અપેક્ષા-ઉપેક્ષા

અપેક્ષા-ઉપેક્ષા

Image

પ્રવીણ શાસ્ત્રી

અંકુર ડાબા હાથમાંના શેમ્પેઇન્જ ગ્લાસમાંથી ચૂસ્કી લેતો એના નવા ક્લિનિકના ઉદ્ઘાટન પ્રસંગે આવેલા આમંત્રિતો સાથે હસ્તધૂનન કરતો અને અભિનંદન સ્વીકારતો ફરતો હતો. બધા મિત્રોથી ઘેરાયલલા અંકુરની પાછળ પાછળ બિચારા શંકરલાલ એની સાથે વાત કરવાનો પ્રયાસ કરતાં ફરતા હતા; પણ અંકુર અન્ય મહેમાનોમાં વ્યસ્ત હતો. એની સાથે જ એની ફિયાન્સી ડોક્ટર નિઓમી પણ બધાનું અભિવાદન ઝીલતી; હસી ખુશીથી વાતો કરતી હતી.

શંકરલાલ હોટેલના કોવર્કર દિનેશની રાઈડ લઈને આ પાર્ટિમાં ડોક્ટર અંકુરને આશીર્વાદ આપવા આવ્યા હતા. સાથે આવેલો દિનેશ સમજતો હતો કે ઈન્વિટેશન શંકરકાકાને જ હતું એટલે, તે બહાર કારમાં જ થોભ્યો હતો.

****

અંકુર ફિલાડેલ્ફિયાથી એની ફિયાન્સી નિઓમી સાથે એના નવા ક્લિનિકના ઉદ્ઘાટન પ્રસંગે મિત્રોને આમંત્રણ આપવા અને કેટલીક ખરીદી માટે ન્યુયોર્ક આવ્યો હતો. બપોરના લંચ માટે તે એના ત્રણ ચાર મિત્રો સાથે મહારાજા રેસ્ટોરાન્ટમાં પ્રવેશ્યો. રસ અવરમાં થોડો સમય બહાર રોકાવું પડ્યું એટલે નિઓમી અકળાતી હતી. દશેક મિનિટમાં. ટેબલ મળી ગયું પણ ટેબલ બરાબર સાફ ન હતું. નિયોમીએ વૅઇટરને ઈશારતથી બોલાવ્યો અને હળવેથી પણ દાંત પીસીને કહ્યું. ‘પ્લીઝ ક્લીન ધીસ.”

‘યસ મેમ’ વૅઈટર તરીકે કામ કરતાં શંકરે એ સાફ પણ કરી નાંખ્યું. કાંઈ મોટી વાત ન હતી. અંકુરને લાગ્યું કે આ વૅઇટરનો ચહેરો જાણીતો છે, કશેક જોયો છે. પણ યાદ આવતું ન હતું. લંચ દરમ્યાન મિત્રો અને નિઓમી સાથે વાત કરતાં કરતાં એની નજર એ વૅઇટર તરફ જ જતી હતી. એણે બીલ ચૂક્વ્યું અને પાર્કિંગ લોટમાં આવ્યો. અને એકદમ એની સ્મૃતિ જાગૃત થઈ. ઓહ! આતો શંકરલાલ માસ્તર.

શંકરલાલ સાહેબ એના ગામની નિશાળના એના ત્રીજા ધોરણના શિક્ષક હતા. એ ચાર ધોરણ સૂધી ગામની નિશાળમાં જ ભણ્યો હતો. પછી શહેરમાં ઈંગ્લિશ મીડિયમમાં ભણ્યો હતો.

‘વેઈટ ડાર્લિંગ આઈ’લ બી બેક.’ એણે બ્રીફ કેઇસમાંથી એક ઈન્વિટેશન કાર્ડ કાઢ્યું. લઈને એ એ શંકરલાલ પાસે ગયો. બે હાથ જોડ્યા. સાહેબ હું અંકુર. આપના હાથ નીચે થર્ડ ગ્રેડમાં ભણ્યો હતો. આપને યાદ છે? શંકરલાલને ખાસ યાદ આવ્યું નહિ. વિદ્યાર્થીઓને શિક્ષકો યાદ રહે પણ દર વર્ષે બદલાતા વિદ્યાર્થીઓ ખાસ વિશિષ્ટતા વગર શિક્ષકોને યાદ રહેતા નથી.

‘ભાઈ, કંઈ યાદ આવતું નથી?’

‘હું રાયચંદ શાહનો દીકરો અંકુર.’

‘હાહા, યાદ આવ્યું, તું તો મારો માનીતો વિદ્યાર્થી. તને કેમ ભૂલાય? શેઠજી કુશળ છે ને?’ ગઈકાલના શિક્ષક શંકરલાલ અને આજના વૅઇટર શંકરે યાદ ન હોવા છતાં પ્રેમથી પરિચયની પુષ્ટિ કરી.

‘એ તો ચાર વર્ષ પહેલાં ગુજરી ગયા. હું ફિલાડેલ્ફિયામાં છું. સાહેબ હું ડોક્ટર થઈ ગયો. હમણાં જ મારી ઈન્ટર્નશીપ પૂરી થઈ. હવે મારું ક્લિનિક શરું કરું છું…..પણ સાહેબ તમે? અમેરિકામાં? અને આ જોબ?’

‘બસ આનંદમાં છું. દીકરી પરણીને અમેરિકા આવી. મારા પત્ની ગુજરી ગયા. મને એણે અમેરિકા બોલાવ્યો. હું પણ રિટાયર થયો હતો. ત્રણ વર્ષ પહેલાંજ દીકરી ગુજરી ગઈ. જમાઈએ બીજા લગ્ન કર્યા. જમાઈ તો ખૂબ સજ્જન માણસ. એમણે તો મને તેમની સાથે જ રહેવાનું કહ્યું પણ એની નવી પરણેતરને સ્વાભાવિક રીતે ન જ ગમે. બસ મને આ રેસ્ટોરાંટમાં નોકરી મળી ગઈ. આનંદમાં સમય જાય છે. હવે ઈન્ડિયામાં પણ મારું કોઈ જ નથી.  એકલો રહું છું. ખાવાપીવાની ચિંતા નથી. કોઈ કામ નાનું નથી. કામથી શરીર સારું રહે. આનંદમાં છું’

નિઓમિ પાર્કિંગ લોટમાંથી અંકુરને શોધતી પાછી રેસ્ટોરાંટમાં પ્રવેશી. તે પહેલેથી જ કોઈ કારણસર ગ્રાઉચી હતી. અંકુ, ‘વી આર વૅઇટિંગ ફોર યુ’

‘સાહેબ આપણે ઘણી વાતો કરીશું. અત્યારે હું ઉતાવળમાં છું. આ ઈન્વિટેશન કાર્ડ છે. પંદરમી તારીખે મારા ક્લિનિકનું ઉદ્ઘાટન છે. જરૂરથી પધારજો.’

***

‘દિનેશ મને ફિલાડેલ્ફિયા લઈ જશે? મારો સ્ટુડન્ટ અમેરિકામાં ડોક્ટર થયો છે. પ્રેમથી ઈન્વિટેશન આપી ગયો છે.’

‘દાદા, એક કલાકના ફંક્શન માટે સો માઈલ લાંબા થવાની જરૂર નથી.’ દિનેશની પાસે ખખડધજ કાર હતી. વૃદ્ધ કોવર્કર શંકરદાદાને જ્યાં જવું હોય ત્યાં એ લઈ જતો; પણ કોઈવાર કંટાળતો પણ ખરો. ફિલા જવાની ઈચ્છા ન હતી પણ છેવટે બિચારા દાદાનું કોણ? એમ સમજીને તૈયાર થયો.

શંકરલાલે માત્ર બે જોડી લેંઘા કફનીમાં આખી જીંદગી ચલાવ્યું હતું. અમેરિકા આવ્યા ત્યારે એક કાળો સૂટ સિવડાવી લાવ્યા હતા. માત્ર એક જ વાર પહેર્યો હતો. પછી સુટ પહેરવાનો પ્રસંગ જ આવ્યો ન હતો. હવે તો હોટલના યુનિફોર્મથી જ ચાલતું હતું. એમણે બેગમાંથી સૂટ કાઢ્યો. અસ્ત્રી કરી. હવે થોડું શરીર સોસાયું હતું. સૂટ ઢીલો અને સોગી થઈ ગયો હતો; પણ ચાલશે. ચઢાવી દીધો. દિનેશે આવડે એવી ટાઈ પણ બાંધી આપી. દિનેશને શું લેવા-દેવા? એ તો જિન્સ અને ટિ-શર્ટમાં જ નીકળી પડ્યો હતો. બન્ને સમયસર ક્લિનિક પર પહોંચી ગયા. કેટલાક સજીધજીને થ્રી પીસ સૂટમાં, તો કેટલાક સામેની હોસ્પિટલમાંથી સીધા જ વ્હાઈટકોટમાં સ્ટેથેસ્કોપ લટકાવીને આવ્યા હતા. એની બે નર્સ અને રિસેપ્શનિસ્ટ બધાનું સ્વાગત કરતી હતી. ક્લિનિકનો રિસેપ્શન એરિયા ડોક્ટર મિત્રોથી ઉભરાતો હતો.

શંકરલાલ હાથમાં એકાવન ડોલરનું કવર લઈને અંકુરની પાછળ પાછળ ફરતા હતા. મનમાં ધાર્યું હતું કે જરા મોકળાશ મળતાં અંકુર વાંકોવળી મને પગે લાગશે. એ બધા સાથે મારી ઓળખાણ કરાવશે. હું એને માટે બે શબ્દો બોલી એને આશીર્વાદ આપીશ. મનમાં શબ્દો ગોઢવતા ગોઢવતાં શંકરલાલ સાહેબ અંકુર પાછળ ફરતા હતા. પણ બિચારા અંકુરને ક્યાં સમય હતો? નિઓમીને મુઝવણ થતી હતી આ કોણ પાછળ પાછાળ ફરે છે. પછી ખ્યાલ આવ્યો કે આ તો ન્યુયોર્કની હોટલનો વૅઇટર છે.

“અંકુ, ડિડ યુ હાયર ધીસ ઓલ્ડ્મેન ફોર સમ હેલ્પ?”

“ઓહ! નો. એ અમારા ગામના છે. આઈ ઇન્વાઈટેડ હિમ”

શંકરલાલ તરફ ફરીને કહ્યું. ‘તમે હમણાં પેલી ખુરશી પર બેસો, આ બધા સાથે મળીને હું આવું છું. આવ્યા તે મને ગમ્યું. ફંકશન પતે એટલે બુફે રાખ્યું છે. જમ્યા વગર ચાલ્યા ના જતાં.’ અને અંકુર ડોક્ટરોની સેવામાં ગુંથાઈ ગયો.

શંકરલાલ ખૂણા પરની ખુરશી પર બેઠા. મેડિકલ કોલેજના એક ડોક્ટર પ્રોફેસરને હાથે અદ્યતન એક્ઝામિનેશન રૂમની સિમ્બોલિક રિબન કપાઈ. પ્રોફેસરે એના બ્રાઈટ સ્ટુડન્ટની યશગાથા ગાઈ. શંકરલાલ થોડું સમજ્યા. ઘણું ના સમજ્યા. ધીમે રહીને ટેબલ પર એકાવન ડોલરનું આશીર્વાદનું કવર મૂકીને બહાર નીકળી ગયા.  બહાર પાર્કિંગ લોટમાં અનેક લક્ઝરી કાર વચ્ચે ગોબાવાળી દશ વર્ષ જૂની ફોર્ડમાં દિનેશ નિરાંતે આંખો બંધ કરીને મ્યુઝિક સાંભળતો હતો.

‘ચાલ ભાઈ ટ્રાફિક નડશે તો જોબ પર મોડું થશે. માંડ છૂટ્ટી મળી છે; આપણે ત્રણ વાગ્યા પહેલાં તો પહોંચવું પડશે.’

‘દાદા, પાર્ટીમાં મજા આવીને?’

‘હા, બિચારો અંકુર તો મને જોઈને વળગી જ પડ્યો હતો. એની ફિયાન્સી મને વાંકી વળીને પગે લાગી. અંકુરે બધા ડોક્ટર અને પ્રોફેસરો સાથે મારી ઓળખાણ કરાવી. એણે ડોક્ટરોને કહ્યું કે ભલે હું અમેરિકામાં ભણીને ડોક્ટર થયો; પણ મારો પાયો તો આ અમારા ગુરુએ જ નાંખ્યો હતો. એમના પ્રતાપે જ હું ડોક્ટર બની શક્યો. ઓફિસની રિબન કાપવાનું પણ મને કહ્યું. પણ મેં જ એના પ્રોફેસરને ઉદ્ઘાટન વિધી કરવા કહ્યું.’

‘દાદા, તમે લંચ લીધું?’

‘હા હા. મારે માટે એની ફિયાન્સી ખાસ ડીશ બનાવી લાવી હતી. મને આગ્રહ કરીને કહ્યું છે કે તમારે અમારા લગ્નમાં આશીર્વાદ આપવા આવવાનું જ છે. પણ મેં બહાનું કાઢ્યું કે મારાથી  આવી શકાય એમ નથી. હું રોકાયલો છું મારે કેટલી વાર તને ફિલાડેલ્ફિયા સુધી દોડાવવો!’

‘દાદા આગળથી જ ના કહી તે સારું કર્યું. તમને પાર્ટીમાં લાવવા જવા માટે મારે નવી કાર લેવી પડે. અરે હાં દાદા, તમે તો ભરપેટ લંચ લઈને આવ્યા છો. મારા પેટમાં તો બિલાડા બોલે છે. ભલે તમે ધરાયલા હો પણ મને કંપની આપવા, મારી સાથે થોડું તો ખાવું જ પડશે. આપણે બર્ગરર્કિંગ પર થોભીને જરા નાસ્તો કરી લઈએ. બરાબર?’

‘હા દિનેશ તું આગ્રહ કરે છે એટલે તને કંપની આપીશ, બાકી તો પેટમાં જરાયે જગ્યા નથી.’

દિનેશે દાદાને કાંઈ કહ્યું નહિ, પણ ખરેખર તો, શેડ વગરની, ફ્લોર ટુ સિલિંગ ગ્લાસ વિન્ડોમાંથી તેણે ઓફિસની અંદરની પાર્ટીના બધા જ રંગો જોયા હતા. દિનેશે કાકાની થતી અવગણના અને ઉપેક્ષા નિહાળ્યા હતા. એણે કાકાના સ્વમાનને જાળવી લીધું. શંકરકાકા વેજીબર્ગર ખાઈને કારમાં ઉંઘતા હતાં. ઉંઘમાં બોલતા હતા, મેં અંકુરને ભદ્રસુક્તના શ્લોક “શતમિન્દુ શરદો અંતિ દેવા…”થી આશીર્વાદ આપ્યા હતા અને ડોક્ટરોએ તાળીથી મને વધાવી લીધો હતો.

પ્રગટઃ ગુજરાત દર્પણ જુલાઈ ૨૦૧૮.

Advertisements

સુરીલી સંગત – અનુવાદ હરિશ્ચંદ્ર.

2018-07-14 3:34 GMT+05:30 Vikram Dalal <inkabhai@gmail.com>:

આજનું મન્થન 14-7-2018

માતા–પીતા સાથે બાળકનો સમ્બન્ધ કુદરતી છે જ્યારે ભાઈ–બહેન, દાદા–દાદી વગેરે સગાંઓ સાથેનો સમ્બન્ધ માતા–પીતા મારફત સમાજે ઉભો કરેલો કૃત્રીમ સમ્બન્ધ છે.

———————————————————

 

 

સુરીલી સંગત

આ વાર્તાનો અનુવાદ સ્વ.ચંદ્રકાંતાબહેન અનેશ્રી હરવિલાસબહેને કર્યો છે.આ બન્ને બહેનોએ ભારતની વિવિધ હાષાઓમાંથી ચૂંટી કાઢેલી  વારતાઓનો અનુવાદ કર્યો છે. અને એમની વાર્તાઓ “હરીશ્ચંદ્ર” ઉપનામ હેઠળ પ્રસિદ્ધ થઈ હતી.

સૌજન્યઃાઓની

શ્રી ઉત્તમ ગજ્જરાંથી

અને લેખક શ્રી વિક્રમ દલાલ

 

         શ્રોતાઓ મુગ્ધ થઈને ડોલતા હતા. પન્ડીત ગીરીજાશન્કરનું ગાયન આજે ચોટીએ પહોંચ્યું હતું. તબલાની સન્ગત પણ બેનમુન હતી. તાનપુરા પર એમનો શીશ્ય ભાર્ગવ સન્ગત કરી રહ્યો હતો. જાણકારો એના ગળાનેય દાદ આપતા હતા. જાણે અદ્દલોઅદ્દલ પન્ડીતજીનો જ કન્ઠ, પન્ડીતજીની જ લઢણ, પન્ડીતજીની જ સ્વર‑લહરી. અને તેમાં પાછું તારુણ્યનું જોશ. ‘ગુરુ કરતાં શીશ્ય સવાયો થવાનો છે’ – એમ હવે લોકો કહેવા લાગ્યા હતા.

 

         પન્ડીતજી પણ ખુશ હતા. ક્યારેક પોતે જાણી જોઈને એકાદ તાન અડધેથી જ છોડી દેતા અને ભાર્ગવ એને જે રીતે ઉપાડી લેતો, તે સુણી પોતેય ડોલી ઉઠતા અને હરખ વ્યક્ત કરતા. તે દીવસનો કાર્યક્રમ જાણે માત્ર પન્ડીતજીનો જ ન રહેતાં બન્નેની જુગલબન્દીનો બની રહ્યો. છેવટે જ્યારે કાર્યક્રમ પુરો થયો ત્યારે તાળીઓના ગડગડાટથી હૉલ ગાજી ઉઠ્યો.

 

         મહેફીલ પુરી થઈ. પન્ડીતજીનો સત્કાર થયો. તેની સાથે ભાર્ગવનેય પુશ્પગુચ્છ અપાયો. તેણે તે અત્યન્ત વીનય અને ભક્તીભાવપુર્વક પન્ડીતજીના ચરણે મુક્યો. પન્ડીતજી મન્ચ ઉપરથી નીચે ઉતર્યા ત્યારે ભાર્ગવે એમના પગરખાં ઉપાડીને એમના પગ આગળ મુક્યાં. શ્રોતાઓમાં બેઠેલા પન્ડીતજીનાં પત્ની ઉમાજી આવ્યાં. બધાંની વીદાય લઈ પન્ડીતજી મોટર પાસે આવ્યા, ત્યારે બરણું ખોલી ભાર્ગવ ઉભો હતો. પન્ડીતજી અને ઉમાજી બેઠાં એટલે બરણું સમ્ભાળીને બન્ધ કરી, ભાર્ગવ આગળની સીટ પર ડ્રાઈવર પાસે બેસી ગયો.

 

         ‘દાદા, આ મફલર ગળે વીંટાળી લૉ’.

         ‘ક્યાં એટલી ઠન્ડી છે? હજી તારો દાદો એટલો ઘરડો નથી થયો’.

         ‘સીત્તેર તો થયાં. તમે ભાર્ગવનું  કહેવું સાંભળતા જાવ’ – ઉમાજીએ એમને ટોક્યા.

         ‘હવે બસ થયું. એ તો મારી પાછળ પડ્યો જ હોય છે, તેમાં વળી તારો ટેકો મળ્યો’.

         ‘ખરું કહું તો ભાર્ગવ તમારી સાથે પરગામ, પરદેશ બધે હોય છે એટલે જ તમે જાવ ત્યારે મને તમારી ચીન્તા નથી રહેતી’.

 

         પન્ડીતજી અને એમના કુટુમ્બ સાથે ભાર્ગવ ખુબ ભળી ગયેલો. એમની પાસે આવેલો ત્યારે નવ વરસનો હતો. આજે ત્રીસીએ પહોંચેલો ભાર્ગવ, પન્ડીતજીનો લાડકો શીશ્ય થઈ ગયો હતો. પન્ડીતજીને બે દીકરીઓ હતી, તે પરણીને સાસરે ગઈ. પન્ડીતજીના ગાયનના ઘરાનાનો વારસદાર ભાર્ગવ જ હતો. ભાર્ગવની ગુરુ પ્રત્યે પુર્ણ ભક્તી. ગુરુનો પડ્યો બોલ ઝીલે. ગુરુની દોરવણી મુજબ કલાકો સુધી રીયાઝ કરે. હવે તો એનું ગળું બરાબર ખીલેલુ. ત્રણેક વરસ ઉપર ભાર્ગવની સ્વતન્ત્ર મહેફીલ રાખવા માટે કેટલાક લોકો આવેલા. ભાર્ગવે વીનયપુર્વક પન્ડીતજી પાસે મોકલ્યા. પણ પન્ડીતજીએ કહ્યું, ‘હમણાં નહીં’, અને ભાર્ગવે ગુરુજીનો બોલ ઉપાડી લીધો.

 

         પન્ડીતજીની આખાબોલી નાની દીકરી ત્યારે સુવાવડ માટે આવેલી. તેણે પન્ડીતજીને પુછ્યું, ‘કેમ ના પડો છો? ભાર્ગવ હવે પુરેપુરો તૈયાર થઈ ગયો છે. દોઢ‑બે કલાકની મહેફીલ તો એ સરસ રીતે ચલાવી શકે તેમ છે’.

 

         ‘હા, વાત તો ખરી છે. પરન્તુ એક વાર એ શરુ થયું કે પછી બીજા કાર્યક્રમો, રેડીઓ, ટીવી વગેરે શરુ થઈ જશે’.

         ‘તો એમાં ખોટું પણ શું છે?’

         ‘ભાર્ગવની તૈયારી સારી છે, પણ પુર્ણ નથી. હું એને હજી ઘણી વધારે ઉંચાઈએ જોવા માંગુ છું. ઝટપટ પ્રસીધ્ધીનું વીપરીત પરીણામ આવશે. આજકાલ પ્રસાર‑માધ્યમોનું ભારે જોર છે. રાતોરાત એ તમને ઉંચા આસમાને ચઢાવી દે છે, અને પછી તમારા પગ ધરતી પર રહેતા નથી. એ બધી ઝાકઝમાળમાં રીયાઝ, અવાજની કાળજી, સન્ગીત‑સાધના બધું જ ગૌણ બની જાય છે. ભાર્ગવને મારે તેમાં ફસાવા દેવો નથી. એ તો આપણા ઘરાનાનું નામ રાખશે અને સસ્તી પ્રસીધ્ધીને બદલે જીવનભર ચાલે એટલી કીર્તી કમાશે’.

 

         પન્ડીતજી આ બધું બોલી તો ગયા, પણ ભીતર ને ભીતર એમને કાંઈક ચુભતું હોય એવું લાગ્યું. ભાર્ગવ માટે એમને ભારે ગૌરવ હતું, પ્રેમ હતો. ભાર્ગવ એમનો તેજસ્વી શીશ્ય છે, એમ સાંભળીને એમને બહુ સારું પણ લાગતું. તેમ છતાં એનું સ્વતન્ત્ર નામ બને, લોકો પોતાને બાજુએ મુકી એની જ વાહ વાહ કરે, એ સ્વીકારવા એમનું મન તૈયાર નહોતું. જો કે એ પોતે પણ પણ પોતાના મનમાં ચાલતું આ ઘમસાણ પુરું સમઝી શક્યા નહોતા. ભાર્ગવની સ્વતન્ત્ર મહેફીલ માટે ના પાડી, તેને માટે આવી બુદ્ધીગમ્ય સચોટ દલીલ કરી, અને છતાં એમને ભીતર કશુંક ડન્ખતું રહ્યું. શું આમાં સુક્ષ્મરીતે અદેખાઈ તો નથી ને? પોતાની પ્રસીધ્ધી ઝાંખી પડશે, એવો ધ્રાસ્કો તો કામ નથી કરી ગયો ને?

 

         આમ, છેલ્લા બે‑ત્રણ વરસથી પન્ડીતજી મનમાં ને મનમાં મુંઝાયા કરતા. ક્યારેક કોઈના ઉપર વીના કારણ ચીડાઈ જતા. એકલા હોય ત્યારે ઉંડા વીચારમાં ગરકાવ થઈ જતા. ક્યારેક એમને પોતાની જાત ઉપર ચીડ ચડતી. પોતે સન્ગીતના ઉપાસક, એવો જ આવો સરસ સન્ગીતનો ઉપાસક શીશ્ય મળ્યો છે, છતાં હું આટલો પામર? સાંકડા મનનો ગુલામ છું? મોકળા મને કેમ એને નવાજી શકતો નથી?

 

         આજની મહેફીલના આવા સરસ વાતાવરણ વચ્ચેયે જ્યારે ‘ગુરુથી શીશ્ય સવાયો થશે’‑ એમ સાંભળવા મળતું, ત્યારે પન્ડીતજીનું મન થોડું આળું થઈ જતું. તેમાં ઈન્દોરથી આવેલા એમના પ્રસંશકોએ એમને સન્ગીત સમ્મેલન માટે નીમન્ત્રણ આપ્યું, અને ખાસ આગ્રહપુર્વક કહ્યું કે તેમાં ભાર્ગવજી તો આવે જ, ત્યારે એમનું મન ખાટું થઈ ગયું. એમણે તુરત હા ન પાડી. ‘પછી જણાવીશ’ એમ કહ્યું.

 

         પરન્તુ એમના મનમાં જબ્બર ઘમસાણ ચાલ્યું. રાતે પથારીમાં પડ્યા, પણ ઉંઘ વેરણ થઈ. એમનું મન ચકડોળે ચઢ્યું. ચીત્તની સન્ગીતમય સુસંવાદીતા બેસુરી થઈ ગઈ હતી. તેવામાં ગઈકાલે જ એક સામયીકમાં વાંચેલી યયાતીની કથા એમને યાદ આવી ગઈ. આમ તો જાણતા જ હતા, પણ અત્યારે પોતાના મનના તીવ્ર ઘમસાણ વખતે તત્કાળનો સન્દર્ભ લઈને યાદ આવી. શું હું યયાતી બની ગયો છું? તુમુલ મન્થન ચાલ્યું. છેવટે મનમાં અમુક નીર્ધાર થયો ત્યારે જ શાન્તી થઈ અને મીઠી નીંદર આવી ગઈ.

 

         પન્ડીતજીએ સવારે ઉઠીને પહેલું કામ ઈન્દોરવાળા પોતાના ચાહકો‑પ્રશંસકોને જણાવી દેવાનું કર્યું ‑ ‘ઈન્દોરનો કાર્યક્રમ ભાર્ગવનો રહેશે. હું પણ ઉપસ્થીત રહીશ અને એની સન્ગત કરીશ. પણ મુખ્ય ગાયક રહેશે, ભાર્ગવ’.

 

શ્રી શોભના બેરી ની મરાઠી વાર્તાને આધારે  (વી. ફુ. 15  પાના 1516)

Vikram Dalal

2/15 Kalhaar Bungaloz

Shilaj

(15 Km. West of Amdavad)

L.L. No. (02717) 249 825

દેવોમાં ‘કંદર્પ’ અને ઋષિઓમાં વાત્સ્યાયનના ‘કામસૂત્ર’નું ‘કામશાસ્ત્ર’ …!!!

પહેલી જ વાર કંદર્પ પટેલના બ્લોગની મુલાકાત લીધી. માનું છું કેઆ વિષય પણ વાચક મિત્રોને ગમશે.

કંદર્પ સાથે કંઈક 'કામ' નું !

અદભુત..! ભારતીય સંસ્કૃતિમાં ખાલીપો જરૂર વર્તાય જો ઋષિ વાત્સ્યાયનનો ‘કામસૂત્ર’ ગ્રંથ ના હોય. સંસ્કૃત સાહિત્યમાં ‘પ્રેમ’ પરના ઉત્કૃષ્ટ પુસ્તક ‘કામસૂત્ર’ના સર્જક વાત્સાયન છે અને તેમના સર્જન વગર દરેક સંસ્કૃત પુસ્તકાલય અધૂરું છે. આશરે ૨ જી સદી દરમિયાન ગુપ્તકાળમાં કુલ ૭ અલગ-અલગ ખંડોમાં વહેચાયેલું ‘કામસૂત્ર’ મનુષ્યના લૈંગિક અભિગમ પર સચોટ સાબિતી આપતું પુસ્તક છે, જેને આ વિષયનું ઉત્તમ પુસ્તક માનવામાં આવે છે. ૭ અલગ-અલગ ખંડો માં ૩૬ અધ્યાયો છે જેમને ૧૨૫૦ વૃત્તોના સંગઠનથી સંસ્કૃતની ઉત્તમ અને ઉત્કૃષ્ટ રચના કરવામાં આવી છે. જીવનના ધ્યેયો, પ્રાથમિકતાઓ, પત્નીની પ્રાપ્તિ, શારીરિક આકર્ષણ, જાતીય આવેગો થી માંડીને રતિક્રીડા સમજાવતા ૬૪ વિભિન્ન કામકલા સુધીનું વિસ્તૃત વર્ણન ‘કામસૂત્ર’માં જોવા મળે છે.

This picture postcard was distributed by the private Indian Health Organisation (IHO) at a four-day ..

આજના કહેવાતા અતુલ્ય ભારત..કે ઈન્ક્રેડીબલ ઇન્ડિયાના યુગમાં આવી ગયા પછી બુદ્ધિની નિરપેક્ષતાને કાટ લાગ્યો એ તો દેખાઈ જ આવે. કોફી શોપ કે આઈસક્રીમ પાર્લર પર એક સ્ટ્રો થી કોફી પીતા હોય કે પોતાની ડેઝલિંગ ડાર્લિંગ સાથે આઈસ્ક્રીમની લિજ્જત માણતા હોય ત્યારે આજુબાજુમાં બેઠેલા સડકછાપ લોકોની નઝર બગડે…

View original post 886 more words

“લગન લગન કે ફેરે” – ચંદુ ચાવાલા

પ્રવીણ શાસ્ત્રી

“લગન લગન કે ફેરે”

‘સાસ્ટ્રી, ટારી વાર્ટાની વાટને હો ટક્કર મારે એવી જાનવા જેવી વાટ છે. આપનો મુન્નો દાકતર કાલે જ એના તીજા લગનની કંકોટરી આપી ગીયો. સાલો જબરો ઊસ્તાડ ને ભારે નસીબવાલો.’

ચંદુભાઈ જો તમે સુરતીને બદલે સીધી સરળ ભાષામાં વાત કરવાના ના હો તો મારે તમારી કોઈ વાત સાંભળવી નથી. બધા સાથે જે પ્રમાણે વાત ખરો તે જ પ્રમાણે મારી સાથે વાત કરતાં તમારા પેટમાં શું ચૂંકે છે? આપને આપની પુત્રવધૂએ કેટલીયે વાર ડિફણાં મારીને સમજાવ્યું કે પપ્પા હવે તો સુરતમાં પણ તમારા જેવી બોલી બોલનાર કોઈ રહ્યું નથી. ચંદુભાઈ ક્યારે સુધરશો?’

‘સાલો મારો વાત કરવાનો મૂડ બગાડી નાંખ્યો. હું તમારા કરતાં નાનો છું તો પણ તમને શાસ્ત્રી કહું છું. તમે મોટા છો તો પણ મને ચંદુભાઈ કહો છો. કારણ કે આપણી વચ્ચે ન સમજી શકાય, ન સમજાવી શકાય એવી દોસ્તી છે. આપણી વચ્ચે કોમ્યુનિકેશનની એક શૈલી અથવા ઘરેડ સ્થાપીત થઈ ચૂકી છે. વ્હેન આઈ ગો આઉટ ઓફ ધીસ એસ્ટાબ્લિસ્ડ પેટર્ન ઓફ અવર કોમ્યુનિકેશન, હું બોલતો કે વાત કરતો ચંદુ નહિ પણ શાળાના શિક્ષકની સામે વાંચતો વિદ્યાર્થી લાગું છું. બધું કૃત્રિમ લાગે છે. ભલે પ્રવીણભાઈ આજથી તમારી સાથે શુદ્ધ ગુજરાતીભાષામાં જ આપણી વચ્ચે વાણીવ્હ્યવહાર થશે. ભાષા બચાવો ભાષા બચાવોના તૂત ક્યાં સૂધી ચલાવવાના છો. તમારા પોતાના ઘરમાંથી જ ગુજરાતી ભાષાની હિજરત થઈ ગઈ છે. કાલે ઉઠીને કહેશો કે ભદ્રંભદ્રીય ભાષા બોલો. સંસ્કૃત બોલો. શાસ્ત્રીજી, હું માત્ર આપની સાથે જ મારા દિલથી વાત કરું છું. કારણ કે આપશ્રી મારા આત્મીય છો. બસ હવે આપણી વચ્ચે શુદ્ધભાષાનો દુરાગ્રહ એક દિવાલ બની રહેશે. ચંપાવતી, આ આપના શાસ્ત્રીજીના મગજમાં બધા સાહિત્યકારોએ શુદ્ધ ગુજરાતીનું ભૂત ભરાવી દીધું છે. નાવ ઓન નો મોર સુરતી બોલી વીથ શાસ્ત્રીજી.’

‘ભલે કૃત્રિમ લાગે, તમે શાસ્ત્રીભાઈ સાથે સુરતીબોલીમાં નહિ પણ સિમ્પલ ગુજરાતીમાં બોલવાની ટેવ પાડો’ ચંપાએ મારો પક્ષ લીધો.’

‘શુદ્ધ ભાષાના ઠેકેદારો, સિમ્પલ ને બદલે સરળ નથી બોલાતું?’ આ શાસ્ત્રીની ભાષાના જ ક્યાં ઠેકાણા છે? એ ગુજરાતી બોલે છે કે અંગ્રેજી એનું એમને પોતાને પણ ભાન નથી. જ્યાં સીધા સરળ ગુજરાતી શબ્દ પ્રયોગ થઈ શકે ત્યાં પણ અંગ્રેજીની ઠોકાઠોક કર્યા કરે છે.  આજે અમારો ચંદુનો ભાષાવિકાસ ગાંડો થયો હતો.

હમણાં જ એક સાહિત્યસભામાં એક વિદ્વાનને શિક્ષણ અંગે બોલતા સાંભળ્યા. પોતે પ્રોફેસર હતા. પણ જ્યારે જ્યારે એઓ શિક્ષક શબ્દ બોલતાં ત્યારે સિક્ષક સંભળાતું. અને વર્ણસંકર બોલતા ત્યારે વર્ણશંકર સંભળાતું. શાસ્ત્રીજીના કાનમાં વાંધો છે એટલે એને તો ના સમજાય પણ હું બધિર નથી. મને તો બરાબર સ, શ અને ષનો ભેદ ખબર છે. હું સાસ્ટ્રી બોલું છું એ અભણ તરીકે નથી બોલતો પણ મારા બાળપણની પ્રેમસ્મૃતિ તરીકે એ કુદરતી રીતે નીકળે છે.  પ્રીયેચંપાવતી હવે તમે અંતિમ નિર્ણય જણાવો કે મારે કઈ ભાષામાં શાસ્ત્રીજી સાથે કઈ ભાષામાં વાણી વ્યવહાર કરવો?

‘મોસ્ટ સ્યુટેબલ એન્ડ પ્રેક્ટિકલ. નોરમલ. બટ નોટ સુરતી.’  ચંપાએ લાંબી જીભે લાંબા હાથે જવાબ વાળ્યો. વાતનું વતેસર થાય તે પહેલાં વાક્ભાષા યુદ્ધ વિરામ કરાવવો પડ્યો. મારે જ કહેવું પડ્યું ‘ ચન્ડુભાઈ એ બઢી વાટ ને મારો ગોલી ને ટમારા મુન્ના દાક્તરની હું નવાજૂની છે ટે વાટ કરો.

‘મારો મુન્નો નહિ, ચંપાનો મુન્નો. એની વે…. પિસ્તાળીશ વર્ષની ઉમ્મરમાં તો આ એના ત્રીજા ચોથા લગ્ન. મારો બેટો ટ્રંપથી પણ આગળ નીકળી ગયો. પહેલેથી જ સાલો નસીબદાર. જેલસી થાય એવો લક્કી.’

‘બિચારા ચન્દુ ચા વાલાના નસીબમાં માત્ર એક જ ક્વિન.’ ચંપા હસી. વાતાવરણ હળવું અને રાબેતા મુજબનું થઈ ગયું.

આ મુન્નો એટલે, ચંપાના દૂરના મામાના દીકરા રમણિક ગાંધીનો સૌથી નાનો દીકરો. ચાંદીના ચમચા સાથે જન્મેલો. પાછો રંગે રૂપે હેન્ડસમ, અને હોશિયાર. જરાક સ્મિત કરે, હોઠનો ખૂણો સ્હેજ ખેંચાય એટલે એના ગાલના ખંજન હસી ઉઠે. છોકરીઓ એના પર લટ્ટુ થાય એમાં શી નવાઈ! રમતાં રમતાં M.B.B.S. થઈને અમેરિકા આવી ચઢેલો.. શરૂઆતમાં ચંપાફોઈને ત્યાં જ રહેલો એટલે અમે બધા એને ઓળખીયે. વિવેકી અને હસમુખો એટલે અમને બધાને વ્હાલો પણ લાગે. સ્વભાવ રંગીલો એટલે એની બહેનપણીઓ પણ પુશ્કળ. એની ચંપાફોઈએ ભાભીને ફોન કરીને કહી દીધું આને માટે તને ગમતી કોઈ છોકરીને પારસલ કરી દે. દીકરો જલસા કરે છે અને પરણવાનું નામ જ નથી લેતો. એક તો નામ રાહુલ ગાંધી એટલે અમારી વહુઓ પણ હવે એને પપ્પુભઈ જ કહે છે.

બસ ભાભી પારસલ કરવાને બદલે જાતે જ એક ભણેલી ગણેલી કવયત્રિ લઈ આવ્યા. અમે પણ એના પહેલા લગ્નમાં ઝાપટી આવેલા. પહેલાં પહેલાં તો એમનું ઠીક ઠીક ચાલ્યું. આ મુન્નાભાઈ તો જોક્સ અને હસીખુસીનો જુવાનીયો. ઈલાબેન એકદમ સિરીયસ. સોસિયલ મિડિયા પર રાત દિવસ ઝાડવા પાંદડા અને વેધર વરસાદની કવિતાઓ ઠોક્યા કરે. આઠ દશ મહિનામાંતો  બન્ને એકબીજાથી કંટાળ્યા. બન્ને મ્યુચ્યુઅલ કન્સેન્ટથી છૂટા પડી ગયા. ઈલાબેનને પણ અમેરિકાનો દેશી પ્રોફેસર મળી ગયો.

મુન્નો પાછો મૂડમાં આવી ગયો. સરસ પ્રેક્ટિસ ઝામી હતી. કેટલીક અમેરિકન છોકરીઓ તો બસ એનું મોં જોવા અને મજાની વાત સાંભળવા જ વગર પ્રોબ્લેમે ફોલો-અપ માટે આવ્યા કરતી. (ઈન્સ્યુરન્સ હોય એટલે કોના બાપની દિવાળી) મમ્મી કહે કે તને ગમતી કોઈ છોકરીને પરણી જા નહિતો બીજી પારસલ કરું. મુન્નાની પાસે પટાકડીઓ તો ઘણી. “ઈન્ની, મીન્ની માઈની મો” કરવી પડે એટલી બધી અને એમાં મુન્નો અકળાય. એ પ્રોબ્લેમ તમારી કલ્પનામાં પણ ના આવે એ રીતે સોલ્વ થઈ ગયો.

એના એક ડોક્ટર મિત્રની બ્યુટિફુલ બ્લોન્ડ વાઈફ આપણાં મુન્નાભાઈ પર ફીદા થઈ ગઈ. મુન્નો પણ ફસકવા માંડેલો. અમેરિકન દોસ્તાર પણ આપણા ઈન્ડિયન મુવી સંગમના રાજેન્દ્રકુમાર જેવો ઉદાર. એણે એની બ્યુટિફુલ વાઈફને ડિવોર્સ આપીને મુન્નાભાઈને સમર્પણ કરી દીધી. હોટલમાં રિશેપ્શન પણ એણે જ ગોઢવેલું. પણ આ વખતે બિચારો ભલો ભોળો મુન્નો ભેરવાઈ ગયેલો. બ્યુટિફુલ બ્લોન્ડ ખરેખર સાચા અર્થમાં બુદ્ધિમાં ડમ્બ બ્લોન્ડ હતી. એ એના દોસ્તના ગળામાં ઘંટીનું પડીયું બનીને રહેતી હતી. દોસ્તારે બન્નેને સમજાવી પટાવીને ડમ્બનું ટેક્ષફ્રી ડોનેશન આપણા મુન્નાને અર્પણ કરી દીધું. છૂટા પડવા માટે માથાનો દુખાવો થઈ પડી હતી. એનો દોસ્તાર તો લગભગ મફતનો છૂટો થઈ ગયેલો પણ આ વખતે એના બાપે સ્માર્ટ લોયર મેળવી આપેલો. બિચારા મુન્નાએ ચંદ્રકાન્તફૂઆને જણાવ્યા વગર ચાર લાખ ડોલરમાં સેટલ્મેન્ટ કરી દીધેલું. અમારા મંગુમોટેલે મોટેલે તો એ દાક્તરને સુરતીભાષામાં બૈરાઓ વચ્ચે એટલો ઠપકારેલો કે બિચારો રડી પડેલો. ચાર વર્ષમાં ચોંત્રીસની ઉમ્મરે બે લગ્ન અને બે ડિવૉર્સ. ચાર લાખ ડોલર ગાર્બેજમાં. બિચારાનું રસિક જીવન નિરસ થઈ ગયું. બધી લપ્પન છપ્પન છોડીને મેડિકલ પ્રેક્ટિસ પર જ લાગી ગયો. ઘણું ગુમાવ્યું હતું. છ વર્ષ વીતી ગયા. થોડો ઠરેલ થયો હતો. કમાવું હતું.

એની ઓફિસની સેક્રેટરી કે નર્સ તરીકે એણે કોઈ રૂપાળીને રાખી નહતી. બે સીનિયર ડોસીઓ જ નર્સ તરીકે કામ કરતી. એની સેક્રેટરી કાળી અને હેડંબાને પણ મહાત કરે એવી મજબુત હતી. ડિવોર્સી હતી. એને લોટરી અને ગેમબ્લિંગનું એડિક્શન હતું. એકવાર એણે ડોકટરને કહ્યું, ;ડૉક લેટ્સ બાય લોટરી ટુ ગેધર. પાંચ ડોલર તમારા અને પાંચ મારા.  ૫૦% ની પાર્ટ્નરશીપ. મારા એપાર્ટમેન્ટની બાજુના લિકર શોપમાંથી હું લેતી આવીશ. આપણા મુન્નાએ એને ખુશ રાખવા પાંચ ડોલર એના ડેસ્ક પર ફેંક્યા. પહેલી જ ટિકિટમાં મુન્નો ફાવી ગયો દશ હજાર ડોલર આવી ગયા. કાલીકાદેવીએ પાંચ હજારનો ચેક મુન્નાને આપી દીધો. બસ આ શિરસ્તો ત્રણ વર્ષ ચાલુ રહ્યો.  નાનીમોટી રકમ આવતી ગઈ. અને જતી ગઈ. ભલે મહાકાય હતી, રંગ શ્યામ હતો. પણ આખરે એ સ્ત્રી હતી. એણે જીતેલી રાતની ઉજવણીમા મુન્નાને અભડાવ્યો.

એક દિવસ એક શનિવારની સવારે મુન્ના પર ફોન આવ્યો, ‘ડાક, આઈ વન ટ્વેન્ટી ફાઇવ મિલિયન ડોલર.’ મુન્નો કહે ‘મારો ભાગ?’

‘ડાક, તારો ભાગ ઝીરો. મેં જ લોટરી ખરીદી હતી, ટિકિટ પણ મારી પાસે જ હતી.’

પછી તો લોયર્સ, એકાઉન્ટન્સ, ફ્રેન્ડસની દરમ્યાનગીરીથી એ કાલિકામાતાને બાટલીમાં ઉતારી. મુન્નો ડોક્ટર કાલિકાને પરણી ગયો. પરણવું પડ્યુ. બાર સાડાબાર મિલિયન ડોક્ટરને માટે મોટી રકમ ના હતી, તેમ નાની પણ ન હતી. બે વર્ષમાં બાર પંદર મિલિયનની સામે મુન્નાએ મોટી લોન લઈને જૂદી જૂદી સ્પેશિયાલિટિનું ફ્રેન્ચાઈસ ગ્રુપ ઉભું કરી દીધું. નુકશાન માત્ર એજ કે બિચારો હેન્ડસમ, નિર્દોષ મુન્નો બે વર્ષ સૂધી ભારે વજન નીચે કચડાતો રહ્યો.

એક કૂડી પંજાબન એની પેશન્ટ હતી. સ્માર્ટ ડિવોર્સ લોયર તરીકે જાણીતી હતી. કાલિકા સાથે ડિવોર્સનો કેસ શરૂ થઈ ગયો. મુન્નાને એમ હતું કે સહેલાઈથી બધું પતી જશે. પણ એક કે બીજે કારણે કેસ લંબાતો જ ગયો. લક્ષ્મી સાચવીને કાલિકાદોષ વિવારણ કરવાનું હતું. ત્રણ વર્ષ થઈ ગયા. ડિવોર્સ સેટલમેન્ટનું ઠેકાણુ પડતું ન હતું. પછી તો અમારા સર્કલમાં મુન્નો ભૂલાઈ ગયો હતો. અમારો કોન્ટેકટ છૂટી ગયો હતો.

આજે ચંદુભાઈ મૂડમાં આવી મુન્નાની વાત કરતાં હતા અને વાતમાં લેન્ગ્વેજનો વધાર થઈ ગયો.

મેં પૂછ્યું, ‘મુન્નાના કેસનું પતી ગયું?’

‘હા, એ ટો ફાવી ગીયો. સાસ્સ્ટ્રી ટમારે હારુ હો રિશેપ્શન ઈન્વિટેશન કાર્ડ આપી ગયલો છે. બ્યુટિફુલ, કૂડી પંજાબન લોયર હાઠે, સાલા મુન્નાએ કન્નુ બાન્ઢી જ ડીઢું. સાલો આપનો મિલિયોનર પપ્પુ  નસીબડાર ટો ખરો જ.’

વાંકી પૂછડીના ચંદુએ સુરતી બોલીમાં જ બળાપો વ્યક્ત કર્યો. એમતો ચંદુ પણ મિલિયોનર પણ આખી જીંદગી ચંપાએ જ બાંધેલો રાખેલો. બળાપો કદાચ એ જ હશે.

પ્રગટ “તિરંગા” જુલાઈ ૨૦૧૮

ફિલ્મને ‘વાંચવાની’ કળા – નવીન બેન્કર-

સૌજન્ય

Navin Banker

ફિલ્મને ‘વાંચવાની’ કળા       – નવીન બેન્કર-

 

 

મોટાભાગના લોકો ફિલ્મને જોતા હોય છે. કેટલીક બહેનો તો રસોઇ કરતાં કરતાં અછડતી નજર સ્ક્રીન પર નાંખી લે અને સંવાદો સાંભળીને ફિલ્મ જુએ. તમે અને હું ફિલ્મ જોઇએ છીએ, રાજુલબેન શાહ ફિલ્મને ‘વાંચે’ છે એમ કહેવાય. તમે rajul54@ wordpress.com પર રાજુલબેન ના ફિલ્મ અવલોકનો વાંચો તો તમને સમજાશે કે ફિલ્મને કેવી રીતે વાંચી શકાય !

 

ફિલ્મનું પણ એક શાસ્ત્ર છે. એની જાણકારી વગર, તમે ફિલ્મનો આસ્વાદ ના માણી શકો.સામાન્ય પ્રેક્ષક એક્ટર,એક્ટ્રેસ, ડાયરેક્ટર કે સંગીતકારના નામ યાદ રાખે પણ નિરીક્ષક કે વિવેચનકાર તો લેખક, કેમેરામેન, એડીટર, ડાન્સ ડાયરેક્ટર,કોસ્ચ્યુમ ડિઝાઇનર ના નામ પણ ધ્યાનથી જુએ.

 

હમણાં હું ફિલ્મ ‘સંજુ’ જોવા  એ એમ સી થિયેટરમાં ગયેલો. ફિલ્મ પુરી થતાં જ, છેલ્લે સંજય દત્ત અને રણવીર કપુર કોરસમાં એક ગીત ગાય છે અને ડાન્સ કરે છે.-‘ બાબા બોલતા હૈ, બસ હો ગયા’, સાથે કલાકારોના નામ અને પાત્રાલેખનની વિગતો પણ દર્શાવાતી હતી ત્યારે, મારી બાજુમાં બેઠેલું એક આખુ કુટુંબ-પતિ, પત્ની, ત્રણ બાળકો- ઉભા થઈ ગયા અને મારી આગળ જ આવીને ઉભા રહી ગયા-સીડીના પગથિયા પાસે.

 

હું એટલો ઇરીટેટ થઈ ગયો કે બુમ પાડી ઉઠ્યો-એ ય ચુન્નીલાલ, અમને તો જોવા દો.’ ( અલબત્ત, હું ચુન્નીલાલ શબ્દ નહોતો બોલ્યો પણ એને ભળતી ગાળ બોલેલો- મારી આદત પ્રમાણે ) . એ ફેમિલીમેન ‘સોરી’ કહીને, સીડી ઉતરી ગયા.  ગીત પુરૂ થયા પછી હું બહાર નીકળ્યો ત્યારે પેલા લોકો લડવા માટે ઉભા હતા. મેં પણ એમને સોરી કહ્યું અને એ લોકો મારી ભાવના સમજી શક્યા.

 

કહેવાનું તાત્પર્ય એટલું જ છે કે લોકો થોડી ધીરજ રાખ્યા વગર, ફિલ્મ પુરી જોતા જ નથી હોતા.તમે ટાઇલ્સ ના વાંચો તો તમને અમુક કલાકારોના રોલમાં કોણ હતા એ જાણવા જ ન મળે. સંજયના મિત્ર કમલેશના રોલમાં વીકી કૌશલ હતો અને માન્યતાના રોલમાં દિયા મિરઝા કે રૂબી તરીકે સોનલ કપુર હતી.

 

ફિલ્મ સંજુ અંગે ઘણું લખાઇ ગયું છે. એટલે મારે એ અંગે ચર્ચામાં ઉતરવું નથી. પણ મને તો ફિલ્મ બહુ જ ગમી.  બે ત્રણ દ્રશ્યો વખતે તો મારી આંખ ભીની થઈ ગયેલી.

 

પિતાપુત્રનો પ્રેમ..મિત્રતાનો સંબંધ.. મીડીયાના મિર્ચમસાલાને કારણે હેરાન થયેલો સંજુ ( સાચુખોટુ રામ જાણે) , ડ્રગ્સની લતમાં ખુવાર થતો કલાકાર..જેલની કોટડીમાં સબડતો હીરો..ન્યુયોર્કના સુધારગ્રૂહમાંથી ભાગેલા હીરોને બસની ટીકીટ માટે ભીખ માંગતો બતાવ્યો છે એ દ્રષ્ય…  બધુ જ રણવીરકપુરે આંખોના હાવભાવથી અને સંજુની મેનરીઝમ- બોડી લેન્ગ્વેજથી સુંદર રીતે દર્શાવ્યું છે. રણવીરક્પુરે વેરાઈટી ઓફ પેશન્સ આબેહુબ રીતે ચરિતાર્થ કર્યું છે.હું તો એને આ વર્ષનો બેસ્ટ એક્ટરનો એવોર્ડ આપી દઉં.

 

 કેટલાક દ્રશ્યો પર તો ઘણી ચર્ચા થઈ શકે.

 

મારે માટે થિયેટરમાં જઈને ફિલ્મ જોવાની પ્રવૃત્તિ એક ‘રેસ્ટ પ્લેસ’ છે.- વિસામો કહી શકાય. પરદાના પાત્રો સાથે એકરસ થઈને હું હસુ છું, રડું છું. ગુસ્સે થઉં તો મોટેથી ‘ સાલા ચુન્નીલાલ’ જેવી ગાળ પણ બોલીને મારો આક્રોશ કાઢી નાંખું છું. ભંગાર પિક્ચર હોય તો કોમેન્ટ્સ પણ કરી લઉં.

 

ફિલ્મમાં લાર્જર ધેન લાઈફ ડ્રામા હોય અને સાથે રિયાલિટીનો ડોઝ પણ હોય એવી ફિલ્મો મને ગમે છે.

ઘણીવાર હું કોઇ સારી વાર્તા કે નવલકથા વાંચતો હોઉં ત્યારે , લેખકે બે સંવાદો વચ્ચે જે ખામોશી મુકી હોય એનું અર્થઘટન પણ મારુ મન કરી લેતું હોય છે. મને ક્રીયેટીવીટીની ખાલી જગ્યાઓ માં મારા દ્રષ્યો મુકીને, વૈચારીક રીતે જોવાની મજા પડે છે. ‘ત્રિશુલ’ પિક્ચરને મેં મારી રીતે ઘણીવાર મનોમન રી-રાઈટ કરીને કલ્પનામા ભજવ્યું છે. કેટલીક સરસ ફિલ્મોને મેં ફ્લોપ થતી જોઇ છે અને પછી મેં મારી રીતે એમાં કલ્પના ના રંગો પહેરાવીને, જાન ફુંક્યો છે અને એક સંવેદનાના ઝરણાં સાથે કલ્પનામાં, ભજવાતી જોઇ છે. 

 

આ બધી મારી ફેન્ટસી વાંચીને તમને હું ગાંડો લાગતો હોઇશ એની મને ખબર છે.

 

લેકિન હમ ઐસે હિ હય. ક્યા કરેં !

With Love & Regards, 

#####################

Frog plays cell phone game – Billions in change, Manoj Bhargav – Automatic Pizza machine

વિપુલભાઈના આભાર સહિત સ-રસ વાનગી મારા મિત્રો માટે……….

"સુરતી ઉંધીયુ"

.

Frog plays cell phone game

.

Billions in change, Manoj Bhargav

.

Automatic Pizza machine

.

CLICK FOLLOWING LINK FOR AUDIO

माँ-बापकी आंखोमे दो बार आंसू आते है

.

મોટા અક્ષરો વાંચવા માટે નીચેના ફોટા ઉપર ક્લિક કરો

View original post

-ભાગવતપુરાણી ચંદુ મહારાજ-

Navin Banker

ભાગવતકારોની મોસમ, અમેરિકામાં આવી ગઈ છે.
-ભાગવતપુરાણી ચંદુ મહારાજ-
*
ઇતી શ્રી. સ્કંદપુરાણે સંવાદે,  ભાગવતપુરાણે, મહા માસે, અમેરીકાના વિવિધ  મંદીરોમાં, ભક્તો અને ભક્તાણીઓ ના લાભાર્થે સંપૂર્ણ કથા આરંભાશે. એકીબેઠકે, શ્રી.ભાગવતજીની કથાનું શ્રવણ કરવાથી, તમારા બધા જ પાપો બળી જશે (અને તમે નવા નવા પાપો કરવા શક્તિમાન થશો ). દાનભેટ ચઢાવી સ્વર્ગ તુલ્ય પુણ્ય પ્રાપ્ત કરવા અને ગુરૂજીના આશીર્વચન લેવા જલ્દી પધારશો.
 
.પૂ. ધ.ધુ.મહારાજ શ્રી ( પરમપુજ્ય ધર્મધુરંધર ) …….ની પધરામણીનો ગગનભેદી શંખનાદ થઈ ચૂક્યો છે. …….દરેક ગ્રોસરી સ્ટોરો અને  દરેક હોટલોના કાઉન્ટરો પર, થ્રી કલરમાં, ગુરૂજીના સુંદર મુખારવિંદના નયનમોહક ચિત્રજી સહિતની આમંત્રણ પત્રિકાઓના બંડલો ગોઠવાઈ ચૂક્યા છે. ગુરૂજીની મેસ્મરાઈઝ કરતી મોહક વાણી અને આકર્ષક વ્યક્તિત્વ તો બેનમુન છે એમાં કોઇ શંકા નથી.
 
અમેરિકાના એન.આર.આઇઓ,
આનંદો..તમારા આત્માના કલ્યાણ-અર્થે, સ્વર્ગમાં તમારે માટે રીઝર્વેશન કરાવનાર, ભાગવત કથાકારો  અમેરિકાના વિવિધ શહેરોમાં, પોતાના લાવલશ્કર સહિત , મે માસથી પધારી રહ્યા છે.
.
ફરી એકવાર કળશયાત્રાઓ…ભાગવત-માહાત્મ્ય…આકાશમાંથી હેલિકોપ્ટર દ્વારા પ્રભુનું ઉતરાણ… હજ્જારો ગુલાબના ફુલોની વર્ષા…એ જ ધ્રુવ ચરિત્ર…એ જ થાંભલામાંથી નરસિંહ અવતાર…શ્રી. કૃષ્ણજન્મ ઉત્સવ…ગિરિરાજ પૂજન…શ્રી. કૃષ્ણ અને રૂકિમણિના વિવાહની ઉજવણી…(એકવાર કૃષ્ણ-રૂકિમણીજીના વિવાહ થયા પછી, આખી કથામાં ક્યારેય, રૂકિમણીનું નામ લેવાશે નહીં અને માત્ર રાધાજી અને કૃષ્ણના અલૌકિક, અદભુત, પ્લેટોનિક પ્રેમના જ ગુણગાન ગવાશે.)  ડાંડીયા રાસ…શ્રી. વ્યાસપૂજન…સુદામા ચરિત્ર અને હોળી….દરરોજ કથા બાદ, સ્વાદિષ્ટ ભોજન… સુમધુર સંગીત સાથે ભક્તાણીઓના ડાન્સ…ગુરૂજીના ચરણસ્પર્શ માટે પડાપડી… અને…ધન્યતા અનુભવતી આપણી શ્રધ્ધાળુ પ્રજા…કાર્યક્રમના પ્રમોટરો તો કથા સાંભળવાને બદલે, દાનપેટીઓ પાસે  દાનની રસીદો લખવા માટે પ્રવૃત્ત થઈ જશે….
.
એન.આર.આઈઓ  ધન્ય ધન્ય થઈ જશે…..
તમે નાસ્તિક હો અને કથાબથામાં ના માનતા હો, તો પણ તમારે કથામાં જવું જ જોઇએ. કારણ કે ક્યાંક એકાદો શબ્દ પણ તમારી ‘ચેતા’ ને ( આ ‘ચેતા’ શબ્દ તમને ના સમજાયો ને ? ) કાંઇ વાંધો નહીં. ઘણાં શબ્દો ના સમજાય તો પણ ચાલે ) કથામાં આવજો. ચાલુ કથાએ, તમને આ શબ્દનો અર્થ તમારા આ, ચંદુ મહારાજ સમજાવશે. અમારો હ્યુસ્ટનનો પરમ મિત્ર મુન્નાભાઇ આ ચંદુના નામને અપભ્રંશ કરીને, પહોળો ઉચ્ચાર કરીને જુદી રીતે બોલે છે. પણ ચંદુને એનું ખોટુ લાગતું નથી. જમીન પર આગળ મુકેલા આસનિયાની પાછળ ગોઠવેલી, સુશોભિત ખુરશીઓની પાછળની હરોળમાં એટલે કે બીજી કે ત્રીજી હરોળમાં ,વચ્ચોવચની કોર્નર સીટ પર આ ચંદુ મહારાજ વિરાજમાન હોય છે જ્યાંથી એ, શરૂઆતના ‘વોર્મ અપ’ ભજનો પર ડોલતી અને ઉછળતી,  જોબ પરથી સીધી જ કથાશ્રવણ કરવા આવેલી, પેન્ટ પહેરેલી ભકતાણીઓના પુષ્ટ નિતંબોનું રસપાન કરતા જોવા મળશે. 
ચંદુ મહારાજ બહુ પાપી માણસ છે. એણે ક્યારેય, સેવા-પુજા, દીવો-ધુપ કે આરતી કર્યા નથી. પણ આ ચંદુ મહારાજના પુર્વજન્મના પુણ્યોને કારણે તેને એક  સંસ્કારી અને પ્રભુ પ્રત્યે આસ્થાવાળી પત્ની મળી છે, જે એને પરાણે કથા સાંભળવા ખેંચી લાવે છે અને એને વિશ્વાસ છે કે કથાશ્રવણના પુણ્યે કરીને આ ચંદુડાના પાપો નાશ પામશે અને એકાદ ચિનગારી એને સુધારી દેશે. આ ચંદુડા જેવા ઘણાં પાપીઓ કથામાં આવે છે અને કથા જેવા પુણ્યસ્થળે પણ નયનતૃપ્તિ અને ક્ષુધાતૃપ્તિ કરી લેતા હોય છે અને પાપના પોટલા બાંધતા હોય છે. હજી કથા સમાપ્ત પણ ના થઈ હોય અને આરતી ચાલતી હોય ત્યાં તો, મંદીરના જે ભાગમાં મહાપ્રસાદની વ્યવસ્થા હોય ત્યાં જઈને લાઇનમાં ઉભા રહી જતા હોય છે. આ ચંદુ મહારાજને કોઇએ એકવાર પુછ્યું કે ભાઇ, તમે તો નાસ્તિક છો તો પછી દર વીક એન્ડ માં, આ  ભોજનના મહાપ્રસાદની લાઇનો લાગે છે ત્યાં કેમ પહોંચી જાવ છો ? તો..એમણે જવાબ આપેલો કે ‘મને મારૂં, અમદાવાદના પાલડી વિસ્તારમાં ચાલતા એક સદાવ્રતની બહાર કે ત્રણ દરવાજા પાસેના ભઠિયારખાના નજીક થતી લાઇનો ને યાદ કરાવતી આ લાઈનો અને ધક્કામુક્કી અને મચ્છી બજાર જેવો કલબલાટ જોઇને મારૂં ઇન્ડીયા યાદ આવી જાય છે એટલે હું અહીં આવું છું.’ પુછનારે એમને બીજો પ્રશ્ન પુછ્યો કે તમે નાસ્તિક છો ? પ્રભુના અસ્તિત્વમાં નથી માનતા ?
તો..તેમણે જવાબ આપેલો કે – ના..રે..ના..પ્ભુમાં મને વિશ્વાસ છે. કોઇ પરમ શક્તિ છે જે આ જગતનું સંચાલન કરે છે.  પણ મને મુર્તિપુજામાં વિશ્વાસ નથી. આટઆટલા દેવ-દેવલાની વાતોમાં મને વિશ્વાસ નથી. હું પણ પ્રભુસ્મરણ કરૂં જ છું. સવારે ઉઠતાંની સાથે અને રાત્રે સૂતી વખતે,
બસ…ભાગવતકથા કે સત્યનારાયણની કથા સાંભળવાથી કે વિષ્ણુસહસ્ત્રના જાપ કરવાથી પાપો બળી જાય છે એવી વાતોમાં મને વિશ્વાસ નથી. મહામૃત્યુંજયના જપ કરવાથી મોતને પાછુ ઠેલી શકાય છે એવી વાતો મને હંબગ લાગે છે. અંધશ્રધ્ધા લાગે છે.
.
તમે તો વર્ષોથી ભાગવતકથાઓ સાંભળતા આવ્યા છો તો તમને કયા ભાગવતકાર શ્રેષ્ઠ લાગ્યા ? એવા પ્રશ્નના જવાબમાં તેમણે  પુજ્ય ડોંગરે મહારાજનું નામ કહેલું. આજના કરોડપતિ કથાકારો અને રીયલ એસ્ટેટમાં  ડોલરોનું રોકાણ કરતા અને કથામાં મથુરા અને વૃંદાવનના ગુણગાન કરતાં, પણ વાસ્તવમાં મુંબઈના આલિશાન એરકન્ડીશન્ડ ફ્લેટોમાં વસતા અને ટોઓટા કે મર્સીડીસ જેવી ગાડીઓમાં ઘુમતા અને ન્યુયોર્ક-શિકાગોની ખેપ મારતા ભાગવતકારો દંભી અને અંધશ્રધ્ધાળુ ઓર્થોડોક્ષ પ્રજાને ઉલ્લુ બનાવનારા ધુતારાઓ લાગે છે.
તો…તમે આવો છો ને ભાગવતકથા સાંભળવા ? મનોરંજન થઈ જશે, યા…ર…

Previous Older Entries

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 1,141 other followers

Please Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 1,141 other followers