પચરંગી પરપોટા – સુરેન્દ્ર ગાંધી

  

bubble

પચરંગી પરપોટા

s-gandhi 

                                              લેખક: સુરેન્દ્ર શાંતિલાલ ગાંધી 

તાજેતર માં ખ્યાત નામ સ્ત્રીઓ અને પુરુષો વચ્ચે ખાનગી માં થયેલી કામોપાસના ના હવાલા ના હિસાબ કિતાબ   ” સેક્સ્યુઅલ હેરેસમેન્ટ ”  ની ખાતાવહી રૂપે પ્રગટયા છે. કામરસ નો કળશ છલકાયો અને બે નમ્બર માં થયેલા સોદા ઉઘાડા પડ્યા જેની કલંકિત  કાળી  શાહી ની અમાસ  ઉજળા ચારિત્ર્યવાનચેહરા ઉપર છવાઈ ગઈ. અને ‘ મી ટૂ યાને કે “હમ ભી કુછ કમ નહીં” નું એલાન કરતી અબળાઓએ કેટલા સબળા મુછાળાઓ ને બદનક્ષી ની બદબો માં સબડતા કરી દીધા. ભલભલા મહારથીઓ , મહન્તો જેવા ઓ અરથી ઉઠે અને એમના માન માં શોક્સભાઓ યોજાતા પેહલા ખરતા તારા ને પણ શરમાવે એવી ઝડપે ધૂળધાણી થઇ ગયા. હવે લાગે છે કે મરતા પેહલા મસાણે આ પ્રમાણે જવાય.

                           ભાષા શુદ્ધિ ના આગ્રહી ભાવુકો ના તૃપ્ત્યાર્થે સેક્સ્યુઅલ હેરેસમેન્ટ ને કામરસ ની કામાયણ કે રતિક્રીડા ના રમખાણ કે પછી છિનાળ છમકલાં નું મથાળું મારવું? 

                           અબળાઓના લાભ લેનાર નરપિશાચોએ ધોખો ખાધો ! ઉદારતા થી કોઈ અબળા ને”તુલસી મેરે આંગણ કી” કહી ને  અપનાવી ને શોભાયમાન કરી , પાડોશી ના ચૂલા માં થી આગ ને આમઁત્રી ને પોતાની જ વાત લગાવી. ઘર ની મોંઘીદાટ ગાડી  લેક્સસ, બેન્ટલી, ફરારી, બીમી, બેન્ઝ, મઝરાટી હોય કે સીધી સાદી ટકાઉ જાપાનીઝ  કાર વાપરવાને બદલે “ઉંબર” માં આરૂઢ થયા  કે પછી ગરમ તવા ના તાતપર્ય માં તરબોળ થઇ ને રોટલો શેક્યો અથવા રોજ ની રૂઢિચુસ્ત રસોઈ જમવાને બદલે કોઈ આકર્ષક ભોજનાલય ના અવનવા ભાવતા ભોજન ઝાપટ્યા એના ગોકીરા માં બચાડા ગરીબડાઓ ની ગરબડ થઇ ગઈ.

              આજના હાઈટેક યુગ માં રામાયણ ને બદલે કામાયણ નું પ્રભુત્વ વ્યાપક બન્યું છે. વાસ્તવ માં આ કામાયણ એક યા અન્ય સ્વરૂપે પ્રાચીન અને અર્વાચીન છે. અમરાપુરી માં મેનકા હોય અને ધરતી પર મોનીકા હોય. મકસદ માં બેઉ મતલબી. 

                        પુરાતત્વ ખાતા ના નિષ્ણાતો ને શરમાવે એવા પુરાવા રજૂ કરી ને સમય ના વહાણાં વીત્યા બાદ કરેલા કરતૂતો પર બાઝેલા પોપડા ઉખાણી ને પ્રૌઢાવસ્થા ને વરેલા પુરુષો ને, એક જમાના માં ઉજવેલી હવસ હોળી ના વર્ષો બાદ નાળિયેર બનાવ્યા. 

                         

               આ સામાજિક અનિષ્ટ માં પ્રતિષ્ઠિત અને નામચીન સ્ત્રી, પુરુષો અને સામાન્ય જનો  સ્વેચ્છાએ કે અનિચ્છાએ સઁડોવાય છે અને પ્રસિદ્ધિ પરાકાષ્ટા એ પહોંચે છે. નામચીન શું કામ? ઉતરતા સ્તર ની મહિલાઓ પણ આવી વર્તણુક નો ભોગ બને છે. મહદ અંશે અનિચ્છા એ, પણ આ બાબત ની નોંધ ભાગ્યે જ લેવાય છે. જયારે પ્રતિષ્ટિત સ્ત્રીઓ ની આવી વર્તણુક ના વિવરણ થાય, હોંકારા થાય અને સહાનુભૂતિ થી એમને નવાજવા માં આવે. જયારે મોટા ભાગ ની સામાન્ય સ્ત્રીઓ ને થયેલી વિટમ્બણા પડઘાતી નથી. આવી  બીનાઓ થી એક પરિવર્તન પ્રજ્વળે છે પ્રવચનો પ્રસરે છે અને પાછું એનું એજ…

             સ્ત્રીઓ આવી ઘણી વાર આવી વર્તણુક  ધ્યેયસિદ્ધિ માટે અથવા ચડઘીયાતાપણું હાંસલ કરવા માટે અપનાવતી હોય એવું બને? પણ આમ કરતી વખતે  સારાનરસા ના લાભાલાભ નજર અંદાજ થઇ જતા હોય ખરા?  અને અચાનક સો ચૂહા મારી ને હજ કરવા જતી મજગુરુ સતી સાવિત્રી બને છે. 

                     મહાનુભાવો,પ્રતિષ્ઠિત પુરુષો, જેમણે સિદ્ધિ ના શિખરો સર કર્યા હોય, ખુબ જેહમત થી કંઈક બન્યા હોય , એમની આવી કઢંગી હાલત કેમ થાય છે?  કદાચ એમની પરિપક્વતા માં કે પરિપૂર્ણતા માં અધૂરપ અથવા ખાલીપા નો અનુભવ થતો હોય, કદાચ એમના દામ્પત્ય ની નિકટતા કેહવા પૂરતી જ હોય. 

                       હું મનોવૈજ્ઞાનિક નથી અને આ વિષય મારા ગજા બહાર નો છે.  આ તો મારા ભેજાં ના પચરંગી પરપોટા નું પારાયણ છે. પણ એટલું તો નક્કી જ છે કે બે હાથ વગર તાળી ન પડે અને બિલાડી ના પેટ માં ખીર ન તકે અને કોના પેટ માં વાત  ન  ટકે એની ચોખવટ કરી ને મારી સલામતી જોખમાય એવું હું નહીં કરું…………

 

 

Advertisements

1140 -અમેરિકામાં વસતા ભારતીય ડાયાસ્પોરાની રસસ્પદ કથા

શ્રી વિનોદભાઈ પટેલના આભાર સહિત મારા સૌ વાચક મિત્રો માટે આ સરસ માહિતી સભર પોસ્ટ રીબ્લોગ કરું છું આશાછે કે આપને જાણવાનું ગમશે જ.

વિનોદ વિહાર

અમેરિકામાં આવીને એમનાં સ્વપ્ન સાકાર કરી રહેલા ભારતીયોની રસસ્પદ માહિતી આ વિષયના કેટલાક વિડીયોની મદદથી આજની પોસ્ટમાં રજુ કરવામાં આવી છે એ જાણવી તમને ગમશે.

અમેરિકા અનેક દેશોમાંથી આવીને વસેલા વસાહતીઓથી બનેલો સ્વાતંત્ર્યને વરેલો દેશ છે.એટલે તો અમેરિકાને એક ”મેલ્ટીંગ પોટ ”ની ઉપમા આપવામાં આવી છે.

સૌ પ્રથમ ૧૯ મી સદીથી થોડી સંખ્યામાં ભારતીયોએ અમેરિકા આવવાનું શરુ કર્યું હતું .ત્યારબાદ બાદ આજ સુધીમાં તેઓ અહી મેડીસીન,ટેકનોલોજી,વ્યાપાર,રાજકારણ,મોટેલ-હોટેલ,યોગથી શરુ કરી અવકાસ વિજ્ઞાન જેવા અનેક ક્ષેત્રોમાં પ્રગતી કરીને  છવાઈ ગયા છે.આજે અમેરિકામાં લગભગ ૩૦ લાખ ભારતીયો જુદા જુદા ક્ષેત્રોમાં એમણે સેવેલાં સ્વપ્ન સાકાર કરી સારી કમાણી કરી રહ્યા છે .

અમેરિકામાં ભારતીય ડાયાસ્પોરા-વસાહતીઓની વસ્તીમાં થયેલ પ્રગતિનો ખ્યાલ નીચેના ચિત્રથી સ્પષ્ટ થશે.

અમેરિકામાં આવીને આજે છવાઈ ગયેલ ભારતીય ડાયાસ્પોરા વિશે નીચેના વિડીયોમાં જે હકીકતો કહેવામાં આવી છે એ ખુબ જ રસિક અને જાણવા જેવી છે.

Bridging Worlds: The Story of Indians in the United States of America; A Place in The Sun

Independent…

View original post 97 more words

Fire and Fury – Michael Wolf (President Trump)

To read, Please click below and download the book.

Fire and Fury – Michael Wolff

confession કબૂલાત, ચોખવટ.

પ્રવીણ શાસ્ત્રી

ચિત્ર સૌજન્યઃ શ્રી ધીરજલાલ વૈદ્ય

 confession, કબૂલાત, ચોખવટ.

મારા પ્રેમાળ મિત્રો,

હું સાહિત્યકાર નથી

          ૧૯૬૦ થી ૨૦૦૯ સૂધી કોઈ ગુજરાતી પુસ્તકો વાંચ્યા જ નથી વચગાળાના સાહિત્યકારોના નામ પણ હમણાં હમણાં જાણતો થયો એટલું જ. પણ નવરાના ધંધા તરીકે સામાજિક વાતો અને કલ્પનાઓને આવડે તે રીતે શબ્દોમાં ઉતારતો થયો. એ વાર્તા બનતી ગઈ.

          વાર્તા-નવલિકા-નવલકથાના પણ સાહિત્યિક બંધારણો હોય છે એવું તો સાહિત્યકાર મિત્રો પાસે હમણાં જ જાણ્યું. અને કાવ્યોતો શબ્દોનું ગણિત! મારે માટે તો શોધનાત્મક નિબંધો પણ ખૂબ જ અઘરી વાત. સમજાય જ નહિ તો સર્જાય જ કેવી રીતે. બસ કાલ્પનિક વાતો લખું છું. વારતા (વાર્તા) તરીકે મારા બ્લોગમાં મિત્રો માટે પોસ્ટ કરતો રહું છું. આવી ૧૦૦+ વાર્તાઓ લખી છે. એવી જ રીતે એક નવલકથા પણ લખી છે. લખાઈ ગઈ છે. જે બે પાંચ વાચકમિત્રોને ગમે છે અને વખાણ કરે છે તે મને પણ ગમે જ છે. હું સામાન્ય માણસ છું. વખાણ ગમે છે. એનો દંભિક નકાર નથી કરતો.  પછી તે ભલે ઔપચારિક કે વાડકી વ્યવહારના વખાણ હોય.જો

          મારી જ વાતો શૈક્ષણીક ક્ષેત્રના સાહિત્યકાર લખે એમાં ઘણો જ ફેર પડે તે હું સમજું છું. હું કોઈ સ્પર્ધા માટે કે કોઈ પરીક્ષક કે સમીક્ષકને માટે લખતો નથી. લખેલું ભારતના કોઈ મેગેઝિનમાં મોકલતો નથી. (સાઈકોલોજીની દૃષ્ટિએ કદાચ ફિયર ઓફ રિજેક્શન પણ હોય.) વાર્તાના નાના નાના ચાર સંગ્રહ એમેઝોન પર મૂક્યા છે. સંપૂર્ણ ખાત્રી છે કે કોઈ જ ગુજરાતી ખરીદીને વાંચવાનું નથી. મેં પોતે દશ દશ પુસ્તકો ખરીદ્યા છે. મારા ઘરમાં કોઈ ગુજરાતીમાં લખેલું મારું લખેલું વાંચવાવાળું કોઈ જ નથી.

          અત્યાર સુધીમાં બ્લોગમાં ૧,૨૦,૦૦૦ હાજરીઓ પુરાઈ, અને પ્રતિલિપિ ના ફલક પર ૧,૨૧,૦૦૦ વાચકોએ મારી વાતો વાંચી. આ આંકડા મોટા નથી; તો પણ મારા જેવા અજાણ્યા સાહિત્ય ક્ષેત્રની બહારના લેખને માટે તો મોટા સંતોષની  વાત છે.

          વર્ષને અંતે મારા ઈ-મેઇલ વિદ્વાન સાહિત્યકાર મિત્રો, બ્લોગર્સ અને મારા બ્લોગના વાચકમિત્રો, પ્રતિલિપિ સંચાલકો અને પ્રિતિલિપિના વાચકમિત્રો અને લાસ્ટ બટ નોટ લીસ્ટ મારા ફેસબુક મિત્રોનો ખૂબ ખૂબ હાર્દિક આભાર.

          પ્રવીણ શાસ્ત્રીના સપ્રેમ વંદન.

પશ્ચિમના ડે અને તહેવારો અને સંસ્કૃતિ Bhupendrasinh R Raol

પશ્ચિમના ડે અને તહેવારો અને સંસ્કૃતિ

સૌજન્ય

Raol

Bhupendrasinh R Raol

પશ્ચિમના ડે અને તહેવારો અને સંસ્કૃતિ પ્રત્યે આટલો કકળાટ શાને?

મધર્સ ડે, ફાધર્સ ડે, વૅલન્ટાઇન ડે, ટીચર્સ ડે જેવા અનેક દિવસો પશ્ચિમના જગતમાં ઊજવાય છે, જે હવે ભારતમાં પણ ઉજવવાનું શરુ થઈ ગયું છે. પશ્ચિમના ક્રિસમસ જેવા તહેવારો પણ આપણે ઊજવવા લાગ્યા છીએ. દુનિયા હવે નાની થતી જાય છે. પહેલાં તો મુંબઈ કોઈ કમાવા જાય તો પણ વિદેશ ગયા હોય તેવું લાગે. મારું બચપણ વિજાપુરમાં બારોટવાસમાં ગુજરેલું. અમારા વિજાપુરના ઘણા બારોટો મુંબઈમાં ધંધોપાણી કરતા. વર્ષમાં એક વાર એકાદ મહિનો ઘેર આવતા. જાણે વિદેશથી કોઈ મહેમાન આવ્યા હોય તેવો એમનો ઠાઠમાઠ રહેતો. ટૂંકમાં મુંબઈ તે સમયે વિદેશ ગણાતું. પણ હવે સવારે મુંબઈ જઈ રાત્રે ઘેર આવવું હોય તો આવી જવાય. ટૂંકમાં દુનિયા હવે બહુ નાની થતી જાય છે. હું વિજાપુર રહેતો ત્યારે ભાદરવા મહિનામાં ગણેશ ચતુર્થી આવતી ત્યારે મારા મધર લાડુ બનાવતા. બાકી એનો કોઈ ઉત્સવ જોવા મળતો નહિ. પહેલીવાર દસમાં ધોરણ પછી ૧૯૭૧માં અગિયારમાં ધોરણમાં વડોદરા ભણવા આવ્યો ત્યારે ગણેશોત્સવ જોયો. ત્યારે અચરજ પામેલો. હવે ગણેશોત્સવ આખા ગુજરાતમાં ફેલાઈ ગયો છે. મને ખ્યાલ છે ત્યાં સુધી ગુજરાતમાં ઉતરાણ પર પતંગ ચગાવવાનું જોર હતું તેટલું સૌરાષ્ટ્રમાં નહોતું. સ્કૂલમાં ૨૫ ડિસેમ્બર નાતાલની રજા પડતી એટલી મજા, બાકી ક્રિસમસ એટલે શું કોણ જાણે?

ટૂંકમાં તહેવારો ઊજવવા એમાં ખોટું શું છે? આપણે ઉત્સવ ઘેલા છીએ જ એમાં જેના મૂળ ઉત્સવ હોય તે લોકો શું કરે? હવે મહારાષ્ટ્રીયન ભાઈઓ તમને થોડી ના પાડવાના હતા કે ગણેશોત્સવ અમારો તહેવાર છે તમે ગુજરાતીઓ મનાવશો નહિ? એમ હવે તમે ક્રિસમસ મનાવો કે પશ્ચિમના બધા ‘ડે’ મનાવો તો પશ્ચિમના લોકો થોડા મનાઈહુકમ મેળવશે? ગણેશોત્સવ મનાવવાથી જેમ ગુજરાતી અસ્મિતાનો નાશ નથી થઈ જતો તેમ ક્રિસમસ મનાવવાથી ભારતીય સંસ્કૃતિનો નાશ કઈ રીતે થઈ જાય? દરેક સંસ્કૃતિમાં જે તે વરસના અંતે એક તહેવાર મનાવવો જોઈએ એ બહાને ઘરમાં સાફસફાઈ થઈ જાય, જુના વરસની વિદાય અને નવા વરસને આવકારો અપાઈ જાય તેવા રિવાજ હોય જ છે. હવે વરસના અંતે બે વાર એવી ઉજવણી જરૂરી નથી હોતી અને કરો તો પણ તમારા ખર્ચે અને જોખમે કરો એમાં બીજાને શું? પશ્ચિમના લોકો વરસના અંતે ક્રિસમસ મનાવે પછી દિવાળી નો મનાવે. કદાચ ડિપ્લોમસી તરીકે કોઈ મનાવતું હોય તો હાજર રહે પણ ખરા. પણ તમને વરસના અંતે બે તહેવાર ઊજવવા જ હોય તો ઊજવો.

પશ્ચિમના લોકો આપણને જરાય ફરજ પાડતા નથી કે તેમના ‘ડે’ અને તહેવારો ઊજવો. આપણે જે ઊજવીએ છીએ તે આપણી મરજીથી ઊજવીએ છીએ. પણ જ્યારે જ્યારે આવા તહેવારો કે દિવસો ભારતમાં ઊજવાય ત્યારે એક બહુ મોટો વર્ગ એનો વિરોધ કરવા નીકળી પડે છે. આપણા ઘરનો છોકરો પાડોશીના છોકરા જોડે ઝગડી પડે ત્યારે આપણા છોકરાનો વાંક હોય છતાં આપણને પાડોશીના છોકરાનો જ વાંક દેખાય તેવું આમાં પણ છે. પશ્ચિમના તહેવારો ઊજવીએ છીએ આપણે પણ ગાળો ખાય છે પશ્ચિમના લોકો. એક મિત્રે લખ્યું કે મૂળ અમેરિકન આદિવાસીઓ હતા ત્યાં કોઈ સંસ્કૃતિ જ નહોતી. માયા, એઝટેક અને ઇન્કા નામની ગ્રેટ સંસ્કૃતિઓ ત્યાં હતી. ઈજીપ્ત જેવા પિરામિડ પણ આ લોકોએ બનાવેલા છે. ત્યાર પછી યુરોપિયન આવ્યા તો તેઓ પોતપોતાની સંસ્કૃતિઓ સાથે લઈ ને જ આવ્યા હોય તે સ્વાભાવિક છે.

માતૃદેવો ભવઃ અને પિતૃદેવો ભવઃ કહેનારા દેશમાં નદીઓ અને ગાયોને પણ માતા માનીએ છીએ, છતાં આપણી નદીઓ અને ગાયોનો શું હાલત છે તે સહુ સારી રીતે જાણે છે. પ્લાસ્ટિક ખાઈને પેટ ભરતી ગાયો અને માતા ગંગાનું પાણી પીવા તો ઠીક સ્નાન કરવા લાયક પણ નથી એવો સરકારી રિપોર્ટ છે. માતૃદિવસનાં દિવસે અહીં જાણે કોઈ ખરાબ કામ થતા હોય તેમ લોકો વખોડવા બેસી જાય છે. આ દિવસે માતાને કાર્ડ આપશે, ફૂલ આપશે, અને બહાર જમવા લઈ જશે. એમાંનું થોડું આપણા યુવાનો કરે તો એમાં ખોટું શું છે? રોજ રોજ તો તમે માળા લઈને માતૃદેવો ભવઃ રટવા બેસવાના નથી. આખો દિવસ તો માતાના પગ આગળ બેસી રહેવાના નથી ભક્તિભાવથી તરબતર થઈને… એનું ઋણ ચૂકવવા કે એનો આભાર વ્યક્ત કરવા એકાદ દિવસ એને કામકાજમાં રજા આપી જમવા બહાર લઈ જાઓ તો એમાં ખોટું શું છે? આપણે માતૃદેવો ભવઃ કહીને માતાને ૨૪/૭/૩૬૫ કામકાજ કરવા દઈએ છીએ કોઈ દિવસ રજા આપતા નથી. આમ તો તમે માનો છો કો પશ્ચિમના લોકો પાપી છે કોઈ રિલેશનમાં માનતા નથી તો મધર ડે મનાવી માતાનું બહુમાન આ પાપીયા કરે છે તો આપણે ખુશ થવું જોઈએ કે ના આ લોકોમાં પણ થોડું હૃદય જેવું છે.

એવું નથી હોતું કે આપણી સંસ્કૃતિ તદ્દન ખરાબ હોય કે મહાન જ હોય તેમ પશ્ચિમની સંસ્કૃતિ પણ તદ્દન ખરાબ કે મહાન હોય. દરેકમાં પોતપોતાની ખામીઓ અને ખૂબીઓ હોય જ છે. પણ આપણા લેખકો, પત્રકારો સામાન્ય લોકોને ખોટેખોટું લખીને ગેરમાર્ગે દોરતા હોય છે. અને લખેલું વંચાય તેમ સામાન્ય જન લખેલું સાચું માની લેવા ટેવાયેલા હોય છે. એમને એવું જ હોય કે કોઈ લેખક લખે એટલે તે સાચું જ હોય. બુદ્ધિશાળી લોકો પણ બહુ વિચારતા હોતા નથી અને સાચું માની લેવા ટેવાયેલા હોય છે. એક સીધો સાદો સાચો દાખલો આપું.

‘કર્મનો નિયમ’ લખીને ફેમસ થઈ ગયેલા હીરાભાઈ ઠક્કર નામના લેખકે એમના ‘મૃત્યુનું મહાત્મ્ય’ નામના બીજા પુસ્તકમાં બહુ મોટું ગપ્પું મારેલું કે અમેરિકામાં લોકો ઘરડા થાય એટલે માથામાં ગોળી મારીને મારી નાખે અથવા ઝેર આપીને મારી નાખે આને મર્સી કિલિંગ કહેવાય. હવે જે લોકો ભક્તિભાવથી હીરાભાઈને વાંચતા હોય તેમના મનમાં એવી જ છાપ પડે કે અમેરિકન એટલે ક્રૂર ઘરડા લોકોને મારી નાખે. એના વિષે પણ મેં એક આખો લેખ લખીને મારા બ્લોગમાં મૂકેલો કે મર્સી કિલિંગ કોને કહેવાય. અમેરિકા વિષે કે પશ્ચિમની સંસ્કૃતિ વિષે તદ્દન ખોટું ચિત્રણ આપણી સામે થતું હોય છે. જેવું કે અમેરિકનો એટલે ક્રૂર, સેક્સ મેનીયાક, અમેરિકામાં તો રસ્તે જનારને પણ સેક્સ કરવા વિષે બેધડક પૂછી શકાય. અમેરિકામાં તો ગમે તેની સાથે ગમે ત્યારે હાલતા ચાલતા રસ્તે ગમે ત્યાં સેક્સ કરી શકાય. લોકો સાવ નાગા કપડા પહેર્યા વગર જ ફરતા હશે. અમેરિકન સ્ત્રીઓ જાણે તમારા પૂછવાની રાહ જોતી હોય કે પૂછો એટલે તરત નાગલી થઈ ને તમારી સાથે સૂઈ જાય. અમેરિકામાં તો છોકરા ૧૫ વર્ષે ઘર છોડી બહાર જ જતા રહે. નાં જાય તો માબાપ જ કાઢી મૂકે.

સત્તાવાર રિપોર્ટ પ્રમાણે અમેરિકામાં ચાર મિલયન એટલે ૪૦ લાખ લોકો સંયુક્ત કુટુંબમાં રહે છે જેમાં આશરે ત્રણ જનરેશન જોડે રહેતી હોય છે. ભણવામાં રસ નાં ધરાવતા હોય તેવા છોકરા ૧૭-૧૮ વર્ષે જૉબ પર લગી જતા હશે. એમાંના પણ બધા પોતાના ઘર છોડી દેતાં નથી. અમેરિકાની હજારો યુનિવર્સિટીઓમાં ભણતા લાખો છોકરાંઓનાં ભણવાના તોડી નાખે તેવા ખર્ચા માબાપ વેઠતા જ હોય છે. ૧૭ વર્ષે ઘર છોડી નોકરી કરી તમે જાતે ભણી ના શકો. આઠ કલાક નોકરી કરો તો ભણો ક્યારે? અને પાર્ટ ટાઈમ નોકરી કરો તો તેટલી આવકમાં શું ભણો? ફૂલ ટાઈમ ભણો તો જ સરકારી આર્થિક સહાય મળે છે. હવે ફૂલ ટાઈમ ભણો તો ચાલો ભણવા માટે આર્થિક સહાય મળે તો ખાવા પીવાનું શું? આર્થિક સહાય માટે પણ અમુક ધારાધોરણ જોઈએ. નહિ તો વર્ષે ૨૦-૪૦ હજાર ડોલર્સ ફી ભરીને ભણવું પડે. ટૂંકમાં માબાપની સહાય હોય જ છે નહિ તો અમેરિકાની તમામ કૉલેજો આપણે માનીએ છીએ તેમ હોય તો બંધ કરી દેવી પડે. ભણવામાં બિલકુલ રસ નાં હોય તેવા છોકરા અહીં બેસી રહી માબાપ ઉપર બોજ બનતા નથી જૉબ પર લાગી જતા હોય છે, તો એમાં ખોટું શું છે?

૧૭ વર્ષે જે દેશના તમામ છોકરાં ઘરબાર છોડી સ્વછંદ બની જતા હોય તો એ દેશ આજે વિજ્ઞાનમાં સર્વોચ્ચ બની મહાસત્તા બની જ કેવી રીતે શકે? સ્વચ્છંદતાની આપણી વ્યાખ્યા જ અલગ છે. બીચ ઉપર બીકીની પહેરીને ફરતી છોકરીમાં આપણને સ્વછંદતા લાગે કારણ આપણે બંધ બાથરૂમમાં પણ કપડા પહેરીને સ્નાન કરવાવાળી પ્રજા છીએ. અહીં બીચ ઉપર ૨૦ વર્ષની યુવાન બીકીની પહેરેલી દીકરી અને ૪૦ વર્ષની લગભગ યુવાન જ દેખાતી બીકીની પહેરેલી પત્ની જોડે ૪૨ વર્ષનો અમેરિકન પુરુષ આરામથી ફરતો જોઈ આપણા ભવાં ચડી જાય. સાલા, નફ્ફટ, નાગા, બેશરમ નરકમાં જવાના એવા વિચારો આવી જાય. આ આપણા ચશ્માં છે. આપણે અંધારી રાત્રે પણ ચશ્માં પહેરીને ફરીએ તો પછી શું દેખાય?

આપણો જીવનને જોવાનો અને મૂલવવાનો નજરિયો જ અલગ છે. આપણા ૮૦ વર્ષના માબાપ એમના ૬૦ વર્ષના દીકરા જોડે એવી જ અપેક્ષા રાખતા હોય કે તે હંમેશા એમને પૂછી ને જ પાણી પીવે. આપણે મરીએ ત્યાં સુધી આપણા સંતાનોને સ્વતંત્રતા આપવા ઇચ્છતાં હોતા નથી. છોકરાઓ એમની વૈચારિક સ્વતંત્રતા આપણી પાસેથી છીનવી લે ત્યારે નાં છૂટકે જ આપીએ તે પણ કેટલુંય ખોટું લગાડીને. એનો વસવસો તો મરીએ ત્યાં સુધી રહે કે છોકરાએ મારું કહ્યું માન્યું નહિ. પશ્ચિમનો નજરિયો અલગ છે. ૧૮ વર્ષના સંતાનને માબાપ સ્વતંત્રતા આપે છે. તો સંતાનો પણ માબાપની જીંદગીમાં દખલ કરતા નથી. માબાપ પણ કોઈ ભગવાન નથી આખરે મનુષ્ય જ છે. એમના પણ ગમા અણગમા હોય, અરમાન હોય, આશાઓ હોય, પોતીકી લાગણીઓ હોય, લાગણીઓના ચડાવ ઉતાર હોય. આપણે સ્વતંત્રતા ભોગવી હોતી નથી એટલે જરાપણ સ્વતંત્રતા જ્યાં દેખાય તરત એમાં સ્વચ્છંદતા જોવા ટેવાઈ ગયા છીએ.

અહિ બસ કે ટ્રેનમાં ગમે તેટલી ભીડ હોય કોઈ એક બીજાને ટચ કરે નહિ, કે છાપા નીચેથી હાથ સરકાવી બાજુમાં બેઠેલી છોકરીને કોઈ અડપલાં કરતું નથી. અહિ સેક્સુઅલ હેરેસમેન્ટ માટે સખત કાયદા છે. ઑફિસમાં મહિલાઓને કે પુરુષોને પણ એની મરજી વગર હાથ લગાવાય નહિ. એના ખભે હાથ ફેરવી લેવાય નહિ. નાના છોકરાનું કે છોકરીનું જાતીય શોષણ કર્યું હોય જે તે સમયે તેને ભલે સમજ પડી નાં હોય પણ મોટું થઈને તે કેસ કરી શકે છે અને તમને જેલમાં ચક્કી પીસિંગ એન્ડ પીસિંગ કરાવી શકે છે. એમાં ન્યુયોર્કની કોઈ સ્કૂલમાં ભણાવતી પંજાબી મહિલા ટીચર હાલ જેલમાં છે. હમણાં અહિ એપ્રિલ સુધી બરફ પડ્યો છે. લગભગ આઠેક મહિના પુરા કપડા પહેરવા પડે નહીં તો ચામડી ફાડી નાખે તેવું હવામાન હોય છે માટે અહિ આઠ મહિના તો કોઈ નાગું ફરતું નથી, ચિંતા કરશો નહિ. મેં અને સપ્ટેમ્બરમાં પણ નાગા ફરાય તેવું વાતાવરણ હોતું નથી. જૂન, જુલાઈ અને ઓગસ્ટમાં લોકો સૂર્યનો તાપ જેટલો લેવાય તેટલો ચામડી દ્વારા લઈ લેવો તે ન્યાયે ઓછા કપડા પહેરે છે પણ સાવ નાગા નથી ફરતા.. ઓફિસોમાં અને કંપનીઓમાં તેમના પ્રોટોકૉલ મુજબ કપડા પહેરવા પડતા હોય છે.

પશ્ચિમના કલ્ચરમાં ખામીઓ છે નહિ તેવું પણ નાં હોય. ખામીઓ બધે જ હોય છે. કોઈ પૂર્ણ તો હોતું નથી. એમાં તો એની ખૂબી છે. પણ આપણે ધારીએ છીએ તેટલું ખરાબ પણ નથી. અહીં પણ માનવો જ રહે છે. અહીં પણ માબાપ પોતાના સંતાનો માટે સેક્રીફાઈસ કરે જ છે. અહિ પણ સંતાનો વૃદ્ધ માબાપની કાળજી રાખે છે. અહિ પણ ૩૦-૪૦ વર્ષથી એકની એક પત્ની સાથે કે પતિ સાથે જીવતા લોકો મેં જોયા છે. મારો સુપરવાઈઝર જુલિયસ ૨૦ વર્ષે પરણી ગયેલો આજે ૬૫નો હશે પણ હજુ બંને સાથે જ છે. આવા તો અનેક દાખલા છે. છતાં ભારત કરતા ડિવોર્સનું પ્રમાણ ચોક્કસ વધારે છે.

જે NRI દેશમાં આવીને અમેરિકા વિષે ખોટું ચિત્રણ કરે છે તેમની માનસિકતા વર્ષો પહેલા ભારત છોડી આવ્યા હોય ત્યાં જ અટકી ગયેલી હોય છે. એમનો હેતુ ફક્ત કમાવા પૂરતો જ હોય છે. ૩૦-૪૦ વર્ષ પહેલા દેશ છોડીને ભલે આવ્યા હોય ૩૦-૪૦ વર્ષ પહેલાની માન્યતાઓ એમની સાથે એની એજ જરાય બદલાયા વગરની હોય છે. એમની જોડે ડોલરની લીલી નોટો જોવાની જ દ્ગષ્ટિ બચી હોય છે. અહીંના સમાજ જીવન વિષે કે કલ્ચર વિષે અભ્યાસ કરવાની કે નિષ્પક્ષ જોવાની એમની પાસે કોઈ દ્ગષ્ટિ હોતી નથી, કે એવી એમને કોઈ જરૂર હોતી નથી કે એવી કોઈ પળોજણમાં પડતા જ નથી. એનાં એજ ટીલા ટપકા, એના એજ ગુરુઓ પાછળ દોટો મૂકવાની, એના એજ મંદિરો, એના એજ હજારો વર્ષ જૂની માન્યતાઓ અને પરમ્પરાઓ, એની એજ અંધશ્રદ્ધાઓ, એની એજ અવૈજ્ઞાનિક માન્યતાઓ, એના એજ સંસ્કૃતિ અને સંસ્કારની ગાથા ગાયે રાખવાની ટેવ, કોઈ જ બદલાવ નહિ. આવા અબુધ પૈસાદાર લોકો દેશમાં આવીને અહીંના અસલ ચિત્ર કઈ રીતે દોરવાના હતા?

આપણા બુઢા ખૂસટ લેખકોને પણ ખબર છે કે ભારતીયોને સંસ્કૃતિ અને સંસ્કારની દુહાઈ દો એટલે ભયો ભયો. તેઓને આ વિક પોઇન્ટ ખબર છે માટે તરત લેખ ઘસડી નાખશે. પશ્ચિમને થોડું ભાંડી નાખો એજ યુજુઅલ ભારતીયો ખુશ થઈ જવાના, આપણો ટી આર પી જળવાઈ જવો જોઈએ. લેસ્લીએ ડોક્યુમેન્ટરી બનાવી ભાંડી નાખો પશ્ચિમને, દીપિકાએ મારી મરજી કહ્યું ભાંડી નાખો પશ્ચિમને, બિહારમાં પરીક્ષાઓમાં થતી ચોરીઓના ફોટા વિદેશમાં પહોચ્યા ભાંડી નાખો પશ્ચિમને. કેટલાક યુવાનોએ મધર્સ ડે, ફાધર્સ ડે, વૅલન્ટાઇન ડે, ટીચર્સ ડે ઊજવ્યા ભાંડી નાખો પશ્ચિમને.

યુવાનોને વખોડ્યા વગર, પશ્ચિમને વખોડ્યા વગર આપણી પાસે જે જે તહેવારો છે તેને અપડેટ કરવા જોઈએ. આપણી પાસે ગુરુ પૂર્ણિમા છે જ. એ દિવસે ગુરુ ઘંટાલો પાછળ દોટો મૂકવાને બદલે યુવાનોને ટીચર્સ ડે ઊજવવા પ્રેરિત કરવા જોઈએ તો ફરી બીજો ટીચર્સ ડે ઊજવવા નહિ દોડે. આજના યુવાનને એના ટીચર્સમાં શ્રદ્ધા હશે તેટલી તમારા ટીલા ટપકા કરેલા પૈસા પડાવતા અવૈજ્ઞાનિક વાતો કરતા ગુરુ ઘંટાલ પ્રત્યે નહિ જાગે. પણ તમારે આવા લુચ્ચા ગુરુઓ પાછળ દોટો મૂકવી છે અને છોકરાને ટીચર્સ ડે ઊજવવા દેવો નથી. વસંત પંચમીને અપડેટ કરો વૅલન્ટાઇન ડે નહિ મનાવે. નવરાત્રિમાં કાલ્પનિક પ્રતીકાત્મક માતાઓ સાથે ઘરની અસલી માતાઓનું પૂજન કરવાનું શીખવો મધર્સ ડે નહિ મનાવે. પિતાજી તો મૂંગામંતર બલિદાન આપવા માટે જ હોય છે એમનો કોઈ દિવસ છે નહિ. દિવાળીને અપડેટ કરો. યુવાનોને સમજાવો કે વર્ષના અંતે દિવાળી અને ક્રિસમસ જેવા બે તહેવાર એક જ ટાઈપનાં જરૂરી નથી. દિવાળીમાં ક્રિસમસનો ચાર્મ ઉમેરો, થર્ટી ફર્સ્ટ ડિસેમ્બરનું થ્રિલ ઉમેરો તો ફરી ક્રિસમસ ઊજવવા કોઈ તૈયાર નહિ થાય. આપણી પાસે પશ્ચિમ કરતા વધુ તહેવારો છે. છતાં આપણા તહેવારોમાં કશું ખૂટે છે, કશું નવું માંગે છે આજના યુવાનો. એટલે પશ્ચિમના તહેવારો તરફ દોટ મૂકે છે.

આપણે તહેવારોને તહેવારો રહેવા દીધા નથી ધાર્મિક મેળાવડા બનાવી દીધા છે. યુવાનોને ઇનોસન્ટ આનંદ માણવો હોય છે. Bhupendrasinh Raol Scranton PA.

ફેક ન્યૂઝ: ખોટાં, બનાવટી કે તરકટી સમાચારની વાત/ પરેશ વ્યાસ

ફેક ન્યૂઝ ખોટી માહિતીનું પ્રસારણ છે, લોકોને ગેરમાર્ગે દોરવા માટેનું આયોજનબદ્ધ છેતરામણ છે. એ સનસનીખેસ હેરતઅંગેઝ હોય છે, વાતનું વતેસર હોય છે અને સાગમટે કહેવાયેલા નિહાયતી જૂઠ્ઠાણાનું પોટલું હોય છે. એની અસર એવી હોય છે કે તે પછી કોઈ સાચી વાત પણ લોકો માનવા તૈયાર થતા નથી. ચોતરફ ફેક ન્યૂઝની ભરમારનાં કારણે સાચા પત્રકારની સાચી સ્ટોરી પર પણ શંકા થઇ આવે છે. સાચા પત્રકારને ખભે ઘેટું હોય તો ય લોકો એને કૂતરો સમજે, એવો પ્રભાવ ફેક ન્યૂઝનો હોય છે. પછી લોકશાહીના મધદરિયે વિશ્વાસે ચાલતા વહાણ ડૂબી જાય છે. અમે તો માત્ર કાનૂની ચેતવણી જ આપી શકીએ કે ફેક ન્યૂઝનું સેવન લોકશાહીનાં સ્વાસ્થ્ય માટે હાનિકારક છે.
શ્રી પરેશ વ્યાસ નો વાંચવા સમજવા જેવો સરસ લેખ પરેશભાઈ અને પ્રજ્ઞાબેન વ્યાસના આભાર સહિત આપ મિત્રો માટે રિબ્લોગ કરું છું.

niravrave નિરવ રવે-સહજ ભાવોના દ્યોતક*

ફેક ન્યૂઝ: ખોટાં, બનાવટી કે તરકટી સમાચારની વાત

एक आंसू भी हुकूमत के लिए खतरा है, तुमने देखा नहीं आंखों का समंदर होना. -मुनव्वर राना

ગુજરાતમાં ચૂંટણીનો જોરશોર છે. સમાચારમાં સ્વાભાવિક રીતે ચૂંટણી છવાઈ ગઈ છે. ભાજપ પાસે કોંગ્રેસની ભૂતકાલીન મેલી મથરાવટીનો મુદ્દો છે. કોંગેસ પાસે ભાજપની નોટબંધી, જીએસટીનાં આડેધડ અમલ અને વધતી મોંઘવારીનો સાંપ્રત મુદ્દો છે. ગયા વર્ષે નોટબંધી થઇ ત્યારે એક સેવા નિવૃત્ત લશ્કરનાં જવાન નંદલાલ એટીએમની લાઈનમાં આંસુ વહાવી રહ્યા હતા, એવા ફોટા સાથે રાહુલ ગાંધીએ મહાન શાયર મુન્નવર રાણાનો ઉપરોક્ત શેર, સર્જકનું નામ લખવાનાં સૌજન્ય દાખવ્યા વગર, થોડા દિવસો પહેલાં ટ્વીટ્યો. તે પછી ન્યૂઝ એજન્સી એએનઆઈએ નંદલાલ પાસે જઈ એની પ્રતિક્રિયા જાણવાની કોશિશ કરી. નંદલાલે કહ્યું કે ખરેખર તો નોટબંધીથી સમૂળગાનો ફાયદો થયો છે. લો બોલો! તે પછી ભાજપે કોંગ્રેસ પર ‘ફેક ન્યૂઝ’ ફેલાવવાનો આરોપ મુક્યો. અમને શબ્દો મળ્યા ‘ફેક ન્યૂઝ’ અને અમે રચી ફેક ન્યૂઝની સાચી શબ્દસંહિતા.
ફેક એટલે ખોટાં, બનાવટી કે તરકટી. આમ ઉપરથી…

View original post 754 more words

1132 – ફેસબૂક છોડવી છે  … (હાસ્ય લેખ) … શ્રી મિલન ત્રિવેદી (હાસ્ય લેખ)

માણવા જેવી વાત છે હોં…જરૂરથી વાંચ જો.

વિનોદ વિહાર

                            

મેં મારી વેલ્યૂ થતી માત્ર અને માત્ર ફેસબૂકમાં જોઈ છે. સાહેબ મારી એનિવર્સરી, બર્થડે કે મને તાવ આવ્યો છે એટલું લખું ત્યાં તો ફોન આવવા મંડે છે. બાકી આજ દિવસ સુધી માત્ર અને માત્ર તમારો હપ્તો ચડી ગયો છે ભરી જજો’, ‘આ વખતે ઇન્સ્યોરન્સ ભરવાનો છે કે નહીં’, ‘ઉછીના લઈ ગયો એ ક્યારે પાછા આપીશ?’ જેવા જ ફોન આવતા

 

 ફેસબૂક છોડવી છે  …. મસ્તરામની મસ્તી – મિલન ત્રિવેદી

તમને આમ તો ટાઇટલ જ અશક્ય લાગ્યું હશે. મેં ઘણાને સિગારેટ છોડતા, દારૂ છોડતા, પાન-માવા કે તમાકુ છોડતા જોયા છે, પણ આ નવું વ્યસન છોડતા નથી જોયા. આમ જૂઓ તો બંને વચ્ચે ઘણી સમાનતા છે. તમે સિગારેટ છોડી હોય અને ભલે ૬ મહિના કે ૧ વર્ષ ખેંચ્યું હોય પણ અચાનક જ શરૂ થઈ જાય એ રીતે જ ફેસબૂકમાં પણ…

View original post 949 more words

1134 – મુંબઇમાં સ્‍થપાયેલી ‘‘સાહિત્‍ય સંસદ’’ એ પાંખ ફેલાવી : અમેરિકામાં શરૂ થનારી ‘‘સાહિત્‍યા સંસદ યુએસએ.’’

અમેરિકાની સાહિત્યપ્રેમી જનતા માટે એક ખુશ ખબર.

વિનોદ વિહાર

૧૯ર૮ની સાલમાં ભારતના મુંબઇમાં સ્‍થપાયેલી ‘‘સાહિત્‍ય સંસદ’’ એ પાંખ ફેલાવી : અમેરિકામાં શરૂ થનારી ‘‘સાહિત્‍યા સંસદ યુએસએ.’’
એની પ્રથમ સભા ફિલાડેલ્ફીયા ખાતે ૧૭ ડીસે.ના રોજ

ફિલાડેલ્ફીયા : અમેરિકાના ન્યૂજર્સી ખાતે ગુજરાતી સાહિત્યના ક્ષેત્રે શુદ્ધ સાહિત્યની ઉપાસનાના શુભાશય સાથે ‘‘સાહિત્ય સંસદ યુએસએ’’નો પ્રારંભ કરવામાં આવ્યો છે. મુંબઈ ખાતે કાર્યરત સાહિત્ય સંસદ સંસ્થાના પ્રમુખ શ્રી કનુભાઈ સૂચકે ગઈ ૨૮મી નવેમ્બર ૨૦૧૭ના રોજ મુંબઈથી આ જાહેરાત કરતા જણાવ્યું કે “સાહિત્ય સંસદ” ગુજરાતી ભાષા અને સાહિત્યની શુદ્ધ ઉપાસનાનાં લક્ષ્યને વરેલી છે અને મુંબઈની આવા ઉદ્દેશ્ય સાથે કામ કરતી આ એક માત્ર સંસ્થા છે. સાહિત્ય સંસદ અન્વયે જે રીતે ગુજરાતી ભાષા અને સાહિત્યના પ્રસાર માટે સાહિત્યિક પ્રવૃત્તિ થાય છે અને એને ગુજરાતી સાક્ષરો, વિદ્વાનો,ભાષાકર્મીઓનો બહોળો પ્રતિસાદ મળે છે. અમેરિકામાં પણ ગુજરાતી સાહિત્ય ક્ષેત્રે નાનામોટાં જૂથમાં ખૂબ સુંદર પ્રવૃત્તિઓ થાય છે પરંતુ એનું કાર્યસ્વરૂપ અલગ પ્રકારનું હોય છે.

જો કે ગુજરાતી ડાયાસ્પોરા સાહિત્ય સર્જનમાં અનેક પ્રસ્થાપિત અને નવોદિત સર્જકો છે અને આશ્ચર્ય થાય એ રીતે ત્યાં…

View original post 127 more words

મત્લાવીશેષ-‘સન્ડે ઈ.મહેફીલ’

UttamGajjar

સૌજન્યઃ શ્રી ઉત્તમ ગજ્જર

સન્ડે ઈ.મહેફીલ’

મત્લાવીશેષ

(ગઝલના પ્રથમ શે’રનેમત્લાકહેવાય છે)

શબ્દ કેવળ નથી, ખુમારી છે;

જાત કાગળ પર ઉતારી છે.

આસીફખાન આસીર

***  *** .2. ***  ***

હવા, ભીંત, આકાશની છત મળી છે,

મને આમ, ખોદાઈ આખી ફળી છે.

રાહુલ શાહ

***  *** .3. ***  ***

છેક ગળથુથીથી ગંગાજળ સુધી ચાલ્યા અમે,

એમ લાગ્યું, ફક્ત બસ મૃગજળ સુધી ચાલ્યા અમે

સુરેશ વીરાણી

***  *** .4. ***  ***

કોણ કહે છે જીન્દગીમાં કંઈ મને સંકટ નથી,

હસ્તરેખા કોઈની પણ સાવ સીધી સટ નથી.

સુષમ પોળ

***  *** .5. ***  ***

જરીક સત્ય શું કહો કે તાવ આવી જાય છે,

ને જુઠ સામે આગવા બચાવ આવી જાય છે.

પ્રજ્ઞા વશી

***  *** .6. ***  ***

જીત્યો પ્રથમ સ્વભાવ, પછી કામ થઈ ગયું;

છોડ્યા બધા લગાવ, પછી કામ થઈ ગયું.

પારુલ ખખ્ખર

***  *** .7. ***  ***

મખમલ સમા એ સ્પર્શના તારા કમાલથી,

પલળી ગયો હું ભીતરે, કોરા ગુલાલથી.

વીપુલ માંગરોલીયા ‘વેદાંત’

***  *** .8. ***  ***

એમ ના બોલો તમે ગમતા નથી,

માત્ર તમને ચાહું એ ક્ષમતા નથી.

દીવ્યા મોદી

***  *** .9. ***  ***

એક દોસ્ત એવો હોય, બધી વાત સાંભળે;

જો પીઠ થાબડે તો, કદી કાન આમળે.

મંથન ડીસાકર

***  *** .10. ***  ***

ડાયરી, બોલપેન ને ચશ્માં મળે,

તો મને ઈશ્વર મળે, અલ્લા મળે !

નીનાદ અધ્યારુ

***  *** .11. ***  ***

જીન્દગાની આખરે છળ નીકળે,

ઝાંઝરી સમજો ને સાંકળ નીકળે!

મેહુલ પટેલ ‘ઈશ’

***  *** .12. ***  ***

અંતકાળે પાસપાસે રાખજો બન્ને કબર,

એક સાથે પ્રેમના નામે થશું બન્ને અમર.

પ્રશાંત સોમાણી

***  *** .13. ***  ***

એમ પીડાને હું હરાવું છું,

તું વધારે છે; હું વધાવું છું.

સુનીલ શાહ

***  *** .14. ***  ***

સજાવટ હોય સુંદર; તે છતાં સુંદર નથી હોતાં,

છે કારણ એ જ કે, સઘળાં મકાનો ‘ઘર’ નથી હોતાં.

ગુણવંત ઠક્કર ‘ધીરજ’

***  *** .15. ***  ***

એકધારા કામથી અકળાય છે,

એટલે આ મોસમો બદલાય છે.

સંધ્યા ભટ્ટ

***  *** .16. ***  ***

આ જાતમાં થયા છે સુધારા સમય જતાં,

કેડીથી જેમ થાય છે રસ્તા સમય જતાં.

લક્ષ્મી ડોબરીયા

***  *** .17. ***  ***

ભર વસંતે પાનખર છે આમ તો,

હરઘડી ખરવાનો ડર છે આમ તો.

રાકેશ હાંસલીયા

***  *** .18. ***  ***

રુપ તો ચાહવાનું બહાનું છે,

બહાનું છે; તે છતાં મઝાનું છે.

હરીશ ઠક્કર

***  *** .19. ***  ***

કેટલો વીશ્વાસ ઓઢી બેસવાનું હોય છે !

પ્રેમમાં તો શ્વાસ ઓઢી બેસવાનું હોય છે.

હેમાંગ જોશી

***  *** .20. ***  ***

સદરહુ લોહીથી સઘળું લખાવ બાબતમાં,

બયાન પથ્થરે માંગ્યું છે ઘાવ બાબતમાં.

પંકજ વખારીયા

***  *** .21. ***  ***

અધીરો છે તને ઈશ્વર બધુંયે આપવા માટે,
તું ચમચી લઈને ઉભો છે દરીયો માગવા માટે?

અનીલ ચાવડા

***  *** .22. ***  ***

પત્રમાં ઈચ્છા બધી ચંચળ લખું,

લાવ, ઈશ્વરને હવે કાગળ લખું.

બી.કે. રાઠોડ ‘બાબુ’

***  *** .23. ***  ***

માર્ગમાં મોકા રખડતા હોય છે,

એ રખડતાંને જ મળતા હોય છે.

ગૌરાંગ ઠાકર

***  *** .24. ***  ***

કીનારાઓ અલગ રહીને ઝરણને જીવતું રાખે,

અલગતા આપણી એમ જ સ્મરણને જીવતું રાખે.

રઈશ મનીઆર

***  *** .25. ***  ***

આપણી અંદર મરી, પરવારી ગયેલા કોઈએ,
બાગમાં પથ્થર બનીને જન્મ લેવો જોઈએ.

મુકુલ ચોકસી

***  *** .26. ***  ***

બાકી શરીર કૈં નથી, ચહેરો છે દોસ્તો;
ઓળખ, અટક ને નામનો પહેરો છે દોસ્તો.

નયન દેસાઈ

***  *** .27. ***  ***

ચકલીએ ચાંચ મારી, ને ફોટો પડી ગયો,
દીવાલ પરથી આખો કબીલો પડી ગયો !

ભગવતીકુમાર શર્મા

***  *** .28. ***  ***

ધોઈ નાખ્યાં હાથ સ્વજનથી, કોણ હવે શત્રુમાં ખરડે?
ઉંડા ઘા તો કંઈક સહ્યા, પણ જાન ગયો છે એક ઉઝરડે.

‘અમર’ પાલનપુરી

સમ્પાદન અને અક્ષરાંકન : સુનીલ શાહ

 

સંકલનકાર–સંપર્ક: સુનીલ શાહ,

N-101, ન્યુઝ એવન્યુ ઍપાર્ટમૅન્ટ, અડાજણ, આનન્દમહેલ રોડ, સુરત 395 009

Phone : 0261-273 2226 Mobile : 94268 91670

eMail : sunilshah101@gmail.com  Blog : http://sunilshah.wordpress.com

@@@@@

‘સન્ડે ઈ–મહેફીલ’ના આ ગઝલઅંકના અતીથી સમ્પાદક અને સંકલનકાર સુરતના યુવાગઝલકાર

ભાઈ શ્રી ગૌરાંગ ઠાકર (gaurang_charu@yahoo.com )નો ખુબ ખુબ આભાર..  –ઉત્તમ ગજ્જર

@@@

‘સન્ડે ઈ.મહેફીલ’ – વર્ષ : તેરમું – અંક : 388 – November 26, 2017

‘ઉંઝાજોડણી’માં સાભાર અક્ષરાંકન : શ્રી. સુનીલ શાહ sunilshah101@gmail.com

♦●♦

Have you ever visited : http://www.gujaratilexicon.com  ?

More than 3,43,33,000 Gujarati Language lovers have visited http://www.gujaratilexicon.com

More than 86,24,000 have visited Digital Bhagwadgomandal
http://www.bhagwadgomandal.com

More than 9,64,000 have visited Lokkosh
http://lokkosh.gujaratilexicon.com

More than 7,67,000 have visited Global-Gujaratilexicon
http://global.gujaratilexicon.com

@@@@@@@@@

Previous Older Entries

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 1,142 other followers

Please Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 1,142 other followers