ફિલ્મ રિવ્યુ- ઑક્ટોબર

મિત્રો, આપ તો જાણો છો કે હું ફિલ્મ જોતો નથી. પણ રિવ્યુ જરૂર વાંચું છુ. પ્લોટ અને વીકિમાં માહિતી વાંચતો રહું છું. જ્યારે રાજુલબેનનો રિવ્યું વાંચું છું ત્યારે ફિલ્મ જોઈ લીધી હોય એવો સંતોષ થઈ જાય છે.બાકીનું કામ યુ ટ્યૂબ પરનું ટ્રેઇલર કરી દે છે.
જેઓ ફિલ્મો જોતા હોય એવા મારા બ્લોગના મિત્રો માટે આ રિવ્યુ રિબ્લોગ કરું છું.

રાજુલનું મનોજગત

ફિલ્મ રજૂ થતા પહેલા ક્યાંક એની હવા બંધાય, ક્યાંક એને લગતા સમાચાર વહેતા થાય. એવી જ રીતે ફિલ્મ  ‘ઓક્ટોબર ’  રજૂ થઈ એ પહેલા વહેતા સમાચાર વાંચવામાં આવ્યા કે વરૂણ ધવનને આ ફિલ્મ માટે સાઇન કરતાં પહેલા શૂજિત સરકારે એને સવારે ઊઠીને દિવસની શરૂઆત ટેક્નોલૉજીથી શરૂ કરવાના બદલે એની જાતને બહાર દેખાતી કુદરત સાથે કનેક્ટ કરવા કહ્યું હતું. ફિલ્મ જોઇએ ત્યારે ખરેખર સમજાય કે હાથવગી ટેક્નોલૉજીથી બહાર આવીને જરા દૂર નિસર્ગ તરફ મીટ માંડીએ તો ઘણું બધું એવું છે જે આપણને આપણી જાત જોડે પણ કનેક્ટ કરે છે જેનાથી આપણે ખરેખર દૂર થઈ ગયા છીએ. ‘ઓક્ટોબર’ ના સ્પેલિંગમાં લખાતા ઓ ( O )ની જગ્યાએ મુકાયેલા પારિજાતના ફૂલની નજાકત તો ફિલ્મ જોયા પહેલા જ આપણા મન સુધી પહોંચે છે.

વહેલી સવારે ઊઠીને જમીન પર પડેલું પારિજાતનું ખરીને પણ એની સુંદરતા કે સુગંધ મુકતું જાય એમ આ ફિલ્મ પણ ક્યાંક ઊંડે ઊંડે મનને સ્પર્શી જાય એવી લાગણી મુકતી જાય છે જો આપણામાં…

View original post 1,148 more words

Advertisements

ચંદુચાવાલાનું લિવિંગ વિલ

પ્રવીણ શાસ્ત્રી

ચંદુચાવાલાનું લિવિંગ વિલ

 

‘શાસ્ત્રી અંકલ, હું વિદુષીની બોલું છું. સોરી, મેં આપને  ઉંઘમાંથી તો નથી ઉઠાડ્યાને?’

‘ના, ના બેટી, હું જાગું જ છું.’ ખરેખર તો હું ઉંઘતો જ હતો; પણ વિદુષીની કોઈ ખાસ કારણ સિવાય ફોન ના કરે. હું બેઠો થઈ ગયો. ‘બેટી શું વાત છે?’

‘અંકલ, ડેડીને ગઈ કાલે રાત્રે જરા છાતીમાં દુખાવો થયો હતો અને હોસ્પિટલમાં એડમિટ કર્યા છે. અત્યારે એ સ્વસ્થ છે. ચિંતા કરવા જેવું નથી. આપને અને મંગુ અંકલને યાદ કરતા હતા.’

‘હું મંગુ અંકલને લઈને હોસ્પિટલ પહોંચું છું બીજું કંઈ કામકાજ હોય તો કહે’

‘ના અંકલ બીજું કશું જ કામ નથી.’

મેં મારું નિત્યકર્મ પતાવ્યું. તૈયાર થઈને મંગુને ફોન કરવાનો જ હતો અને મંગુ જ મારે ત્યાં આવી  પહોંચ્યો. મારી કોફી બાકી જ હતી. ડંકિન ડોનટમાંથી કોફી અને ડોનટ પતાવીને અમે હોસ્પિટલ પહોંચ્યા.

અમારા ચંદુનો પરિવાર મોટો. એમાં પાછું ચંદુની મોટાઈ પણ ભારે. ચંદુનું શરીર પણ ભારે. એનો સ્પેશિયલ રૂમ ઘરના માણસોથી ચિક્કાર હતો. ફેમિલી એમ જ સમજે કે સ્પેશિયલ રૂમ એટલે ઘરની જેમ જ બધા ભેગા થઈ શકે. નર્સ બિચારી બે ત્રણ વાર સૂચના આપી ગઈ કે માત્ર પેશન્ટ પાસે બે જણાએ રહેવું બીજા બધા બહાર બેસો. હોસ્પિટલના નિયમ પ્રમાણે બે જ  વિઝિટરકાર્ડ મળે પણ આપણા દેશી સ્નેહીઓ તો વટથી જૂદા જૂદા ડિપાર્ટમેન્ટમાંથી રસ્તા કાઢીને પેશન્ટ પાસે પહોંચી જાય. અમારો મંગુ જરા કડક સ્વભાવનો. એણે જ બધાને બહાર કાઢ્યા. વિદુષીની બધાને સમજાવીને ઘેર લઇ આઇ. માત્ર ચંપા અને અમે બે જ રૂમમાં રહ્યા.

અમારો ચંદુ વજનમાં ભારે પણ તંદુરસ્ત. છેલ્લા ત્રીસ પાંત્રીસ વર્ષમાં એને હોસ્પિટલ બેડમાં સુવું પડ્યં ન હતું. આમ તો એ હિમ્મત વાળો પણ ઈન્જેકશનની નીડલથી ખૂબ જ ગભરાય. સોય જોઈને બુમાબુમ કરે. એ અમારા કરતાં નાનો. તો પણ પંચોતેરનો તો ખરો જ. વર્ષમાં એકવાર ફ્લ્યુ શોટ લેવાનો હોય તેમાં પણ ગાળીયા કાઢે; કે ગુલ્લી મારે. એને ડાયાબિટિઝ ખરો પણ એની એને પરવા નહિ. ઘરમાં તો ચંપા કે પુત્રવધૂ વિદુષીની કાળજી અને નજર રાખે પણ બહાર જાય ત્યાં ચંદુને જલસા પડી જાય.

ચંદુ અત્યારે ચેરમાં નિરાંતે બેઠો હતો. આઈવી માંથી સેલાઈન ટપકતું હતું.

‘ચંદુ કેમનું છે? હમણાં આપણા સંદિપ ભંડારીના ફ્યુનરલ હોમમાં વેકેન્સી જ નથી. સાલાયે ધંધામાં એક પણ ફિલ્ડ બાકી નથી રાખ્યું. ફ્યુનરલ હોમમાં ખુબ કમાયો છે. ટ્રાવેલનોયે બિઝનેશ. બોડિ ઈન્ડિયા પણ મોકલે. અને કોઈના અસ્થી ઈન્ડિયા મોકલવા હોય તો તેની પણ વ્યવસ્થા કરી આપે. સંદિપને ફોન કરું?’ મંગુએ ચંદુને પૂછ્યું.

રસ્તામાં અમે અમારા ડોક્ટર ફ્રેન્ડ કેદાર સાથે વાત કરી હતી. એના કહેવા પ્રમાણે ચંદુને હાર્ટ એટેક ન હતો. પણ જે રીતે એણે કંપ્લેન કરી હતી તે પ્રમાણે એને પ્રોટકોલ મુજબ ત્રણ દિવસ માત્ર ઓબ્ઝ્રવેશન હેઠળ રાખવાનો હતો. એન્જીઓગ્રાફી પણ થઈ જ જશે. ડોક્ટર કેદાર રાત્રે જ હોસ્પિટલ ગયો હતો અને કાર્ડિયોલોજિસ્ટ સાથે વાત કરી લીધી હતી. અમને શાંતિ હતી અને ચિંતાનું કંઈ કારણ ન હતું. એટલે મંગુ એને ઊડાવતો હતો.

‘સાસ્ટરી, ટુ અહિયા બેસ અને આ મંગુને બા’ર બેહાડ. સાલો મને ડિપ્રેશન કરાવી ડે એવા લવારા કરે છે. મને તો એમ કે મારા ડક્ટરને કહીને મને આજેને આજે ઘેરે પોંચારવામાં હેલ્પ કરે; પન ટેને બડલે મને ફ્યુનરલહોમ અને ટાંથી ઉપર પોંચારવાની વાટ કરે છે. ડોસ્ટ છે કે ડુશ્મન? મને કંઈ ઠયું નઠી તો પન સાલાઓ એનજીયોગ્રાફી કરવાનું કહે છે. આ ડોક્ટરો સાલા પૈસા કમાવા માટે જાટ જાટના ટેસ્ટ ઠોક્યા કરે છે. મેં ડશમા ઢોરનમાં સંસ્કૃતની એક્ષામ આપેલી તેમાં આવતું ઉટું કે યમ ટો જીવ જ લઈ જાય પણ દાક્ટર વૈદો તો આપનો જીવ ને પૈસા બઢુજ ખંખેરીને લઈ જાય. ટુ ટો બામન છે. એ શ્લોક ટને યાડ હશે.’

મને યાદ હતો. ચંદુની વાત સાચી જ છે.

वैद्यराज नमस्तुभ्यं यमराजसहोदर ।
यमस्तु हरति प्राणान् वैद्यो प्राणान् धनानि च ॥

અમે બધા હસી પડ્યા. ‘ચંપાબેન તમે વાત કરો ચંદુને શું થયું હતું?’

‘રાત્રે જરા વધારે ખવાઈ ગયું હતું. ગેસ થયો હશે બીજું તો શું?’

‘શું ખાધું હતું?’

‘આમ તો ખાસ નવું કશું જ નહિ. ગેસ્ટ હતા એટલે સાદુ જ ભોજન હતું. ઈન્ડિયાથી કેરી આવી હતી એટલે  રસપૂરી, કંદપૂરી, બટાકાવડા, અને સળંગ વાલનું શાક બનાવ્યું હતું. સાંજે પાંચ વાગ્યે મહેમાન સાથે ડિનર લીધું. અમારી વિદુષીની તો એમની ડિશમાં જરા જરા જ પિરસે. અને મહેમાનની હાજરીમાં પણ કહી દે કે બસ ડેડિ આટલું જ. રાત્રે દશ વાગ્યે મ્ને કહે કે મને ભૂખ લાગી છે. હુમ ટીવી જોતી હતી. મે કહ્યું કે ફ્રિઝમાં ઘણું બધું છે. જે જોઈએ તે લઈ લો. મારો જ વાંક. ફ્રિઝમાંનો બધો રસ સાફ. જેટલી કંદપૂરી હતી તે સાફ. હું ભૂલી ગઈ હતી કે અમારા ઘરમાં મહમ્મદ બેગડો છે. ઈન્ડિયામાં લોકોના ફિઝમાં લોક હોય છે. અમારે ત્યાં કમનસીબે અમેરિકામાં લોકવાળા ફ્રિઝ લોકો રાખતાં નથી.’

‘અગ્યાર વાગ્યે કહે મને છાતીમાં દુખે છે. ખબર નથી કે  ગેસ છે કે હાર્ટનો  પ્રોબ્લેમ છે. પછી કહે કે મારા ખભા પણ દુખે છે. ડોક્ટરને ફોન કર્યો. ડોક્ટર કાંઈ ફોન ઉપાડે નહિ. ૯૧૧ને ફોન કરોનો મેસેજ આવે. વિદુષીની કહે કે કશો વાંધો નથી લાગતો પણ ચાન્સ નથી લેવો લેટ્સ કોલ ૯૧૧. એને હોસ્પિટલ લઈ આવ્યા. એં કેદારભાઈને ફોન કર્યો તો એ પણ આવી ગયા. કહ્યું કે કાંઈ ચિંતા કરવા જેવું નથી. પણ કોલેસ્ટરોલ અને ટ્રાઈગ્લિસરાઈડ ઘણું હાઈ છે એટલે આજે એનજીઓગ્રાફી કરવાના છે. એટલે અત્યારે કશું ખાવાનું આપવાનું નથી અને બુમાબુમ કરે છે કે મને ભુખ લાગી છે. હું હાર્ટ એટકથી નથી મરવાનો પણ તમે મરે ભુખે જ મારવાના છે. અહિ તો જેવા હિસ્પિટલમાં એડમિટ કરે એટલે તરત જ આઈવી ચડાવી દે. આમ પણ એની વેઇન પકડાય નહિ અને નિડલ જોઈને નાના છોકરાની નેમ રડે અને બરાડા પાડે. અમને ચંદુની ચંપાવતીએ વિસ્તૃત માહિતી આપી.

મંગુભાઈ, શાસ્ત્રીભાઈ હોસ્પિટલમાં દાખલ થયા ત્યારે લિવિંગ વિલ માંગતા હતા. ઘણા વર્ષ પહેલાં કરાવ્યું હતું પણ અત્યારે એ ક્યાં છે તે પણ ખબર નથી. નવું જ બનાવવાનું છે. હોસ્પિટલમાંથી જ  સિમ્પ્લિફાઈડ વિલ ફોર્મ લઈ આવી છું. એમની સાથે સાથે મારું પણ બનાવી દેવાનું છે. મને ઘણી વાત ખબર નથી જરા સમજાવીને ફોર્મ ભરવામાં હેલ્પ કરોને..’

અમારો મંગુમોટેલ ફોર્મ કાગળીયામાં એક્ષ્પર્ટ. આમતો અમારો ચંદુ પણ ઘડાયલો, પણ ચંપાને પોતાના કરતાં બહારના પારકા પર વધારે વિશ્વાસ. મંગુભાઈ મને જરા વિગત વાર સમજાવજો. વર્ષો પહેલાં તો વકીલે સમજાવ્યા વગર જ ફોર્મ ભરીને અમારી પાસે સહિ ક્રાવી લીધી હતી.’

મંગુએ ચશ્મા ચડાવ્યા.

‘જૂઓ ચંપા આ લિવિંગ વિલને એડવાન્સ ડિરેક્ટિવ પણ કહેવાય છે.’

પેલા શ્લોકની વાત સાચી જ છે. સિક્કાની બે બાજુ છે. માનવીને માટે મૃત્યુ એ નિશ્ચિત છે. ડોકટરો શક્ય એટલી રીતે જીવન લંબાવવાની ફરજ બજાવતા હોય છે. આપણા છોકરાંઓને આપણે ડોક્ટર બનાવીયે છીએ. કારણ કે એ માનવંતો ધંધો છે. એઓ માનવ સેવા પણ કરે છે અને બેન્ક મંદિરમાં લક્ષ્મીદેવી  ની આરાધના પણ કરતા હોય છે. ખરેખર તો મડદાની કક્ષાના માનવને હલન ચલન વગર, મશીનથી હાર્ટ અને ફેસસાં ચાલુ રાખીએ, પથારીમાં પડી રહેલો દેહ સ્વજન માટે પણ દુઃખ્દ બની રહે છે. ચંદુ કહે છે તેમ ડોક્ટરો કે પ્રોફેશન યમરાજના જ બીજા ભાઈ સાબિત થાય છે. પોણોસો સો વર્ષ પહેલાં જ્યારે મેડિકલ પ્રોફેશન અને ટેકનોલોજી આટલી વિકસીત ન હતી ત્યારે આપણાં વૃધ્ધ વડીલો ઘરે જ બે ત્રણ અઠવાડિયાની માંદગી ભોગવી કુદરતી રીતે જ જીવન સંકેલી લેતા. મેડિકલની કઈ ટ્રિટમેન્ટ લેવી કે ન લેવી તે આપણે સોબર, સજાગ અને સ્વસ્થ હોઈએ ત્યારે જ લિવિંગ વિલ બનાવી દેવું જોઈએ.

‘એઈ મંગુ, અમને બઢ્ઢુ ખબર છે. ભાષન કરવાને બડલે જલ્ડી ફોમ ભરીને મને હોસ્પિટલમાંથી બા’ર કાઢ. મારે એન્જીઓ ફેન્જીઓ નથી કરાવવો.’

ચંપા તાડુકી. ‘મિસ્ટર ચંદ્રકાન્ત ચાવાલા તો શું; પણ એના બાપ પણ આજે આ ખાટલામાં હોય તો તેને ઓપરેશન ટેબલ પર ઢકેલીને એન્જીઓગ્રાફી કરીને ચેક કરાવી લઉં. એન્જીઓ કરાવો તો જ ખબર તો પડેને કે મારો ચૂડી ચાંદલો કેટલો ટાઈમ ટકવાનો છે.’

‘મંગુભાઈ તમ તમારે આગળ ચલાવો. ફોર્મમાં પહેલું શું છે?’

‘સીધી સાદી ભાષામામ એમ છે કે જો હું એવી શારીરિક માનસિક સ્થિતિમાં કે અસાધ્ય રોગથી રિબાતો હોઉં કે ફરી પાછા સાજા થવાની કોઈ શક્યતા જ ન હોય તો મારી સારવાર કરતા ડોકટરોને જણાવું છું; કે જીવન લંબાવવાની બધી ટ્રિટમેન્ટ બંધ કરીને એટલી જ Palliative ટ્રિટમેન્ટ આપવી કે જેનાથી મને વેદનામાંથી રાહત રહે. એટલા પૂરતી માત્ર પેઇન મેડિકેશન જ ચાલુ રાખવી. અને  જો છ મહિના કરતાં વધારે જીવવાની આશા ન જ જ હોય તો હોસ્પિટલ અગર ઘરમાંજ Hosspice હેઠળ શાંતિથી જીવન વિસર્જન થવા દેવું’

‘હા મંગુભાઈ એમાં હા નો ટિકડો મારી દો.’ ચંપાએ એપ્રુવ કરી દીધું.

‘મંગુ મારામાં આજની એન્જીયોની ના લખી દે.’ ચંદુએ ફરી ડખો કર્યો.

‘તમે ચૂપ રહો. તમારે શું કરાવવુ અને શું ન કરાવવું એ નક્કી કરવાવાળી હું બેઠી છું. મંગુભાઈ બીજી કઈ મુખ્ય વાત છે?’

‘તમનેકઈ ટ્રિટમેન્ટ નથી જોઈતી. તેનુ લિસ્ટ છે’

‘CPR જોઈએ છે?’

‘મંગુ મારાંમા હા લખજે; પણ એક કંડિશન મૂકવાની કે કોઈ બોલિવુડ-હોલિવુડની એક્ટ્રેસ હોય તો જ CPR આપવું નહિતો મને નિરાંતે ઉપર જવા દેવો.’

‘વાંદરો ડોસો થયો તો પણ ભભડો છૂટતો નથી. મારામાં અને એમનામાં પણ હા લખી દો. ભલે કોઈ કાળીયો પણ એને માઉથ ટુ માઉથ આપી જાય.’ ચંપાઉવાચ.

‘બીજું શું છે?’

‘પેસમેકર મુંકવું પડે તો?

‘એ પણ યસ’

‘લેબ ટેસ્ટ?’

‘હા. એતો જોઈએ જ.’

‘એન્ટિબાયોટિક્સ?’

‘યસ?’

‘ડાયાલિસીસ?’

‘એ કિડનીની કંડિશન પર અને ડોક્ટરની સલાહ પ્રમાણે વિચારીશું.બાકી કેન્સરની બધી જ ટ્રિટમેન્ટમાં ના લખી દેજો. યુવાન હોઈએ તો સારા થવાની શક્યતા પણ મારું અંગત માનવું છે કે અમે બન્ને પંચોતેરની ઉપરા છીએ એટલે છેલ્લા દિવસોમાં દુઃખદ ટ્રિટમેન્ટ લઈને મરવું નથી. ડાયાલિસિસ, કિમો કે રેડિયેશન નથી જોઈતું. પેટમાં ખોરાક માટેની ટ્યૂબ કે વેન્ટિલેટર ટ્યૂબ નથી જોઈતી. તમારા દોસ્તને પણ મંજૂર જ હશે. મરતી વખતે મારા અને તમારા દોસ્તના ગળામાં એક ટિપું ગંગાજળ નાંખજો. આઈવીથી પેઈનમેડિકેશન આપતા હોય તો તમારા ચંદુભાઈની મેડિકેશન પાણીપૂરીના પાણી સાથે મિક્ષકરીને આપજો. આજે ચંપાએ જ ડિસીસન ડિક્લેર કરી દીધું.’

લિવિંગ વિલ ગંભીર વાત છે. પણ ચંપાવતીએ હળવી રીતે બધી વાત કવર કરી દીધી. અમે બન્નેએ સાક્ષી તરીકે સાઈન કરી દીધી. જો કે જરૂરી ન હતું તો પણ, હોસ્પિટલમાં જ એક સોસિયલ સર્વિસિસ હેલ્પ ડિપારટ્મેન્ટમાં નોટરી પબ્લિક હતી તેમની પાસે નોટરાઈઝ પણ કરાવી દીધું. એણે સલાહ આપી કે થોડા થોડા સમયે આ વિલ કે તમારા કોઈ પણ વિલ રિવ્યુ કરતા રહેવું.

એટલામાં ચંદુભાઈને કેટલેબમાં લઈ જવા નર્સ આવી.

‘ચંદુ બેસ્ટ ઓફ લક. તું હાર્ટ ચેક કરાવવા જા, અમે કાફેટરીયામાં પેટપૂજા માટે જઈયે છીએ.’

ચંદુ સ્ટ્રેચર પર બબડતો હતો. કદાચ ભગવાનને પ્રાર્થના કરતો હશે કે મનમાંને મનમાં મંગુને  સુરતી સંભળાવતો હશે એ તો એનો રામ જ જાણે. અમે બહારથી ગમે તે બોલીયે પણ અંદરથી ચિંતા સહિત ચંદુના સૌ સારાવાના જ થાય તેને માટે પ્રાર્થના કરતાં હતાં. ચંદુ હવે યુવાન ન હતો. એને ડાયાબિટિઝ હતો. અને ફેટથી ફૂલેલો હતો. ખાવાની વાતમાં કોલેસ્ટરોલથી ભરેલો પાક્કો સુરતી હતો. એટલે જ અત્યારે માત્ર ગેસ નું કારણ હોય પણ એની જીવન શૈલી બદલાવવા ટેસ્ટ જરૂરી હતો..

“તિરંગા” અપ્રિલ ૨૦૧૮ માટેનો લેખ

પાણી પુરી – પાણી પુરી. મોમાંઆવે પાણી.

 

સૌજન્યઃ I am Gujarat

https://www.iamgujarat.com/celebrating-gujarat/food/know-11-different-names-of-your-favorite-panipuri-59792/

પાણીપુરીના દિવાના હશો તો પણ આ વાત નહીં જાણતા હોવ

Published:

1/12બીજા રાજ્યોમાં જાવ તો ઉપયોગી બનશે

પાણીપુરીનું નામ પડતાં જ મોઢામાં પાણી ન આવે તેવું કોઈ ભાગ્યે જ તમને જોવા મળશે. જોકે, જુદી-જુદી ફ્લેવરની પકોડી ખાવાના શોખીનોને તેના 11 અલગ-અલગ નામોની ખબર નહીં જ હોય. તો આગળ ક્લિક કરો અને જાણો કે પકોડી બીજા પણ કયા-કયા નામે ઓળખાય છે.

2/12પાણીપુરી

દેશના મોટાભાગના હિસસામાં તેમજ દુનિયામાં પણ તેનું મોસ્ટ પોપ્યુલર નામ છે પાણીપુરી. મહારાષ્ટ્ર, ગુજરાત, મધ્ય પ્રદેશ, કર્ણાટક, તમિળનાડુ અને નેપાળમાં પણ તેને પાણીપુરીના નામે જ ઓળખવામાં આવે છે. જોકે, તેનું નામ ભલે કોમન હોય, પરંતુ તેનો ટેસ્ટ અલગ-અલગ હોય છે. મુંબઈમાં રગડાવાળી પાણીપુરી મળે છે, જ્યારે એમપીમાં મીઠી આમલીની ચટણીની પાણીપુરી પળે છે અને તેમાં રગડો ઉમેરાય છે. ગુજરાતમાં પણ રગડા ઉપરાંત ચણાની અને ક્યાંક તો બાફેલા મગની પણ પાણીપુરી મળે છે. બેંગલોરમાં તેમાં ડુંગળી પણ ઉમેરવામાં આવે છે.

3/12પુચકા

પૂર્વ ભારતમાં (પશ્ચિમ બંગાળ અને આસામ)માં પણ પાણીપુરી ખવાય છે અને ત્યાં તેને પુચકાના નામે ઓળખવામાં આવે છે. બાંગ્લાદેશમાં પણ તે આ જ નામે ઓળખાય છે. જોકે, ટેસ્ટ અને કન્ટેન્ટમાં પુચકા પાણીપુરીથી થોડા અલગ છે. તેમાં બાફેલા ચણા અને બાફેલા બટાકા હોય છે તેની ચટણી તીખી હોય છે, પાણી પણ તમતમતું હોય છે. તેની સાઈઝ પણ મોટી હોય છે અને રંગ ડાર્ક હોય છે. બિહાર અને ઝારખંડમાં પણ તેને પુચકાના નામે જ ઓળખવામાં આવે છે.

4/12ગોલગપ્પા

ઉત્તર ભારતમાં પાણીપુરીને ગોલગપ્પાના નામે ઓળખવામાં આવે છે. હરિયાણા સિવાય ઉત્તર ભારતના મોટાભાગના વિસ્તારમાં પાણીપુરીને ગોલગપ્પા કહેવાય છે. તેનો ટેસ્ટ અને ફ્લેવર આપણી પાણીપુરી જેવો જ હોય છે. મહારાષ્ટ્ર અને મુંબઈમાં જેમ વડાપાંઉ પોપ્યુલર છે તેમ નોર્થમાં ગોલગપ્પા પોપ્યુલર છે અને તેની દુકાન કે ખૂમચામાં કાયમ તમને લાઈન જોવા મળે જ. ગોલગપ્પા રગડાના, બટાકાના કે પછી ચણાના હોઈ શકે. તેનાં પાણીમાં મિન્ટ અને ઢગલાબંધ મસાલા હોય છે. તેની પુરી પણ એકદમ ગોળ નથી હોતી.

5/12પકોડી

ગુજરાતમાં પાણીપુરી ઉપરાંત પકોડી પણ તેનું જાણીતું નામ છે. તમને જાણીને નવાઈ લાગશે કે, ગુજરાત સિવાય આ નામ ભારતમાં ક્યાંય ઉપયોગમાં નથી લેવાતું. કેટલીક જગ્યાએ પકોડીમાં સેવ પણ નખાય છે. અમદાવાદીઓને તો લૉગાર્ડન પાસે મળતી જાત-ભાતની પકોડીઓનો સારી રીતે પરિચય હશે અને વર્ષો પહેલા પણ તેને ખાધી હશે તો પણ તેનો ટેસ્ટ હજુય તેમને યાદ હશે. તેમાંય તમતમતાં પાણી સાથે પકોડી ખાવાની તો મજા જ કંઈક ઓર છે.. આવી ગયુંને મોઢામાં પાણી?

6/12પાની કે પતાશે

આપણે ત્યાં પતાસા એટલે સાકરના પતાસા. પરંતુ, હરિયાણાના કેટલાક ભાગમાં પકોડીને પાની કે પતાશે તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. જોકે, તેનો ટેસ્ટ મોટાભાગે આપણી પકોડી જેવો જ હોય છે.

7/12પતાશી

પાણીપુરીનું જ બીજું એક નામ છે પતાશી. રાજસ્થાન અિને ઉત્તર પ્રદેશના કેટલાક ભાગોમાં તેને આ નામે ઓળખવામાં આવે છે. તેમાંય લખનૌમાં તો તેને પાની કે બતાશે તરીકે ઓળખવામાં આવે છે અને ક્યાંક તેના પાંચ ટાઈપના પાણી પણ મળે છે, જેને પાંચ સ્વાદ કે બતાશે કહવાય છે. તેનું પાણી મોટાભાગે સૂકી કેરીમાંથી બનાવવામાં આવે છે.

8/12ગુપચુપ

પકોડીનું એક નામ ગુપચુપ પણ છે. ઓડિશા, સાઉથ ઝારખંડ, છત્તિસગઢ, હૈદરાબાદ અને તેલંગણામાં તેને ગુપચુપ કહેવાય છે. તેનું નામ ગુપચુપ કેમ પડ્યું તેની કહાની પણ પાછી રસપ્રદ છે. તેને ખાઓ ત્યારે મોઢામાં પૂરી તૂટે છે અને આખા મોઢામાં પાણી ફેલાઈ જાય છે અને તેને ચાવતી વખતે ગુચપુચ એવો અવાજ આવે છે. જેના કારણે તેને ગુપચુપ કહેવાય છે. મોટાભાગે તેને બાફેલા ચણાથી બનાવાય છે. તેમાં ડુંગળી પણ ક્યારેક એડ કરાય છે.

9/12ફુલકી

ગુજરાતમાં રોટલીને ક્યારેક ફૂલકા પણ કહેવાય છે, ત્યારે પાણીપુરીને પૂર્વીય યુપી અને નેપાળના કેટલાક ભાગમાં ફુલકી તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. તેનું નામ ભલે અલગ હોય, પરંતુ ટેસ્ટ અને બનાવવાની રીત તો પાણીપુરી જેવી જ હોય છે.

10/12ટિક્કી

મધ્યપ્રદેશના હોશંગાબાદ જિલ્લામાં પાણીપુરીને ટિક્કી તરીકે ઓળખાય છે. જ્યારે બાકીની આખી દુનિયામાં ટિક્કી એટલે આલુ ટિક્કી. ટિક્કી એટલે યમી પૂરી.. જેમાં બાફેલા બટાકાનો મસાલો હોય છે અને તેને ટેસ્ટી પાણીથી ભરીને પીરસવામાં આવે છે.

11/12પડાકા

પાણીપુરીનું એક નામ પડાકા પણ છે. જે અલીગઢ એટલે કે, ઉત્તર પ્રદેશમાં ખાસ્સું પ્રચલિત છે. તેનો ટેસ્ટ પણ આપણી પકોડી જેવો જ હોય છે.

12/12વોટર બોલ્સ

અંગ્રેજો ભારતમાં આવ્યા ત્યારે પાણીપુરીને અંગ્રેજીમાં શું કહેવું તે તેમને ખાસ સમજાયું નહીં. માટે જ તેમણે તેને વોટર બોલ્સ કહેવાનું શરૂ કરી દીધું હતું.

“સજા યે મૌત”

“સજા યે મૌત”

ઋચા

Photo Credit: Google Image

.

‘ઋચા, ગુડ ન્યુઝ. તારો પેરોલ ગ્રાન્ટ થઈ ગયો છે. આવતી કાલે સવારે તું તારે ઘેર જશે. જો બેટી દરેક જીંદગી પ્રભુએ આપી છે. ઉતાવળ અને ગુસ્સામાં આવીને કોઈનું જીવન સમાપ્ત કરવું એ યોગ્ય નથી. ભગવાને આપણને એ અધિકાર આપ્યો નથી. નાદાનિયતમાં તેં  બે જીવનનો અકાળે અંત આણ્યો અને તારી જિંદગીના કિમતી ત્રણ વર્ષો બરબાદ કરી દીધા. તું નશીબદાર છે કે આવતી કાલે તું ઘેર જઈ રહી છે.  તને તો ખબર છે કે સેસન્સકોર્ટમાં પ્રોસિક્યુટરે તો તને  ફાંસીએ લટકાવવાની વાત કરી હતી. એડલ્ટ તરીકે આજીવન કેદમાં ફેરવાઈ. ભગવાનનો પાડ માન કે તારો કેસ હાઈકોર્ટે જુવેનાઈલમાં ફેરવ્યો અને તું બચી ગઈ. કાલે તને સુચના મળી જશે કે તું ભલે ઘેર જઈ શકશે પણ સંપૂર્ણ પણે મુક્ત તો નથી જ. તારા રિસ્ટ્રીકશન્સના પેપર્સ તને અને તારા પેરન્ટ્સને મળી જશે. બી ગુડ યંગ લેડી. ગોડ બ્લેસ યુ.’

જેલ સુપ્રીન્ટેન્ડટે ઋચાના માથાપર  હાથ ફેરવતા કહ્યું. સાડા ત્રણ વર્ષ દરમ્યાન ઋચા આવા બોધપાઠ અનેક વખત સાંભળી ચૂકી હતી. એ સમજતી હતી, પણ એણે જે કર્યું હતું એને માટે કોઈ વસવસો કે રંજ ન હતો.

સાડા ત્રણ વર્ષ પહેલાં સત્તર વર્ષની ઋચાને સેસન્સ કોર્ટે ડબલ મર્ડર માટે એડલ્ટ તરીકે આજીવન કેદની સજા ફરમાવી હતી જે હાઈકોર્ટે કેન્સલ કરી સગીર ગણીને એની સજા ચાર વર્ષની જુવેનાઇલ રિહેબમાં ફેરવી હતી.

ઋચા એની જેલ સેલમાં ગઈ. બેડમાં પડી સિલિંગને તાકતી રહી. આજની રાત ચાર દિવાલની છેલ્લી રાત હતી. કાલે સવારે આઠ વાગ્યે પપ્પા મમ્મી અને દીદી મને લેવા આવશે. પપ્પા મમ્મીની હાજરીમાં ફરી એકવાર કાઉન્સિલર સાઈકોલોજીસ્ટ એકનું એક લેક્ચર આપશે. હિંસા ખોટી છે. કાયદો હાથમાં ન લેવો જોઈએ. કાયદો અને ન્યાય પર વિશ્વાસ રાખવો જ જોઈએ. વિગેરે વિગેરે. હાહાહા. જે સાડા ત્રણ વર્ષ પહેલાં કર્યું તે જ આજે કરવું પડે તો જરૂર કરીશ. પણ મેડમ આગળ તો નીચી મૂંડીએ પાઠ સ્વીકારવા જ રહ્યા.

………એ દિવસ પણ ભૂલ્યો ભૂલાય એવો ન હતો.

તે દિવસે દીદી કોલેજથી આવીને મમ્મી પાસે ખૂબ રડી હતી. ‘કાળીયો મારી પાછળ પડ્યો છે. રોજ કોલેજ આગળ આવીને મને હેરાન કરે છે. સાથેના ગુંડાઓ મને ભાભી તરીકે બુમ પાડે છે. આજે હું અમર સાથે અમારી કોલેજ કેન્ટિનમાં નાસ્તો કરતી હતી ત્યારે કાળીયા એ આવીને અમરને ખૂબ માર માર્યો અને મારી સાથે સંબંધ રાખશે તો મારી નાંખવાની ધમકી આપી હતી.’

ઋચાની દીદી એટલે મિસ યુનિવર્સિટી ઉર્વશી કે ઉર્વી. રતનલાલ ઝવેરીના બે પુત્રી રત્નો. મોટી ઉર્વશી અને નાની ઋચા. સાક્ષાત અપ્સરાસમી સૌદર્ય સુંદરી ઉર્વશી, એ કોલેજનું ગૌરવ ગણાતી હતી. પિતાના ઝ્વેરાતની એડવર્ટાઈઝિમ્ગની મોડેલ  ઉપરાંત ઉર્વીને ગાર્મેન્ટ ઈન્ડ્સ્ટ્રીની મોડેલ તરીકે પણ કોન્ટ્રાક્ટ મળતા હતા. નાની ઋચા હાઈસ્કુલમાં ભણતી હતી.

અમર ઉર્વશીનો બાળપણનો અને સાથે જ ભણતો દોસ્ત હતો. સીધોસાદો, સામાન્ય ઘરનો અમર, મોટો થતાં કોલેજમાં ઉર્વીનો બોયફ્રેન્ડ બની ચૂક્યો હતો. મધ્યમ વર્ગનો હતો. પપ્પા રતનલાલને ખબર ન હતી કે ઉર્વી એક સામાન્ય કક્ષાના બાપના દીકરાના પ્રેમમાં પાગલ હતી. મમ્મીને દીકરીની પસંદ ખબર હતી. અમર સંસ્કારી યુવાન હતો. અવાર નવાર ઉર્વીને ત્યાં આવતો પણ હતો. મમ્મી સમજુ હતી. ભલે આર્થિક સમાનતા ન હોય પણ સંસ્કાર અને પ્રેમ હોવો જોઈએ. અમર અને ઉર્વીના સંબંધને મમ્મીના મૂક આશીર્વાદ મળી ચૂક્યા હતા. પપ્પા તો એની દીકરીઓને કોઈ સમૃદ્ધ અને વગદાર કુટુંબમાં પરણાવવાની વાતો કર્યા કરતા હતા. મમ્મીએ દીદીને સાંત્વન આપ્યું હતું કે પહેલાં તું ભણી લે સમય આવ્યે હું પપ્પાને સમજાવી દઈશ.

આ કાળીયો રોજ જ ઉર્વીને સતાવતો રહ્યો હતો. સ્ટુડન્ટથી ભરચક કેન્ટીનમાં કાળિયાએ અમરને માર્યો પણ કોઈ એનો બચાવ કરવા આગળ આવ્યું નહી. બે મહિના પછી દીદી અમર સાથે ડેઇટ પર ગઈ હતી. અમર દીદીને ઘરે મૂકી પોતાને ઘેર જતો હતો. રાતનો સમય હતો. કોઈ ટ્રક એની બાઈકને ટક્કર મારીને નાસી છૂટી હતી. અમર એક્સીડન્ટમાં મરી ગયો હતો. માત્ર દીદી જ નહી મમ્મી અને ઋચા પોતે પણ ખૂબ રડી હતી. દુનિયા માટે, ન્યુઝ પેપર માટે એક કોલમના એક્સિડન્ટના સમાચાર માત્ર હતા. હીટ અને રનમાં કોઈ પકડાયું ન હતું. દીદીને શંકા હતી કે આ કાળીયાનું જ કામ છે. પણ એ પુરાવા વગરની શંકાનો શો અર્થ?

કાળીયો એટલે ધારાસભ્ય અભયસિંહનો કુપુત્ર ચિરંજીવ. રંગમાં તદ્દન આફ્રિકન જેવો કાળો. યુવા જગતમાં ‘કાળીયો કાળ’ તરીકે જાણીતો હતો.  ગુંડાગીરીમાં “ભાઈલોગ” જેવો. અનેક છોકરીઓને સતાવતો. પછી રૂપસુંદરી ઉર્વશી પર નજર પડી. બસ એની પાછળ ભમવા લાગ્યો. કોલેજમાં ભણતો ન હતો પણ કોલેજ નજીક ભટક્યા કરતો હતો. છોકરાઓ પર એનો ધાક ઘણો હતો. એની ગુંડાગીરીથી કોલેજનાના સત્તાવાળા પણ ગભરાતા. ચૂટણી સમયે બાપની સામે ઉભેલાના ઉમેદવારના સપોર્ટરની મારપીટ કરતો.

અમરના મૃત્યુ પછી થોડા સમય સુધી ચિરંજીવ કોલેજ નજીક ફરક્યો ન હતો. ઉર્વશી ડિપ્રેશનમાં સરી ગઈ હતી. છેલ્લા વર્ષની પરીક્ષા પણ આપી શકી નહિ. આમ તો પપ્પાને તો એમ કે દીકરી બિમાર છે. ભલે પરીક્ષા ના આપે. આવતે વર્ષે આપશે. બિચારા પપ્પાને દીકરીઓ પાસે બેસીને વાતો કરવાનો સમયજ ન  હતો.

ધારાસભ્ય અભયસિંહ સાથે રતનલાલને વ્યાવહારિક સંબંધો હતા; બલ્કે બિઝનેશને કારણે રાખવા પડતા હતા. ભય વિના પ્રિતી નહિનો ઘાટ હતો. ઈલેક્શન સમયે ચૂંટણી ફંડમાં સારી જેવી રકમ આપવી પડતી હતી. બદલામાં રતનલાલનું સરકારી કામકાજ અભયસિંહની કૃપાથી સરળ થઈ જતું

ઝવેરાતના વેપારી રતનલાલ પર ઈન્કમટેક્ષની નવી તપાસ ચાલતી હતી. અભયસિંહે પતાવી આપવાની ખાસ વાતચીત કરવા ચાર અઠવાડિયા પહેલાં જ રતનલાલ ઝવેરીને મળવા બોલાવ્યા હતા. ઝવેરી ઈન્કમટેક્ષના સાચાખોટા સકંજામાં તો હતા જ. તેમાં અભયસિંહે ધડાકો કર્યો કે તમારા પર પચ્ચીસ કરોડની દાણચોરીના ઝવેરાતનો પણ કેસ થવાની શક્યતા છે. સીધા જ જેલમાં જવાય એવા આંધણ છે પણ ચિંતા નહિ. હું બેઠો છું ત્યાં સુધી આપને કશું નહિ થાય. આ વાત પછી બીજે જ દિવસે ઈન્કમટેક્ષની ફોજે એમને ત્યાં ધર અને શો રૂમપર રેડ પાડી હતી. આમ તેમ શોધ ખોળનો દેખાવ થયો અને ઈન્સ્પેક્ટરે કહ્યું ‘શેઠજી કશું ગભરાવા જેવું નથી. આપના પર અભયસિંહજીની કૃપા છે એટલે અમારે કશું કરવાનું રહેતું જ નથી. આજે રાત્રે મિસિસ સાથે સાહેબને મળવા જઈ આવજો.’

અભયસિંહને ત્યાં ઝવેરી દંપતિનો સારો જેવો આદર સત્કાર થયો હતો. છૂટાં પડતાં પહેલાં અભયસિંહે નમ્ર ભાષામાં જાણે ભીખ માંગતા હોય એમ કહ્યું ‘શેઠજી આપને ત્યાંનું એક રત્ન ઉર્વશીની હું મારા દીકરા માટે ભિક્ષા માંગું છું. મારો ચિરંજીવ અને આપની પુત્રી એકબીજાના પ્રેમમાં છે. દીકરી તો સંસ્કારી છે એ આપને કહી શકતી નથી પણ મને ખબર પડી છે. આપને આ સંબંધ બંધાય તેમાં વાંધો તો નથીને? આવતા ઈલેક્શનમાં ચિરંજીવને પણ ટિકિટ મળવાની છે.

રતનલાલ તો ખૂશ થઈ ગયા હતા પણ એમની પત્નીને તો ઉર્વી અને કાળીયાના પ્રેમની જુઠ્ઠી વાત સાંભળતા ચક્કર આવી ગયા. ઋચાની મમ્મીએ ઘેર આવી રતનલાલને કાળીયાની ગુંડાગીરી અને ઉર્વીના પ્રેમી અમરની વાત કરી આ સંબંધનો વિરોધ કર્યો. પણ બાપ વેપારી હતા. પોલિટિશીયન જમાઈ મળે તો ઘણાં ફાયદા થાય એવું સમજતા હતા. અને હવે ક્યાં અમર છે? જે થયું તે સારૂં જ થયું.

અમરના મૃત્યુ પછી ઋચાની દીદી ઉર્વી ડિપ્રેશનમાં શૂન્યમનસ્ક થઈ ગઈ હતી. એકવાર કોઈ ઝેરી દવા પીવાની કોશીશ પણ કરી હતી પણ ડોક્ટરોએ એને બચાવી લીધી હતી. ઉર્વીનું બોલવાનું બંધ થઈ ગયું.  મમ્મીએ પપ્પાને સમજાવવા ઘણી કોશીષ કરી પણ ઉગ્ર સ્વભાવના રતનલાલ સમજી શક્યા નહિ. એમણે તો માની લીધું કે દીકરી કાંઈ બોલતી નથી એટલે એની તો મંજુરી જ છે.

સગાઈ વિધી થઈ ગઈ. ચિરંજીવ દર બે દિવસે આવતો અને ઉર્વીની સાથે બેસતો. દીદી એની વાતો સાંભળતી કે સમજતી હતી કે કેમ તે શંકા હતી. એની છેડછાડ કરતો. એણે ચિરંજીવનો પ્રતિકાર પણ નહોતો કર્યો. બે વાર એને કારમાં ફરવા લઈ ગયો હતો. ઉર્વી ઘરે આવીને રડી હતી. કાળીયાએ લગ્ન પહેલાં જ એને લૂંટી લીધી હતી. દીદી તો હરતું ફરતું એક મડદું જ બની ગઈ હતી. એને જે કંઈ કહેવામાં આવે તે રોબોટની જેમ કર્યા કરતી. જાણે એને પોતાને ખબર ન હતી કે શું થઈ રહ્યું છે.

નાની ઋચા સમજતી હતી. તેણે ઉર્વીને કહ્યું પણ હતું, ‘દીદી તું કશે ભાગી જા. આ લોકોતો રાક્ષસ છે. તને ચૂસી રહ્યા છે. પપ્પાને બ્લેક મેઇલ કરી રહ્યા છે. પપ્પાને બિઝનેશ સિવાય બીજું કાંઈ દેખાતું જ નથી. તું ભાગ.’ પણ દીદીને કંઈ સમજાયું જ નહિ.

લગ્નના દિવસો પાસે આવતા ગયા. ચિરંજીવ રોજ આવવા માંડ્યો. પપ્પા મમ્મી સાથે એનો વ્યવહાર સુધર્યો હતો. એક સજ્જન તરીકેની છાપ ઉભી કરતો હતો. એકવાર મમ્મી ઘરે ન હતી. દીદીની હાજરીમાં જ એક વાર ઋચાનો હાથ પકડી એની પાસે બેસાડી. મારી આધી ઘરવાલી કહીને ઋચાના શરીર સાથે ચેડા કરવાની કોશીશ કરી. તે હાથ છોડાવી દૂર જઈને બેઠી. દીદીએ જોયું પણ એ કશું બોલી શકી નહિ.

ઋચા વિતેલા દિવસો અને ધટનાઓએ યાદ કરતી હતી. આવતી કાલે એને પણ મમ્મીના હાથનું ખાવાનું મળશે. હવે તો ધીમે ધીમે દીદી પણ સ્વસ્થ થઈ ગઈ હતી. દીદીએ ત્રણ વર્ષ સાઈકોથેરાપી લીધી હતી. ઋચા ખૂશ હતી. ફરી અતિતચક્ર ચાલુ થયું.

ઋચા મનોમન તે દિવસને યાદ કરી હસતી હતી. બે સફેદ બદમાશોને ગણત્રી પૂર્વક હજાર માણસોની જાજરીમાં ફૂંકી માર્યા હતા.

માત્ર શહેર કે રાજ્ય જ નહિ પણ આખો દેશ આ સમાચારથી સ્તબ્ધ થઈ ગયો હતો. ધારાસભ્ય અભયસિંહના પુત્ર ચિરંજીવના લગ્નમાં ચિરંજીવ અને એના પિતાની હજાર માનવોની હાજરી વચ્ચે હત્યા કરી હતી. પાંચ મિનિટ માટે તો રઘવાટમાં કોઈને કશી સમજ નહિ પડી ન હતી. એક ટીવીએ તો જાહેર પણ કરી દીધું હતું કે કાશ્મિરી જેહાદીઓનો આતંકવાદી હુમલો. લગ્નના પાર્ટિપ્લોટમાં રઘવાટ, ઘમાચકડી મચી ગઈ હતી. પણ પાંચ મિનિટ પછી સમાચાર બદલાયા. શહેરના પ્રતિષ્ઠીત રતનલાલ ઝવેરીની પુત્રી ઉર્વશીના લગ્ન સમારંભમાં, સત્તર વર્ષીય પુત્રી ઋચાએ બાપ દીકરાને ઊડાવી દીધા. બિચારી ઉર્વશી તો મ્હાયરામાં ધ્રૂજતી હતી. પિતા રતનલાલ ઝવેરી તો મહેમાનોની આગતા સ્વાગતામાં રોકાયલા હતા. એને સમજ જ ન પડી કે શું થઈ રહ્યું છે.

પાર્ટી પ્લોટ ખાલી થઈ ગયો હતો. બાપ દીકરાની લાશો ઑટોપ્સી માટે લઈ જવાઈ હતી.

એને ખાત્રી હતી કે એને કશું થવાનું નથી. કારણકે પોતે હજુ સગીર છે. એ પકડાય તો પણ એને ભારે સજા થવાની નથી. પણ એકદમ સામાજિક હવા બદલાઈ ગઈ. તાજેતરમાં સોળ વર્ષની ઉપરના દરેક ગુનેગારો માટે પુખ્ત ઉમરની જેમ જ કેસ ચલાવવાની માંગ હતી અને ઋચા પર એડલ્ટ તરીકે જ કેસ ચલાવાયો પણ હતો. ઋચા હારી ગઈ હતી.  એની ગણત્રી ખોટી પડી અને ડબલ મર્ડર માટે જન્મટીપની સજા પણ થઈ હતી. ખૂબ રડી. ધ્રૂજી ઉઠી. સદભાગ્યે પાછળથી સ્પેશીયલ જુવેનાઈલ પ્રોટેકશન અને ડિફેન્સ એટર્ની સરોજ શાહે હાઈકોર્ટમાં તે કેશને જુવેનાઈલ કોર્ટમાં ફેરવી ચાર વર્ષની રિહેબમાં ફેરવી હતી. રૂચાએ તો ગુનો કબુલી જ દીધો હતો; ક્રોસ એક્ઝામિનેશનમાં ઋચાના  જણાવ્યા મુજબ હકીકત આ પ્રમાણે હતી.

લગ્નના બે દિવસ પહેલાં રતનલાલને આંગણે સરકારી કાર આવીને ઉભી રહી. ડ્રાઈવરે કહ્યું કે ચિરંજીવ સાહેબે ઉર્વીને સાડીની પસંદગી કરવા માટે બોલાવી છે. ઉર્વી ડ્રાયવર સાથે સાસરે પહોંચી. બે કલાકમાં પાછી ફરી. લગ્નની સવારે ઉર્વીના મહેંદી વાળા હાથમાં ગન હતી. પોતાને લમણે તાકી અને ટ્રિગર દબાવવા જતી હતી ત્યાં ઋચાએ આવીને, થપ્પડ મારીને ગન પાડી નાંખી.

‘ઋચી મને મરવા દે.’

‘સારુ દીદી મરી જા, પણ કહેતી જા કેમ? પણ દીદી મને કહેતો ખરી શું થયું? અહિં મરવાને બદલે મ્હાયરામાં મરજે ફેમસ થઈ જશે ’

‘મને પરમ દિવસે કાળીયાએ બોલાવી હતી. હું ગઈ ત્યારે કાળીયો તો એની મા સાથે કોઈ કામે ગયો હતો. એ બન્નેની ગેરહાજરીમાં એના બાપે જ મને બોલાવી હતી. એણે મને પેટ ભરીને ચૂંથી નાંખી. હું લાચાર હતી. બસ જવે જીવવાની હામ નથી. પ્લીઝ આ વાત મારે કોઈને કહેવી નથી. મારે મરવું જ છે.’

‘જો મરવું હોય તો માહ્યરામાં બેસીને મરજે. હમણાં નહિ. હું તને મદદ કરીશ.’ ઋચા ગન લઈને બીજા રૂમમાં ચાલી ગઈ. વરઘોડો આવ્યો. માંડવે દુલ્હો પોંખાયો. અને કાળીયો માંહ્યરામાં ગોઠવાયો. પાર્ટિપ્લોટ પર મોટો શામિયાણો નામાંકિત માણસોથી ઉભરાતો હતો. ધારાસભ્યના પુત્રના લગ્ન. અને એ પણ નાની ઉમ્મરનો ભાવી ધારાસભ્ય, ઘણાં પ્રધાનો પણ આશીર્વાદ આપવા આવ્યાં હતાં. વિરોધ પક્ષના આગેવાનો પણ હાજર હતા. પુરોહિતો કન્યા પધરાવો સાવધાન ના મંત્રો ભણતા હતા. મામાઓ પાલખીમાં ઉર્વીને લઈ આવ્યા. નાની બહેન ઋચા પાલખીની સાથે જ હતી. ઉર્વી ખુરશી પર બેઠી. વરકન્યા વચ્ચે અંતર પટ હતું. મંગળાષ્ટકો ગવાતા હતાં. દુલ્હાની બાજુમાંન પિતા અભયસિંહ અને એની પત્ની ઉભા હતા. બસ એ જ સમયે ઋચાએ ખુબ જ સ્વસ્થતાથી  માહ્યરામાં બેઠેલા જીજાજી અને એના પિતા અભયસિંહની છાતીમાં બબ્બે બુલેટ ધરબી દીધી હતી. ખુબ જ સ્વસ્થતાથી પોતે સ્મિત સાથે હાથમાંની રિવોલ્વર, ધારાસભ્ય અભયસિંહની તહેનાતમાં ઉભેલા પોલિસ ઓફિસરને સોંફી દીધી હતી.

સત્તર વર્ષની ઋચાની ગણત્રી ચોક્કસ હતી. દીદીને આત્મહત્યા કરવા દેવી ન હતી. જો દીદી ખૂન કરે તો તેને ફાંસી કે જન્મટીપ ની સજા થઈ શકે. એ જાણતી હતી કે ગુનેગારો પણ હવે સગીર વયના છોકરાઓ પાસે ખૂન જેવા ગુનાઓ કરાવે છે અને તેઓ સહેલાઈથી છૂટી જાય છે. બસ મારે તો મારી બહેન માટે જ કરવાનું છે ને. આ કામ હું જ કરીશ. અને એણે એ જ કર્યું.

નીચલી કોર્ટમાં તો જન્મટીપની સજા થઈ પણ સગીર હિતના કાયદાએ એને બચાવી લીધી. સમાજને અભયસિંહ અને એના પુત્રના ખૂનનો કોઈ જ વસવસો ન હતો. ઘણાંએ રાહત અનુભવી રૂચાના છૂટકારા માટે બાધાઓ માની હતી. ઋચાએ પોતાના પરિવારના અને સમાજના બે નરાધમોને સજાયે મોતની ફરમાવી હતી. આજે લગભગ બાવીસ વર્ષની રૂચાને ગુનો કર્યાનો જરા પણ અફસોષ ન હતો.

કાલ સવારની રાહ જોતી ઋચા નિરાંતે ઊંઘી ગઈ.

એપ્રિલ ૨૦૧૮ “ગુજરાત દર્પણ”

Gyroscopic transportation future in world – Dr. Dhaval Patel new collector of Surat city – Chinese hearing:impaired dancers

આ વાંચવા જોવાનું તો ન જ ચૂકાય.

"સુરતી ઉંધીયુ"

.

Gyroscopic transportation future in world

.

Dr. Dhaval Patel new collector of Surat city

.

Chinese hearing-impaired dancers

.

CLICK FOLLOWING LINK FOR AUDIO

सलमान खानको इतिहास की जानकारी नहीं है

सुरेन्द्र शर्मा

.

મોટા અક્ષરો વાંચવા માટે નીચેના ફોટા ઉપર ક્લિક કરો

View original post

Previous Older Entries

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 1,141 other followers

Please Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 1,141 other followers