટમાં મેડિકલ યુઝ તરીકે વાપરવાની છૂટ છે. એ હેબીટ ફોર્મિંગ નાર્ગોટિક્સ ડ્રગ છે. ડોક્ટરના પ્રિસ્ક્રીપશનથી જ મળે. ગુજરાતમાંથી જેમ દારુબંધી હટાવવાની વાતો થાય છે તેમ જ અમેરિકામાં પણ મૅરવ્હાના ને કાયદેસર કરવાના પ્રયાસો ચાલે છે. ન્યુ જર્સીમાં મેડિકલ મૅરવ્હાના કાયદેસર થયું છે પણ પ્રિસ્ક્રિપશન ડ્રગ તરીકે વધુમાં વધુ માત્ર બે ઔંસ જેટલું જ મૅરવ્હાના રાખી શકાય. પ્રિસ્ક્રિપશન વગર આટલો જથ્થો હોય તો અઢાર મહિનાની જેલ અને હજાર ડોલરનો દંડ થાય છે. કેદારે કહ્યું હું અંગત રીતે રિક્રિયેશનલ ડ્રગ તરીકે મૅરવ્હાના ના ઉપયોગનો વિરોધી છું.  દાદાથી ખાનગી વાત આજે કહું છું. દાદા જેને ભાંગ સમજીને નશાનો અનુભવ કરતા હતા તેમાં ભાંગ હતી જ નહિ. ઠંડાઈના તેજાના વાળું દૂધ જ હતું. આ બધી એમને માટે તો માનસશાસ્ત્રીય અસર છે.’

સારું હતું કે જ્યારે કેદારે આ ખુલાસો કર્યો ત્યારે કરસનદાદા બેઠા બેઠા નસકોરા બોલાવતા હતા. ઊંઘમાં ફરી લવારા કરતા હતા. ‘રાગિણી તું આવતે વર્ષે આવશે ત્યારે ડાયમન્ડની રિંગ સાથે હું પ્રપોઝ કરીશ. આજે તો નીરિપ્લેસમેન્ટ સર્જરી પછી ઘૂંટણીયે બેસાય એમ ન હતું અને ગજવામાં ડાયમન્ડ રિંગ પણ ન હતી.’ બિચારા કરસન દાદા!

આન્ટિએ હસતાં હસતાં કહ્યું કે ‘સિનિયરોએ દાદા જેવી મનોવૃત્તિ કેળવ્વી જોઈએ. આપણે હવે તો ઘરડા થયા, આપણાથી હવે આમ જ થાય; આમ તો ન જ થાય; એ છોડી દઈને જીવનની દરેકે દરેક ક્ષણ માણવી જોઈએ. આ સમરમાં હું આવીશ ત્યારે ફરી કરસનદાદાની ફિલ્મ ઉતારીશું. હું એમની સામે વરમાળા- જયમાલા લઈને ઉભી રહીશ. જોઈશું એમની શું થાય છે.’

આ બધી વાતોમાં ક્યારે બે વાગી ગયા તે પણ ખબર ન પડી. અમે બધાએ અમારો સુરતી પાનનો ગપ્પા ગલ્લો બંધ કર્યો. મંગુના આગ્રહથી કરસનદાદા એની મોટેલમાં જ રોકાઈ ગયા. અમે મોડા મોડા અમારે ઘેર પથારીમાં પડ્યા.

*************************

ભાંગ

ફોટો અને લિન્ક સૌજન્ય

Google Images  અને  4masti.com

(વાચક મિત્રો આ કાલ્પનિક મિત્રો વચ્ચેની કાલ્પનિક વાતોનો લેખ છે, એમાની વાતો કોઈપણ નશીલા કાયદેસર કે ગેરકાયદેસરના ડ્રગની હિમાયત માટે નથી. આ લેખની કોઈપણ વાતને પ્રમાણભૂત સમજવી નહિ. આ લેખ માત્ર મનોરંજન માટેનો જ છે. પ્રવીણ શાસ્ત્રી.)

તિરંગા ફેબ્રુ ૨૦૧૮

છઠ્ઠી બુલેટ

Suiside

છઠ્ઠી બુલેટ

આખો કોર્ટરૂમ ચિક્કાર હતો. કોર્ટની બહાર સેંકડો માણસોના ટોળાં ચુકાદાની રાહ જોતાં હતાં. બરાબર અગિયાર વાગ્યે ન્યાયાધીશે એનું સ્થાન ગ્રહણ કર્યું. હથોડીના એક જ ઠપકારમાં કોર્ટરૂમનો ગણગણાટ શાંત થઈ ગયો. સૌ ચુકાદો જાણવા આતુર હતા. કેસ, રેપ અને મર્ડરનો હતો. બળાત્કાર અને હત્યા. આરોપી સામાન્ય વ્યક્તિ ન હતી.  મુખ્યઆરોપી તરીકે વગદાર અને સિનિયર ધારાસભ્ય શ્રી જગન્નાથ હતા.

શ્રી જગન્નાથજીના ચારિત્ર્ય અંગે વર્ષોથી ટેબ્લોઈડ જર્નાલિઝમે ઓછાં માછલાં ન્હોતા ધોયા; પણ એક પણ મહિલાએ એમની વિરૂધ્ધ એક પણ શબ્દ ઉચ્ચાર્યો ન હતો. આ એક પહેલો જ કેસ એવો હતો કે જેમાં થોડા   સાંયોગિક પુરાવાની લિન્ક રજુ થઈ હતી અને તે ટેબ્લોઈડની રિપોર્ટરે જ ચગાવ્યો હતો.

ભારતિય સેનાના ફાઈવ પોઈન્ટ થ્રીસ્ટાર કેપ્ટન રવિન્દ્રસિંહની બ્રિટિશ પત્ની એલિઝાબેથ અને તેની બાર વર્ષની પુત્રી પર બળાત્કાર થયા પછી તેમની હત્યા કરાઈ હતી. બધી દિશાઓ તરફથી રેલો જગન્નાથજી તરફ જ જતો હતો.

એલિઝાબેથ ઈંગ્લેન્ડથી એક્ષ્ચેઇન્જ સ્ટુડન્ટ તરીકે ભારત આવી હતી. રવિન્દ્રસિંહ તે સમયે તે જ યુનિવર્સિટીમાં ટેકનોલોજીનો સ્ટુડન્ટ હતો. ટોલ, ડાર્ક અને હેન્ડસમ રવિન્દ્રસિંહની ઓળખાણ કોમન ફ્રેન્ડ વિદ્યુતિએ એલિઝાબેથને કરાવી. એકબીજાની મૈત્રી ધીમે ધીમે પ્રેમ અને પછી એ પ્રેમ પરિણયમાં પરિણમ્યો. એલિઝાબેથ રવિન્દ્રને લઈને ઈંગ્લેન્ડ જવા ઈચ્છતી હતી પણ રવિન્દ્રસિંહને ઈન્ડિયન આર્મિમાં સેવા આપવાની ધૂન હતી. અને એને કમિશન્ડ ઓફિસર તરીકે સારી તક પણ મળી ગઈ. પોસ્ટિંગ પણ મુંબઈમાં મળ્યું. એલિઝાબેથે ભારતનું નાગરિકત્વ સ્વીકારી લીધું. બન્નેના સુખદ સંસારમાં એક બાળકીનો પ્રવેશ થયો. એ પાંચ વર્ષની થઈ ત્યારે રવિન્દ્રસિંહનું પોસ્ટિંગ લડાખ એરિયામાં થયું અને ત્યાંથી જુદા જુદા કેમ્પમાં ફરતો રહ્યો. ફોન પર કુટુંબ સાથે વાતો થતી રહેતી. વર્ષમાં બે ત્રણ વાર રવિન્દ્રસિંહ મુંબઈ આવતો. આ ભારત સૈન્યના જવાનની પત્ની એલિઝાબેથ અને તેની બાર વર્ષની કુમળી પુત્રીના વસ્ત્રાવરણવિહીન મૃત દેહો હોટલની એક રૂમમાંથી મળી આવ્યા હતા. અને એના ખૂન માટે જગન્નાથ પર કેસ ચાલ્યો હતો.

એ નાની હોટલની પાછળ જ એક ફાઈવ સ્ટાર હોટલ “રાજઘરાના” છે જેમાં જગન્નાથજીનો એક સ્વિટ કાયમનો બુક કરેલો જ હોય છે. એક સાક્ષીની જુબાની પ્રમાણે જગન્નાથજી પાછળના રસ્તે એલિઝાબેથની હોટલરૂમમાં આવ્યા હતા અને બપોરે બે કલાક રોકાયા હતા. ત્યાર પછી એક ધોતીકુર્તાવાળો વયસ્ક અને એક જીન પહેરેલો જુવાન દાખલ થયા હતા પણ ક્યારે એ બન્ને બહાર નીકળ્યા તેની માહિતીનો રેકોર્ડ ન હતો. એલિઝાબેથનો હોટલરૂમ માત્ર એક દિવસ માટે જ  બુક કરાયો હતો. ચેકઆઉટ થવાના ત્રણ કલાક પછી એલિઝાબેથ તરફથી કોઈ સંકેત ન મળતાં બારણું ખટખટાવાયું હતું. અને એનો પ્રત્યુત્તર ન મળતાં એક મહિના પહેલાં જ નવા આવેલા મેનેજર દ્વારા પોલિસને ખબર અપાઈ હતી. નાની હોટલ બહાર ફળની રેંકડી વાળાએ એલિઝાબેથની રૂમની બારી પાસે જગન્નાથજીને જોયા હતા.

જગન્નાથજી દિલ્હીથી તે જ રાત્રે પટણા ગયા હતા. અને બીજી સવારે પટણાથી બિઝનેસ અંગે એક વીક માટે હોંગકોંગ ગયા હતા. ફળની લારીવાળા અને મેનેજરની જુબાનીના આધારે જગન્નાથ હોંગકોંગથી પાછા ફરતાં એની ધરપકડ કરવામા આવી હતી.

કેસ શરૂ થતાં પહેલા જ ફળની લારીવાળા વૃધ્ધનું અવસાન થયું હતું. નાનીહોટલના મેનેજરને બીજી સારી નોકરી મળતાં તે પણ ચાલ્યો ગયો હતો. ન્યુઝ મિડીયા જગન્નાથના જાત જાતની વાત અફવા પ્રસારમાં મંડી રહ્યા હતા. એલિઝાબેથ મર્ડર એક કેસ  સરકારી વકીલ દ્વારા કોર્ટમાં ચાલતો હતો. બીજો કેસ ન્યુઝ મિડિયા અને સોસિયલ મિડિયામાં ચાલતો હતો. એની અને એલિઝાબેથની ભૂતપૂર્વ કોલેજ મિત્ર વિદ્યુતી એક ટીવી ચેનલ માટે ઈન્વેસ્ટિગેટિવ રિપોર્ટર હતી. એણે સીધી આડકરી લિન્કથી તારણ કાઢી સંયોગિક પુરાવા તરીકે મિડિયા પર પ્રસાર કર્યું હતું.

જગન્નાથ મુંબઈમાં એના પરિવાર સાથે એક રિશેપ્શનમાં રવિન્દ્રસિંહ અને એલિઝાબેથને મળ્યા હતા. ઓળખાણ થઈ હતી. બીજી વાર એઓ એકલા મુંબઈ આવ્યા હતા. અને એલિઝાબેથના ફ્લેટ પર માત્ર હલ્લો કરવા ગયા હતા. તે સમયે એલિઝાબેથે જગન્નાથજીને એના પતિને મુંબાઈમાં પોસ્ટિંગ મળવાની શક્યતા અંગે સામાન્ય વાતો થઈ હતી. મુંબઈમાં જ કોમ્યુનિકેશન ટેક્નોલોજીનું સ્પેશિયલ ડિવિઝન શરૂ થનાર હતું.  મોટી થતી દીકરીની સાથે કુટુંબ જીવન જીવવાની ઈચછા હતી. રવિન્દ્રએ પુરતો સમય બોર્ડર કેમ્પમાં  ગાળ્યો હતો. તે સમયે જગન્નાથજીએ સધ્ધ્યારો આપ્યો હતો કે એ પોતાની લાગવગનો ઉપયોગ કરી ટૂંક સમયમાં જ એની બદલી કરાવી આપશે.

આ વાત થયા પછી બે વાર જગન્નાથ મુંબઈ આવી ગયા હતા. જેટલી વાર આવ્યા તેટલી વાર એલિઝાબેથની સાથે એની પાડોસી મિત્ર નયના એના ક્લેટમાં હાજર હતી. એલિઝાબેથ ભોળી અને નિખાલસ સુંદરી હતી. નયના ખબરદાર હતી. એનો પતિ પણ આર્મી ઓફિસર હતો. નયનાએ એલિઝાબેથ પરની એની નજર ઓળખી હતી. એને જગન્નાથના ચારિત્ર્યની અફવાઓની પણ ખબર હતી. જ્યારે એલિઝાબેથે નયનાને કહ્યું કે જગન્નાથજીએ એને મળવા દિલ્હી બોલાવી છે ત્યારે એણે સલાહ પણ આપી હતી કે એકલી ન જતી. સાથે રવિન્દ્રને લઈને જજે. એલિઝાબેથ પોતાની દીકરીને લઈને જગન્નાથને મળવા મોટી અને ખોટી આશામાં એકલી દોડી ગઈ હતી. એણે રવિન્દ્રને ખબર પણ નહોતી આપી. એનો અને પુત્રીનો મૃતદેહ પિંખાયલી હાલતમાં દિલ્હીની હોટલમાં મળી આવ્યો હતો.

ફળની લારીવાળાની ઓળખ અને જુબાની પરથી જગન્નાથજીની ધરપકડ તો થઈ પણ બે દિવસમાં જ વૃધ્ધ ફળનીલારીવાળાનું મૃત્યુ થયું હતું અને ધારાસભ્યને જામીન પર છોડી દેવામાં આવ્યા હતા. મિડિયા પર વહેતી વાતોને ખૂદ પબ્લિક પ્રોસિક્યુટરે મહત્વ ન આપ્યું. એનો કેસ નબળો પડી ગયો હતો. પણ મિડિયાએ આ વાતને ખૂબ જ  ચગાવી હતી.

આજે જજ્મેન્ટ આવવાનું હતું. કોર્ટમાં ધારાસભ્ય જગન્નાથજી, બે હાઈપ્રોફાઈલ વકીલો સાથે બેઠા હતા. એક સમાજ સેવક જેવા ખાદીધારી સજ્જન અને મવાલી જેવો ગળે રૂમાલ બાંધેલો કરડી નજર વાળો બોડીગાર્ડ યુવાન પણ કોર્ટમાં હાજર હતો. આ જ યુવાન અને સમાજ સેવક જેવા દેખાતા સજ્જનને પોલિસ કસ્ટડીમાં બોલાવી પૂછપરછ કરીને જ જવા દેવામાં આવ્યા હતા.

કોર્ટ રૂમમાં કેપ્ટન રવિન્દ્રસિંહ, પાડોસી દંપતિ નયના અને એનો પતિ, રવિન્દ્રની મિત્ર વિદ્યુતી હાજર હતા. રવિન્દ્ર તદ્દન શાંત ચહેરે આંખો બંધ કરીને એના યુનિફોર્મમાં બેઠો હતો.

જજની સામે કોર્ટ ક્લાર્કે બે ત્રણ ફાઈલ મુકી. કોર્ટમાં જરા ગણગણાટ શરૂ થયો. અને જજની હથોડી થતાં શાંત થઈ ગયો. જજનો ચૂકાદો શરૂ થયો.

‘એલિઝાબેથ અને એની સગીરવયની પુત્રી પર થયેલા બળાત્કાર અને એમની હત્યા એ દુઃખદ ઘટના છે. બળાત્કાર અને હત્યાના આરોપી શ્રી જગન્નાથજી પર ભારતીય ક્રિમિનલ એક્ટ મુજબ મારી કોર્ટમાં પબ્લિક પ્રોસિક્યુટર તરફથી જે જે રજુઆત થઈ એની ઝીણવટથી નોંધ લીધા પછી હું શ્રી જગન્નાથને નિર્દોષ જાહેર કરું છું. માન પુર્વક એની સામે થયેલા તમામ આરોપોમાંથી એને મુક્ત કરું છું.’

જગન્નાથજીના મોં પર ખંધુ, નફ્ફટ વિજયી સ્મિત ફરકતું હતું.

ન્યાયાધિશે એમની ટીકા ચાલુ રાખી. ‘ગુનાનો કેસ લોકમાન્યતા પ્રમાણે શેરીઓમાં થાય અને કોર્ટના નિયમો અને કાયદા પ્રમાણે થાય એ બન્ને અલગ વાત છે. સક્ય છે કે લોક નજરે ગુનેગાર ગણાતી વ્યક્તિ કોર્ટમાં નિર્દોષ છૂટે છે અને નિર્દોષ ગુનેગાર સાબિત થાય છે. દુઃખદ વાત છે કે આ કેસમાં પ્રોસિક્યુશન ટીમ તરફથી જરૂરી ડોક્યુમેન્ટ અને સાક્ષીઓની જુબાની અને ઓળખ રજુ થઈ નથી એટલે પુરતા પુરાવાના આધારે, જગન્નાથજી પર કોઈ કાનુની આરોપ પુરવાર થતો નથી. સરકાર ઈચ્છે તો આગળ હાયર કોર્ટમાં અપીલ કરી શકે છે……..’

ન્યાયાધિશ આગળ બોલે તે પહેલાં રવિન્દ્રસિંહ એની ખુરશી પરથી ઉભો થયો. અને ત્રાડ નાંખી.

‘નાવ, આઇ વિલ બી ધ જજ ઈન ધીસ કોર્ટ. દેશ બહારના શત્રુને મારવા પહેલા દેશમાનો જ કચરો સાફ કરવાની મારી ફરજ બજાવવી જરૂરી છે. જય હિન્દ.’

એના ગજવામાંથી ગન નીકળી, આગળ બેઠેલા જગન્નાથની ખોપડીમાં માત્ર એક બુલેટની જ જરૂર હતી. બીજી બુલેટ એના ખાદીધારી મિત્રના વાંસામાથી હાર્ટમાં ગોઠવાઈ ગઈ લોહીના ફુવારાઓ ઊડ્યા. એક બુલેટે ધારાસભ્યના નાસી જતા બોડીગાર્ડના શરીરને ચેતનહીન બનાવી દીધું હતું. નાનો કોર્ટરૂમ ચિક્કાર હતો. રૂમની બહાર માનવ મેદની કિડિયારાની જેમ ઉભરાતી હતી. કોઈથી કોઈ દિશામાં નાસી છૂટાય એમ નહતું. એણે ગર્જના કરી. નાવ ઓન્લી ટુ. એની ગન જડ્જ તરફ વળી. જડ્જ થરથરતા હતા અને એકાએક એક એક બુલેટે ડિફેન્સ એટર્ની અને સરકારી વકીલને ઢાળી દીધા. પાંચ બુલેટે માત્ર પંદર સેકંડમાં પાંચ લાશના લોહીથી ન્યાયાલયને લાલ લાલ બનાવી દીધું.

રવિન્દ્ર ભયથી ધૄજતા જડ્જ પાસે પહોંચ્યો. ગન ન્યાયાધિશના લમણા પર ગોઠવાયલી હતી. ‘અત્યારે હું જજ છું.’

‘આઈ વીલ કોલ માઈ વિટનેશ વિદ્યુતિ.’

‘વિદ્યુતિ તારી ઓળખ આપ. હુ યુ આર?’

‘મારું નામ વિદ્યુતિ સિંહા. હું રવિન્દ્રસિંહ અને એલિઝાબેથની કોલેજ સમયથી મિત્ર છું. અને “સચ્ચી બાત” ટેબ્લોઈડની ઈન્વેસ્ટિગેશન રિપોર્ટર છું.’

‘મારી પત્ની અને પુત્રીના હત્યારા કોણ હતા?’

‘હત્યાને માટે ધારાસભ્ય જગન્નાથ, જીલ્લા પક્ષીય મંત્રી દ્વારકાદાસ અને જગન્નાથનો બોડીગાર્ડ બાબુ ત્રણે જવાબદાર છે. જગન્નાથજીએ ફોન કરીને રવિન્દ્રની પોસ્ટિંગના ખાસ સમાચાર આપવા માટે એલિઝાબેથને મે ની પચ્ચીસમી તારીખે દિલ્હી ઓલાવી હતી. એક દિવસ માટે એલિઝાબેથના નામે ફાઈવસ્ટાર હોટલના પાછળના ભાગની નાની હોટલમાં રૂમ બુક કરાયો હતો.  દિલ્હી ખાતેના રોકાણો માટે “રાજઘરાના” હોટલમાં જગન્નાથનો એક મોટો રૂમ આખા વર્ષ માટે બુક કરેલો જ હોય છે. બધી મિટિંગો અને ખાસ કરીને મહિલાઓ સાથેની મિટિંગો ત્યાં જ ગોઠવાતી હતી. રવિન્દ્રની ગેરહાજરીમાં બોમ્બેમાં એલિઝાબેથને ફસાવવાનો ઈરાદો પાડોસી નયનાની હાજરીને લીધે બર આવ્યો ન હતો. એટલે એને દિલ્હી બોલાવવામાં આવી હતી. બપોરે સાડા ત્રણ વાગ્યે જગન્નાથ અને દ્વારકાદાસ એલિઝાબેથની રૂમમાં દાખલ થયા હતા. હોટલમાં સાફસૂફી કરતા છોકરા સામુને કપલના રૂમમાં છાનામાના જોવાની એટલેકે પીપીંગની ટેવ હતી. એને ધમકાવીને પૂછતાં જણાવ્યું હતું કે જગન્નાથે  ઈંગ્લિસ લેડી સાથે છેડછાડ શરૂ કરી હતી. એલિઝાબેથે પોલિસને બોલાવવા ફોન કરવાની કોશીશ કરી. પણ જગન્નાથે ફોન ઝૂટવી લીધો. અને મેડમની માફી માંગી. પછી રૂમમાં ધોતીયા અને જીન વાળા બે માણસો દાખલ થયા. ધોતિયાવાળાએ છોકરીને પકડી રાખી એને જગ્ન્નાથ અને પેલા બીજા માણસે મેડમ પર બળાત્ય્કાર ગુજાર્યો હતો. બેમાંથી કોણે ગળચી દાબી તે સ્પષ્ટ દેખાયું ન હતું પણ મેડમના તડફડતા પગો બંધ થઈ ગયા હતા. એ બન્ને ચાલ્યા ગયા પછી પેલા ગુંડા જેવા દેખાતા માણસે છોકરીના કપડા ખેંચવાની શરૂઆત કરી હતી અને મારા મેનેજર સાહેબે બુમ પાડી એટલે મારે જતાં રહેવું પડ્યું હતું. બીજે દિવસે હું જ્યારે તે છોકરા સોમુની જુબાની સાક્ષીની હાજરીમાં રેકોર્ડ કરવા અને મેનેજર પાસે વધુ માહિતી મેળવવા ગઈ ત્યારે સ્ટેટમેન્ટના દિવસે જ મેનેજર રાજીનામુ આપીને ચાલ્યો ગયો હતો અને એ છોકરો પણ ગાયબ થઈ ગયો હતો. છોકરાએ જે ઈલેક્ટ્રિક વાયરિંગમાંથીના કાણામાંથી દૃષ્ય જોયું હતું તે હોલ પુરાઈ ગયેલો હતો. જે ફળની લારીવાળા ડોસાએ જગાન્નાથજીને ઓળખ્યા હતા તેનું બે દિવસમાં જ મૃત્યુ થયું હતું.’

‘પોલિસે અને પ્રોસિક્યુટરે મારી તપાસને કાલ્પનિક વાત ઘણીકાઢી હતી. આ બધીવાતોની સાંકળ મારા ન્યુઝ ટેબ્લોઈડ માટે સાચવી છે.’

“ઈટસ ઈનફ. થેન્કસ વિદ્યુતિ. પ્લીઝ પબ્લીશ ધીસ નેશનવાઈડ.’

‘જજસાહેબ, બસ આ જ સત્ય છે. પણ આખા દેશને કરપ્સનની ઉધઈ લાગી ગઈ છે. મારે જ કાયદો હાથમાં લેવો પડ્યો. હવે એ જ કાયદો મારા પર કેસ ચલાવશે મહિનાઓ સૂધી કેસ ચાલશે. સરકારી તિજોરીઓ વકીલો લૂટશે અને આખરે મને ફાંસી કે જન્મટીપની સજા થશે. મારે સેલમાં સબડીને લટકવું નથી. આખી જીંદગી જેલમાં સબડવું નથી. હું સૈનિક છું. દરેક ક્ષણ અમારે માટે મરવા મારવાની જ હોય છે.  મારે માટે હવે આ દુનિયામાં છે પણ કોણ? જય હિન્દ, સત્યમેવ જયતે’

…..અને એક મોટો ધમાકો….બાકીની છઠ્ઠી બુલેટ રવિન્દ્રસિંહે પોતાના લમણાંમાં ધરબી દીધી.

(ગુજરાત દર્પણ – ફેબ્રુઆરી ૨૦૧૮)

Previous Older Entries

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 1,143 other followers

Please Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 1,143 other followers